نَّحۡنُ أَعۡلَمُ بِمَا يَسۡتَمِعُونَ بِهِۦٓ إِذۡ يَسۡتَمِعُونَ إِلَيۡكَ وَإِذۡ هُمۡ نَجۡوَىٰٓ إِذۡ يَقُولُ ٱلظَّٰلِمُونَ إِن تَتَّبِعُونَ إِلَّا رَجُلࣰا مَّسۡحُورًا
47نَّحۡنُ أَعۡلَمُ بِمَا يَسۡتَمِعُونَ بِهِۦٓ إِذۡ يَسۡتَمِعُونَ إِلَيۡكَ وَإِذۡ هُمۡ نَجۡوَىٰٓ إِذۡ يَقُولُ ٱلظَّٰلِمُونَ إِن تَتَّبِعُونَ إِلَّا رَجُلࣰا مَّسۡحُورًا
47علی‌بن‌إبراهیم ( إِذْ هُمْ نَجْوی یَعْنِی إِذْ هُمْ فِی السِّرِّ یَقُولُونَ: هُوَ سَاحِرٌ؛ وَ هُوَ قَوْلُهُ إِذْ یَقُولُ الظَّالِمُونَ إِنْ تَتَّبِعُونَ إِلاَّ رَجُلاً مَسْحُوراً.
علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- وَ إِذْ هُمْ نَجْوَی، یعنی وقتی آن‌ها در پنهان می‌گویند: «او ساحر و جاودگر است». و این معنی کلام خداست که می‌فرماید: إِذْ یَقُولُ الظَّالِمُونَ إِن تَتَّبِعُونَ إِلاَّ رَجُلًا مَّسْحُورًا.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۸، ص۱۹۸ القمی، ج۲، ص۲۰/ بحارالأنوار، ج۹، ص۲۲۲؛ «و هو قوله اذ یقول ... مسحورا» محذوف/ البرهان
الباقر ( عَنْ أَبِی حَمْزَهًَْ الثُّمَالِیِّ عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِیٍّ (أَنَّهُ قَرَأَ وَ قالَ الظَّالِمُونَ لِآلِ مُحَمَّدٍ حَقَّهُمْ إِنْ تَتَّبِعُونَ إِلَّا رَجُلًا مَسْحُوراً یَعْنُونَ مُحَمَّداً (فَقَالَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ لِرَسُولِهِ انْظُرْ کَیْفَ ضَرَبُوا لَکَ الْأَمْثالَ فَضَلُّوا فَلا یَسْتَطِیعُونَ إِلَی وَلَایَهًِْ عَلِیٍ سَبِیلًا وَ عَلِیٌّ هُوَ السَّبِیل.
امام باقر (علیه السلام)- ابوحمزه ثمالی از امام باقر (علیه السلام) نقل می کند که آیه را این گونه خواند: وَقَالَ الظَّالِمُونَ؛ یعنی ظالمان در حق پیامبر (صلی الله علیه و آله). إِن تَتَّبِعُونَ إِلَّا رَجُلًا مَّسْحُورًا؛ منظورشان محمّد است. سپس خدا به رسولش فرمود: ببین چگونه برای تو مَثَل‌ها زدند، در نتیجه گمراه شدند و نمی‌توانند راه حق را که راه علی (علیه السلام) و ولایت ایشان است پیدا کنند.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۸، ص۱۹۸ تأویل الآیات الظاهرهًْ، ص۳۶۷