الصّادق (علیه السلام)- عَنِ ابْنِ‌أَبِی‌عُمَیْرٍ عَنْ أَبِی‌عَبْدِاللَّهِ (علیه السلام) قَالَ قِیلَ لَهُ إِنَّ أَبَا الْخَطَّابِ یَذْکُرُ عَنْکَ أَنَّکَ قُلْتَ لَهُ إِذَا عَرَفْتَ الْحَقَّ فَاعْمَلْ مَا شِئْتَ فَقَالَ لَعَنَ اللَّهُ أَبَاالْخَطَّابِ وَ اللَّهِ مَا قُلْتُ لَهُ هَکَذَا وَ لَکِنِّی قُلْتُ لَهُ إِذَا عَرَفْتَ الْحَقَّ فَاعْمَلْ مَا شِئْتَ مِنْ خَیْرٍ یُقْبَلُ مِنْکَ إِنَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ یَقُولُ مَنْ عَمِلَ صالِحاً مِنْ ذَکَرٍ أَوْ أُنْثی وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَأُولئِکَ یَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ یُرْزَقُونَ فِیها بِغَیْرِ حِسابٍ وَ یَقُولُ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی مَنْ عَمِلَ صالِحاً مِنْ ذَکَرٍ أَوْ أُنْثی وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَلَنُحْیِیَنَّهُ حَیاةً طَیِّبَةً.

امام صادق (علیه السلام)- ابن‌ابی‌عمیرٍ گوید: به امام صادق (علیه السلام) عرض شد: ابوخطّاب از شما نقل میکند که به او گفته‌اید: «اگر حق را شناختی، هر چه خواستی انجام بده»! فرمود: «خداوند ابوخطّاب را لعنت کند! سوگند به خدا! که من به او چنین نگفتم؛ بلکه گفتم: هرگاه حق را شناختی؛ هر چه خواستی کار خیر و نیک انجام بده که از تو پذیرفته می‌شود؛ زیرا خداوند عزّوجلّ می‌فرماید: هرکس از مرد و زن که مؤمن باشد و عمل صالحی به جای آرد به بهشت داخل شود و بی‌حساب روزی‌اش دهند (غافر/۴۰) و همچنین می‌فرماید: مَنْ عَمِلَ صَالِحًا مِّن ذَکَرٍ أَوْ أُنثَی وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَلَنُحْیِیَنَّهُ حَیَاةً طَیِّبَةً».

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۷۳۰ بحارالأنوار، ج۲۷، ص۱۷۳/ معانی الأخبار، ص۳۸۸/ نورالثقلین/ البرهان

أمیرالمؤمنین (علیه السلام)- سُئِلَ (علیه السلام) عَنْ قَوْلِهِ تَعَالَی فَلَنُحْیِیَنَّهُ حَیاةً طَیِّبَةً فَقَالَ هِیَ الْقَنَاعَهًُْ.

امام علی (علیه السلام)- از حضرت درباره‌ی کلام خداوند عزّوجلّ: فَلَنُحْیِیَنَّهُ حَیاةً طَیِّبَةً پرسیده شد، فرمود: «حیات پاکیزه، قناعت است».

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۷۳۰ بحارالأنوار، ج۶۸، ص۳۴۵/ نهج البلاغهًْ، ص۵۰۸/ شرح نهج البلاغهًْ، ج۱۹، ص۵۵/ نورالثقلین

ابن‌عباس (رحمة الله علیه)- أنَ الحَیاهًَْ الطیِّبَهًَْ: الرِّزْقُ الحَلالُ.

ابن‌عباس (رحمة الله علیه)- حیات طیّبه همان (داشتن) رزق حلال است.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۷، ص۷۳۰ تاج العروس، ج۱۹، ص۳۵۷