سوره اسراء - آیه 7 جزء 15 - صفحه 282

    إِنۡ أَحۡسَنتُمۡ أَحۡسَنتُمۡ لِأَنفُسِكُمۡۖ وَإِنۡ أَسَأۡتُمۡ فَلَهَاۚ فَإِذَا جَآءَ وَعۡدُ ٱلۡأٓخِرَةِ لِيَسُـُٔواْ وُجُوهَكُمۡ وَلِيَدۡخُلُواْ ٱلۡمَسۡجِدَ كَمَا دَخَلُوهُ أَوَّلَ مَرَّةࣲ وَلِيُتَبِّرُواْ مَا عَلَوۡاْ تَتۡبِيرًا

    7
تفسیر روایی
اگر نیکی کنید به خود نیکی کرده اید، و اگر بدی کنید به خود بدی کرده اید. پس هنگامی که [زمان ظهور] وعده دوم [برای عذاب و انتقام] فرا رسد، [پیکارگرانی بسیار سخت گیر بر ضد شما برمی انگیزیم] تا شما را [با دچار کردن به مصایب سنگین و گزند و آسیب فراوان] غصه دار و اندوهگین کنند و به مسجد [الاقصی] درآیند، آن گونه که بار اول درآمدند تا هر که و هر چه را دست یابند، به شدت در هم کوبند و نابود کنند.
1 (اسراء/7)

الرّضا ( عَنْ عَلِیِّ‌بْنِ‌الْحَسَنِ‌بْنِ‌فَضَّالٍ عَنْ أَبِیهِ قَالَ قَالَ الرِّضَا (فِی قَوْلِ اللَّهِ عزّوجلّ إِنْ أَحْسَنْتُمْ أَحْسَنْتُمْ لِأَنْفُسِکُمْ وَ إِنْ أَسَأْتُمْ فَلَها قَالَ إِنْ أَحْسَنْتُمْ أَحْسَنْتُمْ لِأَنْفُسِکُمْ وَ إِنْ أَسَأْتُمْ فَلَهَا رَبٌّ یَغْفِرُ لَهَا.

امام رضا (علیه السلام)- حسن‌بن‌فضال گوید: امام رضا (علیه السلام) درباره‌ی آیه: إِنْ أَحْسَنتُمْ أَحْسَنتُمْ لِأَنفُسِکُمْ وَ إِنْ أَسَأْتُمْ فَلَهَا فرمود: «یعنی اگر نیکی کنید، به خودتان نیکی کرده‌اید و اگر بدی‌کنید، پروردگاری هست که آن را می‌بخشد».

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۸، ص۹۶ بحارالأنوار، ج۶، ص۳/ الأمالی للصدوق، ص۷۳/ عیون أخبارالرضا (ج۱، ص۲۹۴/ نورالثقلین/ البرهان

2 (اسراء/7)

علی‌بن إبراهیم ( فَإِذا جاءَ وَعْدُ الْآخِرَةِ یَعْنِی الْقَائِمَ (وَ أَصْحَابَهُ لِیَسُوؤُا وُجُوهَکُمْ یَعْنِی تَسْوَدُّ وُجُوهُهُمْ وَ لِیَدْخُلُوا الْمَسْجِدَ کَما دَخَلُوهُ أَوَّلَ مَرَّةٍ یَعْنِی رَسُولَ اللَّهِ (وَ أَصْحَابَهُ وَ أَمِیرَالْمُؤْمِنِینَ (وَ أَصْحَابَهُ.

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- فَإِذَا جَاء وَعْدُ الآخِرَةِ؛ یعنی قائم (عجل الله تعالی فرجه الشریف) و یارانش. لِیَسُوؤُواْ وُجُوهَکُمْ؛ یعنی تا چهره‌هایشان را سیاه کنند. وَ لِیَدْخُلُواْ الْمسْجِدَ کَمَا دَخَلُوهُ اوّل مَرَّةٍ؛ منظور، رسول خدا (صلی الله علیه و آله) و یارانش و امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) همراه با یارانش است.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۸، ص۹۶ بحارالأنوار، ج۵۳، ص۸۹/ القمی، ج۲، ص۱۴؛ «یسودون» بدل «تسود»/ نورالثقلین/ البرهان