الصّادق ( عَنْ عَبْدِ‌الْغَفَّارِ الْجَازِیِّ عَنْ أَبِی‌عَبْدِ‌اللَّهِ (قَالَ: إِنَّ اللَّهَ عَزَّ‌وَ‌جَلَّ خَلَقَ الْمُؤْمِنَ مِنْ طِینَهًِْ الْجَنَّهًِْ وَ خَلَقَ الْکَافِرَ مِنْ طِینَهًِْ النَّارِ وَ قَالَ إِذَا أَرَادَ اللَّهُ بِعَبْدٍ خَیْراً طَیَّبَ رُوحَهُ وَ جَسَدَهُ فَلَا یَسْمَعُ شَیْئاً مِنَ الْخَیْرِ إِلَّا عَرَفَهُ وَ لَا یَسْمَعُ شَیْئاً مِنَ الْمُنْکَرِ إِلَّا أَنْکَرَهُ قَالَ وَ سَمِعْتُهُ یَقُولُ الطِّینَاتُ ثَلَاثٌ طِینَهًُْ الْأَنبیا (ءِ وَ الْمُؤْمِنُ مِنْ تِلْکَ الطِّینَهًِْ إِلَّا أَنَّ الْأَنبیا (هُمْ مِنْ صَفْوَتِهَا هُمُ الْأَصْلُ وَ لَهُمْ فَضْلُهُمْ وَ الْمُؤْمِنُونَ الْفَرْعُ مِنْ طِینٍ لازِبٍ کَذَلِکَ لَا یُفَرِّقُ اللَّهُ عَزَّ‌وَ‌جَلَّ بَیْنَهُمْ وَ بَیْنَ شِیعَتِهِمْ وَ قَالَ طِینَهًُْ النَّاصِبِ مِنْ حَمَإٍ مَسْنُونٍ وَ أَمَّا الْمُسْتَضْعَفُونَ فَ مِنْ تُرابٍ لَا یَتَحَوَّلُ مُؤْمِنٌ عَنْ إِیمَانِهِ وَ لَا نَاصِبٌ عَنْ نَصْبِهِ وَ لِلَّهِ الْمَشِیَّهًُْ فِیهِمْ.

امام صادق (علیه السلام)- عبدالغفّار جازی نقل می‌کند: امام صادق (علیه السلام) فرمود: خدای عزّوجلّ، مؤمن را از سرشت بهشت آفرید و کافر را از سرشت دوزخ». و فرمود: «چون خدا خوبی بنده‌ای را بخواهد، جان و تنش را پاک میسازد؛ چنان که او خیری نشنود، مگر اینکه آن را بشناسد، و سخن زشتی نشنود، مگر اینکه برایش ناشناس باشد.» شنیدم که امام (علیه السلام) میفرمود: «سرشت بر سه گونه است: سرشت پیامبران، که فرد مؤمن نیز از همین سرشت است، با این تفاوت که پیامبران سرآمد آن هستند، و پایه‌ی آنند و برتری دارند، درحالی‌که مؤمنان شاخه آن هستند؛ از گلی چسبان. چنین است که خدای عزّوجلّ، میان آن‌ها و پیروانشان جدایی نمیاندازد. و فرمود: «سرشت ناصب (دشمن اهل بیت) از لجنی سالخورده و بدبو آفریده شده، امّا سرشت مستضعفان از خاک است. هیچ مؤمنی از ایمان خود نمی‌گذرد و هیچ ناصبی از عقیدهاش دست نمیکشد، و خدا را درباره آن‌ها خواسته‌ای است».

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۸، ص۴۸۰ بحارالأنوار، ج۶۴، ص۸۲