وَدَخَلَ جَنَّتَهُۥ وَهُوَ ظَالِمࣱ لِّنَفۡسِهِۦ قَالَ مَآ أَظُنُّ أَن تَبِيدَ هَٰذِهِۦٓ أَبَدࣰا
35وَدَخَلَ جَنَّتَهُۥ وَهُوَ ظَالِمࣱ لِّنَفۡسِهِۦ قَالَ مَآ أَظُنُّ أَن تَبِيدَ هَٰذِهِۦٓ أَبَدࣰا
35الصّادق ( عَنْ أَبِی‌عَبْدِاللَّهِ (قَالَ ثُمَّ قَالَ تَعَالَی فَقالَ أَیْ صَاحِبُ الْجَنَّهًِْ لِصاحِبِهِ وَ هُوَ عَلِیٌّ (أَنَا أَکْثَرُ مِنْکَ مالًا أَیْ دُنْیَا وَ سُلْطَاناً وَ أَعَزُّ نَفَراً أَیْ عَشِیرَهًًْ وَ أَعْوَاناً.
امام صادق (علیه السلام)- از امام صادق (علیه السلام) [روایت است] که فرمود: «کلام خداوند: فَقالَ یعنی صاحب باغ، لِصاحِبِهِ و او علی (علیه السلام) است. أَنَا أَکْثَرُ مِنْکَ مالًا یعنی از نظر دنیا و فرمانروایی. وَ أَعَزُّ نَفَراً یعنی از نظر خویشاوند و یاور».
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۸، ص۴۷۸ بحارالأنوار، ج۳۶، ص۱۲۴
علی‌بن‌ابراهیم ( فَافْتَخَرَ الْغَنِیُّ عَلَی الْفَقِیرِ وَ قَالَ لَهُ أَنَا أَکْثَرُ مِنْکَ مالًا وَ أَعَزُّ نَفَراً ثُمَّ دَخَلَ بُسْتَانَه.
علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- این مرد ثروتمند به مرد فقیر فخر می‌فروخت و می‌گفت: أَنَا أَکْثَرُ مِنْکَ مالًا وَ أَعَزُّ نَفَراً، سپس وارد باغ خود شد.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۸، ص۴۷۸ بحارالأنوار، ج۶، ص۵۵/ القمی، ج۲، ص۳۴