علی‌بن‌إبراهیم ( ثُمَّ عَطَفَ عَلَی آلِ مُحَمَّدٍ (فَقَالَ عَسی رَبُّکُمْ أَنْ یَرْحَمَکُمْ أَیْ یَنْصُرُکُمْ عَلَی عَدُوِّکُمْ ثُمَّ خَاطَبَ بَنِی أُمَیَّهًَْ فَقَالَ وَ إِنْ عُدْتُمْ عُدْنا یَعْنِی إِنْ عُدْتُمْ بِالسُّفْیَانِیِّ عُدْنَا بِالْقَائِمِ (مِنْ آلِ مُحَمَّدٍ (وَ جَعَلْنا جَهَنَّمَ لِلْکافِرِینَ حَصِیراً أَی حَبْساً یُحْصَرُونَ فِیهَا.

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- دوباره سخن درباره‌ی آل محمّد (صلی الله علیه و آله) است، عَسَی رَبُّکُمْ أَن یَرْحَمَکُمْ؛ یعنی شما را علیه دشمنانتان یاری دهد. سپس بنی‌امیّه را مخاطب قرار داده و می‌فرماید: وَ إِنْ عُدتُّمْ عُدْنَا؛ یعنی اگر شما با سُفیانی برگردید، ما نیز با قائم آل محمّد (عجل الله تعالی فرجه الشریف) باز می‌گردیم. وَ جَعَلْنَا جَهَنَّمَ لِلْکَافِرِینَ حَصِیرًا؛ یعنی جهنّم را زندانی می‌سازیم که در آن محبوس و حصر می‌شوند.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۸، ص۹۶ بحارالأنوار، ج۵۱، ص۴۵؛ «وجعلنا جهنم ... یحصرون فیها» محذوف/ القمی، ج۲، ص۱۴