الصّادق (علیه السلام)- وَ أَوْفُوا بِعَهْدِ اللهِ إِلَی أَرْبَعِ آیَاتٍ نَزَلَتْ فِی وَلَایَهًِْ عَلِیٍّ (علیه السلام) وَ مَا کَانَ مِنْ قَوْلِهِ (صلی الله علیه و آله) سَلِّمُوا عَلَی عَلِیٍّ (علیه السلام) بِإِمْرَهًِْ الْمُؤْمِنِین.

امام صادق (علیه السلام)- وَ أَوْفُوا بِعَهْدِ اللهِ تا چهار آیه‌ی بعد در شأن علی (علیه السلام) نازل شده و فرمایش پیامبر (صلی الله علیه و آله) که فرمود: «بر علی (علیه السلام) به عنوان امیرالمؤمنین، سلام کنید»، از جانب خودش نبود.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۷۲۰ بحارالأنوار، ج۳۷، ص۳۳۳/ المناقب، ج۳، ص۵۳

الحُسَیْنِ (علیه السلام)- عَنْ مُصْعَبِ‌بْنِ‌عَبْدِاللَّهِ قَال لَمَّا اسْتَکَفَّ النَّاسُ بِالْحُسَیْنِ (علیه السلام) رَکِبَ فَرَسَهُ وَ اسْتَنْصَتَ النَّاسَ فَحَمِدَ اللَّهَ وَ أَثْنَی عَلَیْهِ ثُمَّ قَال‌تَبّاً لَکُمْ أَیَّتُهَا الْجَمَاعَهًْ ... أَلا لَعْنَةُ اللهِ عَلَی الظَّالِمِینَ النَّاکِثِینَ الَّذِینَ یَنْقُضُونَ الْأَیْمانَ بَعْدَ تَوْکِیدِها وَ قَدْ جَعَلْتُمُ اللهَ عَلَیْکُمْ کَفِیلًا أَلَا وَ إِنَّ الدَّعِیَّ ابْنَ الدَّعِیَّ قَدْ تَرَکَنِی بَیْنَ السِّلَّهًِْ وَ الذِّلَّهًِْ وَ هَیْهَاتَ لَهُ ذَلِکَ هَیْهَاتَ مِنِّی الذِّلَّهًُْ.

امام حسین (علیه السلام)- مصعب‌بن‌عبداللّه گوید: هنگامی‌که لشکر کفر امام حسین (علیه السلام) را محاصره نمودند آن بزرگوار بر اسب خود سوار شد و پس از اینکه مردم را ساکت نمود و حمد و ثنای خدای را به‌جای آورد، فرمود: «ای گروه نابکار! مرده و نابود شوید! ... هان، لعنت خدا بر ستمکاران باد! (هود/۱۸) همان پیمان‌شکنانی که عهد و قسم خود را پس از تأکید می‌شکنند درصورتی‌که شما خدا را برای خود کفیل قرار دادید. آگاه باشید! زنازادهای که پسر زنازاده است مرا بین انتخاب شمشیرکشیدن و پذیرفتن ذلّت قرار داده است. محال است که مرا به ذلّت بکشد! محال است که من ذلّت را بپذیرم»!

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۷۲۰ بحارالأنوار، ج۴۵، ص۸۳