علی‌ّبن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- وَ الْأُمَّهًُْ فِی کِتَابِ اللَّهِ عَلَی وُجُوهٍ کَثِیرَهًٍْ فَمِنْهُ الْخَلْقَ کُلَّهُمْ وَ هُوَ قَوْلُهُ وَ تَری کُلَّ أُمَّةٍ جاثِیَةً کُلُّ أُمَّةٍ تُدْعی إِلی کِتابِهَا وَ قَوْلُهُ وَ یَوْمَ نَبْعَثُ مِنْ کُلِّ أُمَّةٍ شَهِیداً ثُمَّ لا یُؤْذَنُ لِلَّذِینَ کَفَرُوا وَ لا هُمْ یُسْتَعْتَبُونَ وَ مِثْلُهُ کَثِیرٌ.

علی‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- امّت در قرآن در معناهای مختلفی استفاده شده که یک معنای آن اشاره به کلّ مخلوقات دارد. مانند این آیه‌ی قرآن که می‌فرماید: در آن روز هر امّتی را می‌بینی [که از شدّت ترس و وحشت] بر زانو نشسته، هر امّتی به‌سوی کتابش خوانده می‌شود. (جاثیه/۲۸) و آیه‌ای که می‌فرماید: وَ یَوْمَ نَبْعَثُ مِنْ کُلِّ أُمَّةٍ شَهِیداً ثُمَّ لا یُؤْذَنُ لِلَّذِینَ کَفَرُوا وَ لا هُمْ یُسْتَعْتَبُونَ و امثال این آیات در قرآن فراوان است.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۷۰۲ بحارالأنوار، ج۵۱، ص۴۴

علی‌ّبن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- وَ قَوْلُهُ وَ یَوْمَ نَبْعَثُ مِنْ کُلِّ أُمَّةٍ شَهِیداً قَالَ: لِکُلِّ زَمَانٍ وَ أُمَّهًٍْ إِمَامٌ، یُبْعَثُ کُلُّ أُمَّهًٍْ مَعَ إِمَامِهَا.

علی‌بن‎ابراهیم (رحمة الله علیه)- وَ یَوْمَ نَبْعَثُ مِن کلُ‌ِّ أُمَّةٍ شَهِیداً؛ هر زمان و هر امّتی، امام خود را دارد و هر امّتی همراه امام خود مبعوث می‌شود.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۷۰۲ القمی، ج۱، ص۳۸۸/ نورالثقلین/ البرهان