أَوۡ يُصۡبِحَ مَآؤُهَا غَوۡرࣰا فَلَن تَسۡتَطِيعَ لَهُۥ طَلَبࣰا
41أَوۡ يُصۡبِحَ مَآؤُهَا غَوۡرࣰا فَلَن تَسۡتَطِيعَ لَهُۥ طَلَبࣰا
41علی‌بن‌ابراهیم ( أَوْ یُصْبِحَ ماؤُها غَوْراً فَوَقَعَ فِیهَا مَا قَالَ الْفَقِیرُ فِی ذَلِکَ اللَّیْلَهًْ.
علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- [این آیات در مورد دو همسایه‌ای نازل شده است که یکی فقیر و دیگری توانگر بود. فقیر به توانگر گفت: ...] أَوْ یُصْبِحَ ماؤُها غَوْراً، و در آن شب آنچه فقیر گفته بود در آن [باغ] اتّفاق افتاد.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۸، ص۴۸۴ بحارالأنوار، ج۶، ص۵۵/ القمی، ج۲، ص۳۴