أمیرالمؤمنین (علیه السلام)- وَ أَصْلُ الْإِیمَانِ الْعِلْمُ وَ قَدْ جَعَلَ اللَّهُ تَعَالَی لَهُ أَهْلًا نَدَبَ إِلَی طَاعَتِهِمْ وَ مَسْأَلَتِهِمْ فَقَالَ فَسْئَلُوا أَهْلَ الذِّکْرِ إِنْ کُنْتُمْ لا تَعْلَمُون.

امام علی (علیه السلام)- اصل ایمان علم است و خداوند برای علم، اهلی معیّن کرده و مردم را به اطاعت و سؤال از آن‌ها دعوت کرده و فرموده است: فَسْئَلُوا أَهْلَ الذِّکْرِ إِنْ کُنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۶۴۲ بحارالأنوار، ج۶۶، ص۸۰/ بحارالأنوار، ج۹۰، ص۵۷

الصّادق (علیه السلام)- الْکِتَابُ هُوَ الذِّکْرُ وَ أَهْلُهُ آلُ مُحَمَّدٍ (علیهم السلام) أَمَرَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ بِسُؤَالِهِمْ وَ لَمْ یُؤْمَرُوا بِسُؤَالِ الْجُهَّالِ وَ سَمَّی اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ الْقُرْآنَ ذِکْراً فَقَالَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی وَ أَنْزَلْنا إِلَیْکَ الذِّکْرَ لِتُبَیِّنَ لِلنَّاسِ ما نُزِّلَ إِلَیْهِمْ وَ لَعَلَّهُمْ یَتَفَکَّرُونَ.

امام صادق (علیه السلام)- قرآن، ذکر است و خاندان محمّد (علیهم السلام) اهل آن ذکر هستند که خداوند عزّوجلّ امر کرده از آن‌ها سؤال شود و نه از جاهلان. خداوند خود، قرآن را ذکر نامیده و فرموده است: تا آنچه را برای مردم نازل شده است برایشان بیان کنی و باشد که بیندیشند. (نحل/۴۴)

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۶۴۲ الکافی، ج۱، ص۲۹۵/ بحارالأنوار، ج۲۳، ص۱۸۱/ بصایرالدرجات، ص۴۱/ وسایل الشیعهًْ، ج۲۷، ص۶۶/ مستدرک الوسایل، ج۱۷، ص۲۸۰

الرّسول (صلی الله علیه و آله)- قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) الذِّکْرُ أَنَا وَ الْأَئِمَّهًُْ (علیهم السلام) أَهْلُ الذِّکْرِ.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- من، ذکر هستم و ائمّه‌ی معصومین (علیهم السلام)، أَهْلُ الذِّکْرِ هستند.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۶۴۲ الکافی، ج۱، ص۲۱۰/ بحارالأنوار، ج۱۶، ص۳۵۹/ تأویل الآیات الظاهرهًْ، ص۲۵۹/ وسایل الشیعهًْ، ج۲۷، ص۶۳/ نورالثقلین

أمیرالمؤمنین (علیه السلام)- نَحْنُ أَهْلُ الذِّکْرِ.

امام علی (علیه السلام)- ما، اهل ذکر هستیم.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۶۴۲ بحارالأنوار، ج۲۳، ص۱۸۶/ مستدرک الوسایل، ج۱۷، ص۲۶۹/ العمدهًْ، ص۲۸۸/ الکافی، ج۱، ص۲۱۱

الکاظم (علیه السلام)- ٍعَنْ سُلَیْمَانَ‌بْنِ‌جَعْفَرٍ الْجَعْفَرِیِّ قَال سَمِعْتُ أَبَاالْحَسَنِ (علیه السلام) یَقُولُ فِی قَوْلِ اللَّهِ تَعَالَی فَسْئَلُوا أَهْلَ الذِّکْرِ إِنْ کُنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ قَالَ نَحْنُ هُمْ.

