علی‌بن‌إبراهیم ( کُلاًّ نُمِدُّ هؤُلاءِ وَ هَؤُلاءِ مِنْ عَطاءِ رَبِّکَ یَعْنِی مَنْ أَرَادَ الدُّنْیَا مِنَ الْآخِرَهًِْ وَ مَعْنَی نُمِدُّ أَیْ نُعْطِی وَ مَا کَانَ عَطاءُ رَبِّکَ مَحْظُوراً أَیْ مَمْنُوعاً.

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- کُلاًّ نُّمِدُّ هَؤُلاءِ وَ هَؤُلاءِ مِنْ عَطَاءِ رَبِّکَ؛ یعنی هرکس که دنیا و آخرت را بخواهد. نُمِدُّ؛ یعنی عطا می‌کنیم. وَ مَا کَانَ عَطَاءُ رَبِّکَ مَحْظُورًا؛ یعنی ممنوع است.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۸، ص۱۲۰ القمی، ج۲، ص۱۷