وَلَهُۥ مَا فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَلَهُ ٱلدِّينُ وَاصِبًاۚ أَفَغَيۡرَ ٱللَّهِ تَتَّقُونَ
52وَلَهُۥ مَا فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَلَهُ ٱلدِّينُ وَاصِبًاۚ أَفَغَيۡرَ ٱللَّهِ تَتَّقُونَ
52الصّادق (علیه السلام)- عَنْ سَمَاعَهًَْ عَنْ أَبِی‌عَبْدِ‌اللَّهِ (علیه السلام) قَال سَأَلْتُهُ عَنْ قَوْلِ اللَّهِ وَ لَهُ الدِّینُ واصِباً قَالَ وَاجِباً.
امام صادق (علیه السلام)- سماعه گوید: از امام صادق (علیه السلام): درباره‌ی آیه: وَ لَهُ الدِّینُ وَاصِبًا پرسیدم. فرمود: «یعنی [دینی که تبعیّت از آن] واجب است».
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۶۵۸ بحارالأنوار، ج۹، ص۲۲۲/ العیاشی، ج۲، ص۲۶۲/ البرهان