امام کاظم (علیه السلام)- سلیمان‌بن‌جعفر جعفری گوید: از امام کاظم (علیه السلام) شنیدم که درباره‌ی این سخن خدا: فَاسْأَلُواْ أَهْلَ الذِّکْرِ إِنْ کُنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ فرمود: ما (اهل بیت () آنان هستیم.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۶۴۲ بحارالأنوار، ج۲۳، ص۱۷۹/ بصایرالدرجات، ص۴۰/ مستدرک الوسایل، ج۱۷، ص۲۸۱

الصّادق (علیه السلام)- عَنِ الْمُعَلَّی‌بْنِ‌خُنَیْس عَنْ أَبِی‌عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) فِی قَوْلِ اللَّهِ فَسْئَلُوا أَهْلَ الذِّکْرِ إِنْ کُنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ قَالَ هُمْ آلُ مُحَمَّدٍ (علیهم السلام) فَذَکَرْنَا لَهُ حَدِیثَ الْکَلْبِیِّ أَنَّهُ قَالَ هِیَ فِی أَهْلِ الْکِتَابِ قَالَ فَلَعَنَهُ وَ کَذَّبَهُ.

امام صادق (علیه السلام)- معلی‌بن‌خنیس گوید: امام صادق (علیه السلام) در مورد آیه: فَسْئَلُوا أَهْلَ الذِّکْرِ إِنْ کُنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ فرمود: «اهل ذکر، آل محمّد (هستند». [معلی گوید:] ما گفتار کلبی که می‌گوید: «اهل ذکر، اهل کتاب (یهود و نصاری) هستند» را به عرض امام (علیه السلام) رساندیم؛ امام (علیه السلام) او را لعنت کرده و تکذیبش نمود.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۶۴۴ بحارالأنوار، ج۲۳، ص۱۸۰/ بصایرالدرجات، ص۴۱؛ فیه: «فذکر ناله حدیث ... کذبه» محذوف/ مستدرک الوسایل، ج۱۷، ص۲۸۰

السَّجاد (علیه السلام)- عَلَیْکُمْ بِطَاعَهًِْ مَنْ لَا تَعْذِرُونَ فِی تَرْکِ طَاعَتِهِ طَاعَتِنَا أَهْلَ الْبَیْتِ فَقَدْ قَرَنَ اللَّهُ طَاعَتَنَا بِطَاعَتِهِ وَ طَاعَهًِْ رَسُولِهِ وَ نَظَمَ ذَلِکَ فِی آیَهًٍْ مِنْ کِتَابِهِ مَنّاً مِنَ اللَّهِ عَلَیْنَا وَ عَلَیْکُمْ فَأَوْجَبَ طَاعَتَهُ وَ طَاعَهًَْ رَسُولِهِ وَ طَاعَهًَْ وُلَاهًِْ الْأَمْرِ مِنْ آلِ رَسُولِهِ (علیهم السلام) وَ أَمَرَکُمْ أَنْ تَسْأَلُوا أَهْلَ الذِّکْرِ وَ نَحْنُ وَ اللَّهِ أَهْلُ الذِّکْرِ لَا یَدَّعِی ذَلِکَ غَیْرُنَا إِلَّا کَاذِبٌ تَصْدِیقُ ذَلِکَ فِی قَوْلِهِ تَعَالَی قَدْ أَنْزَلَ اللهُ إِلَیْکُمْ ذِکْراً رَسُولًا یَتْلُوا عَلَیْکُمْ آیاتِ اللهِ مُبَیِّناتٍ لِیُخْرِجَ الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَی النُّورِ ثُمَّ قَالَ فَسْئَلُوا أَهْلَ الذِّکْرِ إِنْ کُنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ فَنَحْنُ أَهْلُ الذِّکْرِ فَاقْبَلُوا أَمْرَنَا وَ انْتَهُوا إِلَی نَهْیِنَا فَإِنَّا نَحْنُ الْأَبْوَابُ الَّتِی أُمِرْتُمْ أَنْ تَأْتُوا الْبُیُوتَ مِنْهَا فَنَحْنُ وَ اللَّهِ أَبْوَابُ تِلْکَ الْبُیُوتِ لَیْسَ ذَلِکَ لِغَیْرِنَا وَ لَا یَقُولُهُ أَحَدٌ سِوَانَا.

