سوره نحل - آیه 76 جزء 14 - صفحه 275

    وَضَرَبَ ٱللَّهُ مَثَلࣰا رَّجُلَيۡنِ أَحَدُهُمَآ أَبۡكَمُ لَا يَقۡدِرُ عَلَىٰ شَيۡءࣲ وَهُوَ كَلٌّ عَلَىٰ مَوۡلَىٰهُ أَيۡنَمَا يُوَجِّههُّ لَا يَأۡتِ بِخَيۡرٍ هَلۡ يَسۡتَوِي هُوَ وَمَن يَأۡمُرُ بِٱلۡعَدۡلِ وَهُوَ عَلَىٰ صِرَٰطࣲ مُّسۡتَقِيمࣲ

    76
تفسیر روایی
و خدا مَثَلی [دیگر] زده است: دو مرد را که یکی از آنان لال مادرزاد است [و] بر هیچ کاری قدرت ندارد و سربار سرپرست خویش است؛ او را هر کجا روانه می کند، منفعت و سودی نمی آورد، آیا چنین لال بی قدرت و بی سودی با کسی که [گویا و شنوا است و] به عدالت و انصاف فرمان می دهد و بر راهی راست قرار دارد، یکسان و مساوی است؟ [پس چرا معبودهای لال بی قدرت و بی سود را با خدای توانا و شنوا که ذاتش خیر بی نهایت است، برابر می دانید؟!]
1 (نحل/76)

ابن‌عباس (رحمة الله علیه)- إِنَّهُ مَثَلٌ لِلْکَافِرِ وَ الْمُؤْمِنِ فَالْأَبْکَمُ الْکَافِرُ وَ الَّذِی یَأْمُرُ بِالْعَدْلِ الْمُؤْمِنُ.

ابن‌عباس (رحمة الله علیه)- این آیه مَثَل برای کافر و مؤمن است. لال کافر است و آن کس که زبان گویا دارد و امر به عدالت می‌کند مؤمن!

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۶۹۰ بحارالأنوار، ج۹، ص۱۱۶

2 (نحل/76)

الباقر (علیه السلام)- عَنْ أَبِی‌جَعْفَرٍ (علیه السلام) فِی قَوْلِهِ هَلْ یَسْتَوِی هُوَ وَ مَنْ یَأْمُرُ بِالْعَدْلِ قَالَ هُوَ عَلِیُّ‌بْنُ‌أَبِی‌طَالِبٍ (علیه السلام) یَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَ هُوَ عَلی صِراطٍ مُسْتَقِیمٍ.

امام باقر (علیه السلام)- امام باقر (علیه السلام) درباره‌ی آیه: هَلْ یَسْتَوِی هُوَ وَمَن یَأْمُرُ بِالْعَدْلِ فرمود: «منظور علیبنابی‌طالب (علیه السلام) است که به عدل امر می‌کند و در مسیر مستقیم است».

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۶۹۰ بحارالأنوار، ج۴۱، ص۱۱۱/ تأویل الآیات الظاهرهًْ، ص۲۶۲/ المناقب، ج۲، ص۱۰۷/ الصراط المستقیم، ج۱، ص۲۸۴/ البرهان

3 (نحل/76)

علی‌ّبن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- وَ ضَرَبَ اللهُ مَثَلًا رَجُلَیْنِ أَحَدُهُما أَبْکَمُ لا یَقْدِرُ عَلی شَیْءٍ وَ هُوَ کَلٌّ عَلی مَوْلاهُ أَیْنَما یُوَجِّهْهُ لا یَأْتِ بِخَیْرٍ هَلْ یَسْتَوِی هُوَ وَ مَنْ یَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَ هُوَ عَلی صِراطٍ مُسْتَقِیمٍ قَالَ کَیْفَ یَسْتَوِی هَذَا وَ هَذَا الَّذِی یَأْمُرُ بِالْعَدْلِ یَعْنِی أَمِیرَالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) وَ الْأَئِمَّهًَْ (علیهم السلام).

علی‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- وَضَرَبَ اللهُ مَثَلًا رَّجُلَیْنِ أَحَدُهُمَا أَبْکَمُ لاَ یَقْدِرُ عَلَیَ شَیْءٍ وَهُوَ کَلٌّ عَلَی مَوْلاهُ أَیْنَمَا یُوَجِّههُّ لاَ یَأْتِ بِخَیْرٍ هَلْ یَسْتَوِی هُوَ وَمَن یَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَهُوَ عَلَی صِرَاطٍ مُّسْتَقِیمٍ چگونه این فرد با آن کسی که به عدل و عدالت امر می‌کند، یعنی امیرالمؤمنین (علیه السلام) و ائمّه معصومین (علیهم السلام)، برابر است؟!

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۶۹۰ بحارالأنوار، ج۲۴، ص۱۸۷/ القمی، ج۱، ص۳۸۷