الرّسول (صلی الله علیه و آله)- لَیْسَ أَحَدٌ یَغَصُّ بِشُرْبِ اللَّبَنِ لِأَنَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ یَقُولُ لَبَناً خالِصاً سائِغاً لِلشَّارِبِینَ.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- هیچ‌کس از نوشیدن شیر، گلوگیر [خفه] نمی‌شود؛ زیرا خداوند فرموده است: لَبَنًا خَالِصًا سَائِغًا لِلشَّارِبِینَ.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۶۶۶ الکافی، ج۶، ص۳۶/ بحارالأنوار، ج۶۳، ص۱۰۱/ المحاسن، ج۲، ص۴۹۲/ وسایل الشیعهًْ، ج۲۵، ص۱۱۰/ نورالثقلین/ البرهان

أمیرالمؤمنین (علیه السلام)- أَنَّ بَقَاءَ الْخَلْقِ مِنْ أَرْبَعِ وُجُوهٍ الطَّعَامِ وَ الشَّرَابِ وَ اللِّبَاسِ وَ الْکِنِّ وَ الْمَنَاکِحِ لِلتَّنَاسُلِ مَعَ الْحَاجَهًِْ فِی ذَلِکَ کُلِّهِ إِلَی الْأَمْرِ وَ النَّهْی ... وَ أَمَّا الْأَنْعَامُ فَقَوْلُهُ تَعَالَی وَ الْأَنْعامَ خَلَقَها لَکُمْ فِیها دِفْءٌ وَ مَنافِعُ وَ مِنْها تَأْکُلُونَ وَ لَکُمْ فِیها جَمالٌ حِینَ تُرِیحُونَ وَ حِینَ تَسْرَحُونَ الْآیَهًَْ وَ قَوْلُهُ سُبْحَانَهُ وَ إِنَّ لَکُمْ فِی الْأَنْعامِ لَعِبْرَةً نُسْقِیکُمْ مِمَّا فِی بُطُونِهِ مِنْ بَیْنِ فَرْثٍ وَ دَمٍ لَبَناً خالِصاً سائِغاً لِلشَّارِبِین.

امام علی (علیه السلام)- لازمه ادامه‌ی حیات مخلوقات چهار چیز است: خوردنی‌ها و نوشیدنی‌ها [خوراک]، پوشاک، مسکن و ازدواج برای بقای نسل؛ و همه‌ی این نیازها، نیازمند امر و نهی [و قوانین و قواعدی] هستند ... [خوراک از گیاهان و از چهارپایان است] خداوند در مورد چهارپایان فرمود: وَ الْأَنْعامَ خَلَقَها لَکُمْ فِیها دِفْءٌ وَ مَنافِعُ وَ مِنْها تَأْکُلُونَ وَ لَکُمْ فِیها جَمالٌ حِینَ تُرِیحُونَ وَ حِینَ تَسْرَحُونَ و باز کلام خداوند متعال است: وَ إِنَّ لَکُمْ فِی الْأَنْعامِ لَعِبْرَةً نُسْقِیکُمْ مِمَّا فِی بُطُونِهِ مِنْ بَیْنِ فَرْثٍ وَ دَمٍ لَبَناً خالِصاً سائِغاً لِلشَّارِبِین.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۶۶۸ بحارالأنوار، ج۹۰، ص۳۹

الصّادق (علیه السلام)- اللَّبَنُ طَعَامُ الْمُرْسَلِین.

امام صادق (علیه السلام)- شیر غذای پیامبران (است.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۶۶۸ وسایل الشیعهًْ، ج۲۵، ص۱۰۹/ نورالثقلین

أمیرالمؤمنین (علیه السلام)- حَسْوُ اللَّبَنِ شِفَاءٌ مِنْ کُلِ دَاءٍ إِلَّا الْمَوْتَ.

امام علی (علیه السلام)- سرکشیدن شیر، شفای هر دردی است جز مرگ.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۶۶۸ بحارالأنوار، ج۶۳، ص۹۵/ نورالثقلین

الصّادق (علیه السلام)- عَنْ عَبْدِ اللَّهِ فَارِسِیٍّ، عَمَّنْ ذَکَرَه عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) قَالَ: قَالَ لَهُ رَجُلٌ: إِنِّی أَکَلْتُ لَبَناً فَضَرَّنِی فَقَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام): وَ لَا وَ اللَّهِ مَا ضَرَّ قَطُّ وَ لَکِنَّکَ أَکَلْتَهُ مَعَ غَیْرِهِ فَضَرَّکَ الَّذِی أَکَلْتَهُ فَظَنَنْتَ أَنَّ ذَلِکَ مِنَ اللَّبَنِ.

امام صادق (علیه السلام)- شخصی برای عبدالله فارسی نقل کرد: مردی به امام صادق (علیه السلام) گفت: «من، شیر خوردم و به من زیان رساند». امامصادق (علیه السلام) فرمود: «نه به خدا قسم! شیر زیان ندارد! هرگز! یقیناً تو آن را با چیز دیگری خوردی که آن چیز به تو زیانزده و تو آن را از شیر پنداشتی».

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۶۶۸ بحارالأنوار، ج۶۳، ص۱۰۲/ نورالثقلین