امام سجاد (علیه السلام)- اطاعت از کسی که هیچ بهانه‌ای برای ترک اطاعت او ندارید، بر شما واجب است و این همان اطاعت ما اهل بیت (است، خداوند اطاعت از ما را همردیف اطاعت از خود و اطاعت از رسول خود (صلی الله علیه و آله) گردانید. و این منّت بزرگ الهی بر ما و بر شما را در آیه‌ای از قرآن قرار داد. آنجا که اطاعت از خود و اطاعت از رسول خود و اطاعت از اولی‌الامر که از خاندان رسول خود است را واجب کرد؛ شما را امر نمود که [مشکلات و سؤالات خود را] از اهل ذکر سؤال کنید؛ به خدا قسم! ما اهل ذکر هستیم و هرکس غیر از ما چنین ادّعایی کند؛ قطعاً دروغگوست، تصدیق و تأیید این گفتار در این بیان خداوند است که می‌فرماید: قَدْ أَنْزَلَ اللهُ إِلَیْکُمْ ذِکْراً رَسُولًا یَتْلُوا عَلَیْکُمْ آیاتِ اللهِ مُبَیِّناتٍ لِیُخْرِجَ الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَی النُّورِ؛ و پس از آن می‌فرماید: فَسْئَلُوا أَهْلَ الذِّکْرِ إِنْ کُنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ. ما اهل ذکر هستیم و به فرمان ما روی می‌شود [و کار آغاز می‌شود] و با نهی ما، کاری پایان می‌پذیرد؛ ما همان درب‌هایی هستیم که شما امر شده‌اید تا از آن درب‌ها وارد خانه شوید؛ به خدا قسم! درب‌های آن خانه‌ها ما هستیم و هیچ کس غیر از ما نه چنین است و نه چنین ادّعایی می‌کند.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۶۴۴ مستدرک الوسایل، ج۱۷، ص۲۸۳/ دعایم الإسلام، ج۲، ص۳۵۳؛ «فإنّا نحن الابواب ... احد سوانا» و «علیکم بطاعهًْ من ... من آل رسوله» محذوفتان

الرِّضا (علیه السلام)- لَمَّا حَضَرَ عَلِیُّ بْنُ مُوسَی (علیه السلام) مَجْلِسَ الْمَأْمُون ... قَالَ الرِّضَا (علیه السلام) وَ نَحْنُ أَهْلُ الذِّکْرِ الَّذِینَ قَالَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ فَسْئَلُوا أَهْلَ الذِّکْرِ إِنْ کُنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ فَقَالَتِ الْعُلَمَاءُ إِنَّمَا عَنَی بِذَلِکَ الْیَهُودَ وَ النَّصَارَی فَقَالَ أَبُوالْحَسَنِ (علیه السلام) سُبْحَانَ اللَّهِ وَ یَجُوزُ ذَلِکَ إِذَنْ یَدْعُونَا إِلَی دِینِهِمْ وَ یَقُولُونَ إِنَّهُ أَفْضَلُ مِنْ دِینِ الْإِسْلَامِ فَقَالَ الْمَأْمُونُ فَهَلْ عِنْدَکَ فِی ذَلِکَ شَرْحٌ بِخِلَافِ مَا قَالُوا یَا أَبَاالْحَسَنِ (علیه السلام) قَالَ نَعَمْ الذِّکْرُ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) وَ نَحْنُ أَهْلُهُ وَ ذَلِکَ بَیِّنٌ فِی کِتَابِ اللَّهِ حَیْثُ یَقُولُ فِی سُورَهًِْ الطَّلَاقِ فَاتَّقُوا اللهَ یا أُولِی الْأَلْبابِ الَّذِینَ آمَنُوا قَدْ أَنْزَلَ اللهُ إِلَیْکُمْ ذِکْراً رَسُولًا یَتْلُوا عَلَیْکُمْ آیاتِ اللهِ مُبَیِّناتٍ. فَالذِّکْرُ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) وَ نَحْنُ أَهْلُهُ.

