علی‌بن‌إبراهیم ( ثُمَّ احْتَجَّ عَزَّوَجَلَّ عَلَی الْکُفَّارِ الَّذِینَ یَعْبُدُونَ الْأَوْثَانَ، فَقَالَ: قُلْ لَهُمْ یَا مُحَمَّدُ (لَوْ کانَ مَعَهُ آلِهَةٌ کَما یَقُولُونَ إِذاً لَابْتَغَوْا إِلی ذِی الْعَرْشِ سَبِیلًا قَالَ: لَوْ کَانَتِ الْأَصْنَامُ آلِهَهًًْ کَمَا یَزْعُمُونَ لَصَعِدُوا إِلَی الْعَرْشِ، ثُمَّ قَالَ اللَّهُ لِذَلِکَ سُبْحانَهُ وَ تَعالی عَمَّا یَقُولُونَ عُلُوًّا کَبِیراً.

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- سپس خداوند عزّوجلّ برای کافران بت‌پرست، برهان و دلیل می‌آورد و می‌فرماید: ای محمّد (صلی الله علیه و آله)! بگو: «اگرآن‌چنان که آن‌ها می‌گویند با او خدایانی بود، دراین‎صورت، [خدایان] سعی می‌کردند راهی به‌سوی [خداوندِ] صاحب عرش پیدا کنند [و بر او غالب شوند]». پس به این دلیل است که او پاک و برتر است از آنچه آن‌ها می‌گویند، بسیار برتر و منزّه‌تر!

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۸، ص۱۸۲ بحارالأنوار، ج۹، ص۲۲۲؛ «بتفاوت لفظی»/ القمی، ج۲، ص۲۰؛ «ثم قال الله لذلک ... علوا کبیرا» محذوف/ نورالثقلین/ البرهان