وَيَجۡعَلُونَ لِلَّهِ ٱلۡبَنَٰتِ سُبۡحَٰنَهُۥ وَلَهُم مَّا يَشۡتَهُونَ
57وَيَجۡعَلُونَ لِلَّهِ ٱلۡبَنَٰتِ سُبۡحَٰنَهُۥ وَلَهُم مَّا يَشۡتَهُونَ
57علی‌ّبن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- وَ یَجْعَلُونَ للهِ الْبَناتِ قَالَ قَالَتْ قُرَیْشٌ إِنَّ الْمَلَائِکَهًَْ هُمْ بَنَاتُ اللَّهِ فَنَسَبُوا مَا لَا یَشْتَهُونَ إِلَی اللَّهِ فَقَالَ اللَّهُ تَعَالَی سُبْحانَهُ وَ لَهُمْ ما یَشْتَهُونَ یَعْنِی مِنَ الْبَنِینَ.
علی‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- قریش معتقد بودند: ملائکه، دختران خدا هستند و آنچه را خود نمی‌پسندیدند [یعنی دختران] به خدا نسبت می‌دادند و لذا خداوند فرمود: سُبْحَانَهُ وَلَهُم مَّا یَشْتَهُونَ یعنی [فرزندانی که می‌پسندند] پسران هستند.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۶۶۰ بحارالأنوار، ج۹، ص۲۲۰/ القمی، ج۱، ص۳۸۵/ نورالثقلین/ البرهان