امام رضا (علیه السلام)- زمانی‌که امام رضا (علیه السلام) در مجلس هارون حاضر شد ... فرمود: «ما، اهل ذکر هستیم؛ همان کسانی که خدا در کتاب خود فرمود: فَاسْأَلُواْ أَهْلَ الذِّکْرِ إِن کُنتُمْ لاَ تَعْلَمُونَ. ما، اهل ذکر هستیم، اگر نمی‌دانید از ما بپرسید». علما گفتند: «منظور خداوند از آیه، یهود و نصاری بوده است». امام (علیه السلام) فرمود: «سبحان الله، آیا چنین چیزی جایز است؟! در آن صورت آن‌ها ما را به دین خود دعوت خواهند کرد و خواهند گفت: این دین ما، از اسلام بهتر است». مأمون پرسید: «ای اباالحسن (علیه السلام)! آیا تو برای آیه شرحی جز آنچه علما گفتند، می‌دانی»؟ فرمود: «آری. ذکر، رسولخدا (صلی الله علیه و آله) است و ما اهل او هستیم و خداوند در سوره‌ی طلاق این مسئله را بیان کرده و فرموده است: پس ای خردمندانی که ایمان آورده‌اید، از خدا بترسید. خدا بر شما قرآن را نازل کرده است* و پیامبری که آیات روشن خدا را برایتان می‌خواند تا کسانی را که ایمان آورده‌اند (طلاق/۱۱۱۰) پس ذکر، رسولخدا (صلی الله علیه و آله) و ما، اهل او هستیم».

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۶۴۴ وسایل الشیعهًْ، ج۲۷، ص۷۲/ بشارهًْ المصطفی، ص۲۳/ تحف العقول، ص۴۳۴/ عیون أخبارالرضا (ج۱، ص۲۳۹/ نورالثقلین/ البرهان

الباقر (علیه السلام)- إِنَّمَا شِیعَتُنَا مَنْ تَابَعَنَا وَ لَمْ یُخَالِفْنَا وَ مَنْ إِذَا خِفْنَا خَافَ وَ إِذَا أَمِنَّا أَمِنَ فَأُولَئِکَ شِیعَتُنَا وَ قَالَ اللَّهُ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی فَسْئَلُوا أَهْلَ الذِّکْرِ إِنْ کُنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ.

امام باقر (علیه السلام)- شیعیان ما تنها کسانی هستند که تابع ما باشند و با ما مخالفت نکنند، کسانی‌که چون ما خائف باشیم آن‌ها نیز در خوف و به هنگام امن ما در امان باشند؛ آن‌ها شیعیان ما هستند؛ و خداوند تبارکوتعالی فرمود: فَسْئَلُوا أَهْلَ الذِّکْرِ إِنْ کُنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۶۴۶ بحارالأنوار، ج۴۹، ص۲۶۵/ قرب الإسناد، ص۱۵۲

الرِّضا (علیه السلام)- کَیْفَ یُوصَفُ بِکُنْهِهِ مَنْ قَرَنَ الْجَلِیلُ طَاعَتَهُمْ بِطَاعَهًِْ رَسُولِهِ حَیْثُ قَالَ أَطِیعُوا اللهَ وَ أَطِیعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِی الْأَمْرِ مِنْکُمْ وَ قَالَ ََوَ لَوْ رَدُّوهُ إِلَی الرَّسُولِ وَ إِلی أُولِی الْأَمْرِ مِنْهُمْ وَ قَالَ إِنَّ اللهَ یَأْمُرُکُمْ أَنْ تُؤَدُّوا الْأَماناتِ إِلی أَهْلِها وَ قَالَ فَسْئَلُوا أَهْلَ الذِّکْرِ إِنْ کُنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ.

