يَتَوَٰرَىٰ مِنَ ٱلۡقَوۡمِ مِن سُوٓءِ مَا بُشِّرَ بِهِۦٓۚ أَيُمۡسِكُهُۥ عَلَىٰ هُونٍ أَمۡ يَدُسُّهُۥ فِي ٱلتُّرَابِۗ أَلَا سَآءَ مَا يَحۡكُمُونَ
59يَتَوَٰرَىٰ مِنَ ٱلۡقَوۡمِ مِن سُوٓءِ مَا بُشِّرَ بِهِۦٓۚ أَيُمۡسِكُهُۥ عَلَىٰ هُونٍ أَمۡ يَدُسُّهُۥ فِي ٱلتُّرَابِۗ أَلَا سَآءَ مَا يَحۡكُمُونَ
59علی‌ّبن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- أَ یُمْسِکُهُ عَلی هُونٍ أَیْ یَسْتَهِینُ بِه.
علی‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- أَ یُمْسِکُهُ عَلی هُونٍ؛ یعنی دختر را با کمال خواری [که برای او داشت] نگه می‌داشت.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۶۶۲ بحارالأنوار، ج۹، ص۲۲۰