الرّسول ( إِنَّ مِنْ عِبَادِیَ الْمُؤْمِنِینَ لَعِبَاداً لَا یَصْلُحُ لَهُمْ أَمْرُ دِینِهِمْ إِلَّا بِالْفَاقَهًِْ وَ الْمَسْکَنَهًِْ وَ السُّقْمِ فِی أَبْدَانِهِمْ فَأَبْلُوهُمْ بِالْفَاقَهًِْ وَ الْمَسْکَنَهًِْ وَ السُّقْمِ فَیَصْلُحُ عَلَیْهِمْ أَمْرُ دِینِهِمْ وَ أَنَا أَعْلَمُ بِمَا یَصْلُحُ عَلَیْهِ أَمْرُ دِینِ عِبَادِیَ الْمُؤْمِنِین.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- از بندگان مؤمن من، بندگانی هستند که کار دینشان جز با تنگدستی، بینوایی و بیماری در بدن راست نمی‌آید، پس آنان را با تنگدستی، بینوایی و بیماری در بدن می‌آزمایم، در نتیجه کار دینشان راست می‌آید. من نسبت به آنچه کار دین بندگان مؤمنم با آن راست می‌آید، داناترم.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۸، ص۱۵۶ الکافی، ج۲، ص۶۰