امام رضا (علیه السلام)- چگونه میتوان کُنه کسی را که خداوند اطاعت و فرمانبرداری او را قرین اطاعت و فرمانبرداری از پیامبر (صلی الله علیه و آله) در این آیه: ای کسانی که ایمان آورده‌اید، از خدا اطاعت کنید و از رسول و اولو الامر خویش فرمان برید (نساء/۵۹) قرار داده، توصیف نمود؟! و در آیه‌ی دیگر می‌فرماید: و حال آنکه اگر در آن به پیامبر و اولو الامرشان رجوع می‌کردند، حقیقت امر را از آنان درمی‌یافتند (نساء/۸۳) در این آیه نیز میفرماید: خدا به شما فرمان می‌دهد که امانت‌ها را به صاحبانشان بازگردانید (نساء/۵۸) در آیه‌ی دیگر میفرماید: فَسْئَلُوا أَهْلَ الذِّکْرِ إِنْ کُنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۶۴۶ بحارالأنوار، ج۵۰، ص۱۷۷/ کشف الغمهًْ، ج۲، ص۳۸۶

أمیرالمؤمنین (علیه السلام)- مَنْ جَهِلَ فَعَلَیْهِ أَنْ یَرُدَّ إِلَیْنَا مَا أَشْکَلَ عَلَیْهِ قَالَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ فَسْئَلُوا أَهْلَ الذِّکْرِ إِنْ کُنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ.

امام علی (علیه السلام)- هرکس چیزی را نمی‌دانست باید اشکال و سؤالش را پیش ما آورد و از ما بپرسد که خداوند فرموده است: فَسْئَلُوا أَهْلَ الذِّکْرِ إِنْ کُنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۶۴۶ دعایم الإسلام، ج۱، ص۱۳

الصّادق (علیه السلام)- وَ اعْلَمُوا أَنَّهُ لَیْسَ مِنْ عِلْمِ اللَّهِ وَ لَا مِنْ أَمْرِهِ أَنْ یَأْخُذَ أَحَدٌ مِنْ خَلْقِ اللَّهِ فِی دِینِهِ بِهَوًی وَ رَأْیٍ وَ لَا مَقَایِیسَ قَدْ أَنْزَلَ اللَّهُ الْقُرْآنَ وَ جَعَلَ فِیهِ تِبْیَانَ کُلِّ شَیْءٍ وَ جَعَلَ لِلْقُرْآنِ وَ لِتَعَلُّمِ الْقُرْآنِ أَهْلًا لَا یَسَعُ أَهْلَ الْقُرْآنِ الَّذِینَ آتَاهُمُ اللَّهُ عِلْمَهُ أَنْ یَأْخُذُوا فِیهِ بِهَوًی وَ لَا رَأْیٍ وَ لَا مَقَایِیسَ أَغْنَاهُمُ اللَّهُ عَنْ ذَلِکَ بِمَا آتَاهُمْ مِنْ عِلْمِهِ وَ خَصَّهُمْ بِهِ وَ وَضَعَهُ عِنْدَهُمْ کَرَامَهًًْ مِنَ اللَّهِ أَکْرَمَهُمْ بِهَا وَ هُمْ أَهْلُ الذِّکْرِ الَّذِینَ أَمَرَ اللَّهُ هَذِهِ الْأُمَّهًَْ بِسُؤَالِهِمْ وَ هُمُ الَّذِینَ مَنْ سَأَلَهُمْ وَ قَدْ سَبَقَ فِی عِلْمِ اللَّهِ أَنْ یُصَدِّقَهُمْ وَ یَتَّبِعَ أَثَرَهُمْ أَرْشَدُوهُ وَ أَعْطَوْهُ مِنْ عِلْمِ الْقُرْآنِ مَا یَهْتَدِی بِهِ إِلَی اللَّهِ بِإِذْنِهِ وَ إِلَی جَمِیعِ سُبُلِ الْحَقِّ وَ هُمُ الَّذِینَ لَا یَرْغَبُ عَنْهُمْ وَ عَنْ مَسْأَلَتِهِمْ وَ عَنْ عِلْمِهِمُ الَّذِی أَکْرَمَهُمُ اللَّهُ بِهِ وَ جَعَلَهُ عِنْدَهُمْ إِلَّا مَنْ سَبَقَ عَلَیْهِ فِی عِلْمِ اللَّهِ الشَّقَاءُ فِی أَصْلِ الْخَلْقِ تَحْتَ الْأَظِلَّهًِْ فَأُولَئِکَ الَّذِینَ یَرْغَبُونَ عَنْ سُؤَالِ أَهْلِ الذِّکْرِ وَ الَّذِینَ آتَاهُمُ اللَّهُ عِلْمَ الْقُرْآنِ وَ وَضَعَهُ.

