علی‌بن‌ابراهیم ( ثُمَّ قَالَ الْفَقِیرُ لِلْغَنِیِّ فَهَلَّا إِذْ دَخَلْتَ جَنَّتَکَ قُلْتَ ما شاءَ اللهُ لا قُوَّةَ إِلَّا بِاللهِ إِنْ تَرَنِ أَنَا أَقَلَّ مِنْکَ مالًا وَ وَلَدا.

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- سپس فقیر به غنی گفت: وَ لَوْ لا إِذْ دَخَلْتَ جَنَّتَکَ قُلْتَ ما شاءَ اللهُ لا قُوَّةَ إِلَّا بِاللهِ إِنْ تَرَنِ أَنَا أَقَلَّ مِنْکَ مالًا وَ وَلَداً.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۸، ص۴۸۰ بحارالأنوار، ج۶، ص۵۵/ القمی، ج۲، ص۳۴

الصّادق ( عَجِبْتُ لِمَنْ فَزِعَ مِنْ أَرْبَعٍ کَیْفَ لَا یَفْزَعُ إِلَی أَرْبَع وَ عَجِبْتُ لِمَنْ أَرَادَ الدُّنْیَا وَ زِینَتَهَا کَیْفَ لَا یَفْزَعُ إِلَی قَوْلِهِ تَعَالَی ما شاءَ اللهُ لا قُوَّةَ إِلَّا بِاللهِ فَإِنِّی سَمِعْتُ اللَّهَ عَزَّ‌وَ‌جَلَّ یَقُولُ بِعَقِبِهَا إِنْ تَرَنِ أَنَا أَقَلَّ مِنْکَ مالًا وَ وَلَداً فَعَسی رَبِّی أَنْ یُؤْتِیَنِ خَیْراً مِنْ جَنَّتِکَ الْآیَهًَْ وَ عَسَی مُوجِبَهًٌْ.

امام صادق (علیه السلام)- از کسی که از چهار چیز می‌ترسد و چگونه به چهار چیز دیگر پناه نمی‌برد، تعجّب می‌کنم! و در عجبم از کسی که طالب زینت‌های دنیا است چرا به این آیه‌ی شریفه توجّه ندارد: ما شاءَ اللهُ لا قُوَّةَ إِلَّا بِاللهِ و در دنباله‌ی آن آیه فرمود: و اگر می‌بینی من از نظر مال و فرزند از تو کمترم [مطلب مهمّی نیست]! شاید پروردگارم بهتر از باغ تو به من بدهد ... (کهف/۴۰۳۹)

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۸، ص۴۸۲ من لایحضره الفقیه، ج۴، ص۳۹۲/ بحارالأنوار، ج۹۰، ص۱۸۴/ الأمالی للصدوق، ص۶/ الخصال، ج۱، ص۲۱۸/ روضهًْ الواعظین، ج۲، ص۴۵۰/ مشکاهًْ الأنوار، ص۱۱۹/ المصباح للکفعمی، ص۱۹۵/ مستدرک الوسایل، ج۵، ص۳۹۹/ نورالثقلین

الرّضا ( عَنْ عَلِیِّ‌بْنِ‌أَسْبَاط عَنْ أَبِی‌الْحَسَنِ الرِّضَا (قَالَ قَالَ لِی إِذَا خَرَجْتَ مِنْ مَنْزِلِکَ فِی سَفَرٍ أَوْ حَضَرٍ فَقُلْ بِسْمِ اللهِ آمَنْتُ بِاللهِ تَوَکَّلْتُ عَلَی اللهِ مَا شَاءَ اللهُ وَ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللهِ فَیَلْقَاکَ الشَّیْطَانُ فَتَضْرِبُ الْمَلَائِکَهًُْ وُجُوهَهَا وَ تَقُولُ مَا سَبِیلُکُمْ عَلَیْهِ وَ قَدْ سَمَّی اللَّهَ وَ آمَنَ بِهِ وَ تَوَکَّلَ عَلَی اللَّهِ وَ قَالَ ما شاءَ اللهُ لا قُوَّةَ إِلَّا بِاللهِ.

امام رضا (علیه السلام)- علی‌بن‌اسباط گوید: امام رضا (علیه السلام) به من فرمود: چون از منزلت درآیی برای سفر یا در حضر بگو: بِسْمِ اللهِ آمَنْتُ بِاللهِ تَوَکَّلْتُ عَلَی اللهِ مَا شَاءَ اللهُ وَ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللهِ و شیطان به تو بر خورد و فرشته‌ها به روی او زنند و گویند: چه راهی به او دارید با اینکه نام خدا برده و به او ایمان آورده و بر خدا توکّل کرده و گفته: ما شاءَ اللهُ لا قُوَّةَ إِلَّا بِاللهِ.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۸، ص۴۸۲ بحارالأنوار، ج۹۰، ص۳۰۸/ نورالثقلین

الصّادق ( عَنْ أَبِی‌عَبْدِاللَّهِ (أَنَّهُ قَالَ الْعَیْنُ حَقٌّ وَ لَیْسَ تَأْمَنُهَا مِنْکَ عَلَی نَفْسِکَ وَ لَا مِنْکَ عَلَی غَیْرِکَ فَإِذَا خِفْتَ شَیْئاً مِنْ ذَلِکَ فَقُلْ ما شاءَ اللهُ لا قُوَّةَ إِلَّا بِاللهِ الْعَلِیُّ الْعَظِیمُ ثَلَاثا.

امام صادق (علیه السلام)- از امام صادق (علیه السلام) روایت است که چشم زخم واقعیّت دارد، از چشم دیگری بر خود ایمن مباش و هم از چشم خود بر دیگری و اگر از چشم زخم ترسیدی سه‌بار بگو: ما شاءَ اللهُ لا قُوَّةَ إِلَّا بِاللهِ الْعَلِیُّ الْعَظِیمُ.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۸، ص۴۸۲ بحارالأنوار، ج۹۰، ص۲۷۴/ بحارالأنوار، ج۹۲، ص۱۳۳؛ «بتفاوت»/ الدعوات، ص۱۱۰