امام صادق (علیه السلام)- بدانید خداوند به احدی اجازه نداده که در دین خود از روی هوی و هوس و نظر شخصی و قیاس عمل نماید. خداوند قرآن کریم را نازل کرده و در آن توضیح تمام مطالب هست و برای قرآن و آموزش آن، گروهی را قرار داده که آن‌ها مجاز نیستند در این اطّلاعات قرآنی خود از روی نظر شخصی، هوی و هوس و قیاس عمل نمایند. خداوند به‌سبب علمی که به آن‌ها بخشید بی‌نیاز از چنین عملی هستند. امتیاز علم قرآن را به آن‌ها بخشید و آن‌ها را مشمول این کرامت خویش نمود. آن‌ها اهل ذکر هستند که در قرآن خداوند مردم را مأمور کرده مشکلات خویش را از ایشان بپرسند. آن‌ها کسانی هستند که هرکس پیرو آن‌ها باشد و ایشان را تصدیق نماید، خداوند ارشادش میکند و او را به مبانی قرآن چنان مطّلع میفرماید که به‌سوی خدا و تمام راه‌های حق هدایت یابد. آن‌ها کسانی هستند که جز شقاوتمندان و تبهکاران که در اصل خلقت و عالم ارواح شقاوت آن‌ها محرز شده از ایشان کناره‌گیری نمیکند و جز این دسته خود را بی‌نیاز از پرسش و آموختن علم ایشان نمی‌داند.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۶۴۸ بحارالأنوار، ج۷۵، ص۲۱۴/ نورالثقلین

الباقر (علیه السلام)- عَنْ أَبِی‌بَکْرٍ الْحَضْرَمِیِّ قَالَ: کُنْتُ عِنْدَ أَبِی‌جَعْفَرٍ (علیه السلام) وَ دَخَلَ عَلَیْهِ الْوَرْدُ أَخُو الْکُمَیْتِ فَقَال قَوْلُ اللَّهِ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی فَسْئَلُوا أَهْلَ الذِّکْرِ إِنْ کُنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ مَنْ هُمْ قَالَ نَحْنُ قَالَ قُلْتُ عَلَیْنَا أَنْ نَسْأَلَکُمْ قَالَ نَعَمْ قُلْتُ عَلَیْکُمْ أَنْ تُجِیبُونَا قَالَ ذَاکَ إِلَیْنَا.

امام باقر (علیه السلام)- ابوبکر حضرمی گوید: نزد امام باقر (علیه السلام) بودم که وَرد، برادر کُمَیت بر ایشان وارد شد و عرض کرد: «در سخن خداوند تبارکوتعالی: فَسْئَلُوا أَهْلَ الذِّکْرِ إِنْ کُنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ منظور از اهل ذکر چه کسانی هستند»؟ فرمود: «ما هستیم». ابوبکر گوید: عرض کردم: «پس ما باید از شما سؤال کنیم»؟ جواب داد: «آری»! گفتم: «بر شما واجب است جواب ما را بدهید»؟ فرمود: «این امر برای ما اختیاری است».

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۶۴۸ الکافی، ج۱، ص۲۱۱/ بصایرالدرجات، ص۳۹/ مستدرک الوسایل، ج۱۷، ص۲۸۱

الرِّضا (علیه السلام)- عَنْ أَحْمَدَ‌بْنِ‌مُحَمَّدِبْنِ‌أَبِی‌نَصْرٍ قَال‌کَتَبْتُ إِلَی الرِّضَا (علیه السلام) کِتَاباً فَکَانَ فِی بَعْضِ مَا کَتَبْتُ قَالَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ فَسْئَلُوا أَهْلَ الذِّکْرِ إِنْ کُنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ وَ قَالَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ وَ ما کانَ الْمُؤْمِنُونَ لِیَنْفِرُوا کَافَّةً فَلَوْ لا نَفَرَ مِنْ کُلِّ فِرْقَةٍ مِنْهُمْ طائِفَةٌ لِیَتَفَقَّهُوا فِی الدِّینِ وَ لِیُنْذِرُوا قَوْمَهُمْ إِذا رَجَعُوا إِلَیْهِمْ لَعَلَّهُمْ یَحْذَرُونَ فَقَدْ فُرِضَتْ عَلَیْهِمُ الْمَسْأَلَهًُْ وَ لَمْ یُفْرَضْ عَلَیْکُمُ الْجَوَابُ قَالَ قَالَ اللَّهُ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی فَإِنْ لَمْ یَسْتَجِیبُوا لَکَ فَاعْلَمْ أَنَّما یَتَّبِعُونَ أَهْواءَهُمْ وَ مَنْ أَضَلُّ مِمَّنِ اتَّبَعَ هَواهُ.

امام رضا (علیه السلام)- احمدبن‌محمّدبن‌ابی‌نصرٍ گوید: عریضه‌ای به خدمت امام رضا (علیه السلام) نوشتم و در بعضی از آنچه نوشتم، این بود که خدای عزّوجلّ فرموده است: فَسْئَلُوا أَهْلَ الذِّکْرِ إِنْ کُنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ و باز خدای عزّوجلّ فرموده است: شایسته نیست مؤمنان همگی [به سوی میدان جهاد] کوچ کنند چرا از هر گروهی از آنان، طایفه‌ای کوچ نمی‌کند [و طایفه‌ای در مدینه بماند]، تا در دین [و معارف و احکام اسلام] آگاهی یابند و به هنگام بازگشت به سوی قوم خود، آنها را بیم دهند؟! شاید [از مخالفت فرمان پروردگار] بترسند، و خودداری کنند!. (توبه/۱۲۲) پس [آیا] سؤال‌کردن بر ایشان واجب شده و حال آنکه جواب ایشان بر شما واجب نیست»؟ حضرت فرمود: «خدای تبارکوتعالی فرموده است: پس اگر اجابتت نکردند، بدان که از پی هوای نفس خویش می‌روند و کیست گمراه‌تر از آن‌کس که بی‌آنکه راهنمایی از خدا خواهد، از پی هوای نفس خویش رود؟ (قصص/۵۰).

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۶۵۰ الکافی، ج۱، ص۲۱۲/ بحارالأنوار، ج۲۳، ص۱۷۷/ بصایرالدرجات، ص۳۸/ وسایل الشیعهًْ، ج۲۷، ص۷۶؛ «کتبت الی الرضا (کتابا ... ما کتبت» محذوف / تأویل الآیات الظاهرهًْ، ص۲۵۹