وَعُرِضُواْ عَلَىٰ رَبِّكَ صَفࣰّا لَّقَدۡ جِئۡتُمُونَا كَمَا خَلَقۡنَٰكُمۡ أَوَّلَ مَرَّةِۭۚ بَلۡ زَعَمۡتُمۡ أَلَّن نَّجۡعَلَ لَكُم مَّوۡعِدࣰا
48وَعُرِضُواْ عَلَىٰ رَبِّكَ صَفࣰّا لَّقَدۡ جِئۡتُمُونَا كَمَا خَلَقۡنَٰكُمۡ أَوَّلَ مَرَّةِۭۚ بَلۡ زَعَمۡتُمۡ أَلَّن نَّجۡعَلَ لَكُم مَّوۡعِدࣰا
48الصّادق ( أَبَانٌ الْأَحْمَرُ عَنِ الصَّادِقِ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ: (أَنَّهُ جَاءَ إِلَیْهِ رَجُلٌ فَقَالَ لَهُ: بِأَبِی أَنْتَ وَ أُمِّی، عِظْنِی مَوْعِظَهًًْ. فَقَالَ (: إِنْ کَانَ الْعَرْضُ عَلَی اللَّهِ حَقّاً فَالْمَکْرُ لِمَا ذَا؟.
امام صادق (علیه السلام)- ابان احمر روایت نمود: مردی خدمت حضرت صادق (علیه السلام) عرض کرد: «پدر و مادرم به قربانت مرا موعظه کن». فرمود: «اگر عرضهی اعمال بر خدا صحیح است، نیرنگ یعنی چه»؟
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۸، ص۴۹۴ نورالثقلین
الصّادق ( رَوَی هِشَامُ بْنُ الْحَکَمِ أَنَّهُ سَأَلَ الزِّنْدِیقُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ (فَقَالَ أَخْبِرْنِی عَنِ النَّاسِ یُحْشَرُونَ یَوْمَ الْقِیَامَهًِْ عُرَاهًًْ قَالَ بَلْ یُحْشَرُونَ فِی أَکْفَانِهِمْ قَالَ أَنَّی لَهُمْ بِالْأَکْفَانِ وَ قَدْ بُلِیَتْ قَالَ إِنَّ الَّذِی أَحْیَا أَبْدَانَهُمْ جَدَّدَ أَکْفَانَهُمْ قَالَ مَنْ مَاتَ بِلَا کَفَنٍ قَالَ یَسْتُرُ اللَّهُ عَوْرَتَهُ بِمَا شَاءَ مِنْ عِنْدِهِ قَالَ فَیُعْرَضُونَ صُفُوفاً قَالَ نَعَمْ هُمْ یَوْمَئِذٍ عِشْرُونَ وَ مِائَهًُْ صَفٍّ فِی عَرْضِ الْأَرْض.
امام صادق (علیه السلام)- هشامبنحکم روایت کرد: زندیقی از امام صادق (علیه السلام) پرسید: «به من بفرمایید مردم در روز قیامت عریان محشور میشوند»؟ فرمود: «بلکه با کفنهایشان محشور میگردند». گفت: «کفن از کجا میآورند که پوسیده و نابود شده است»؟ فرمود: «کسی که آنها را زنده کند، کفن نیز برای آنها تجدید مینماید». گفت: «کسی که بدون کفن مرده است»؟ فرمود: «خداوند عورت او را به وسیله آنچه بخواهد میپوشاند». گفت: «به صورت صف میآیند»؟ فرمود: «آری آنها صد و بیست هزار صف در عرض زمین هستند».
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۸، ص۴۹۴ بحارالأنوار، ج۷، ص۱۰۹/ نورالثقلین
الرّسول ( یُحْشَرُ النَّاسُ مِنْ قُبُورِهِمْ یَوْمَ الْقِیَامَهًِْ حُفَاهًًْ عُرَاهًًْ غُرْلًا.
پیامبر (صلی الله علیه و آله)- روز جزا که فرا میرسد، مردم پابرهنه و بیلباس و وامانده از هرگونه پیوند و تبار حضور مییابند.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۸، ص۴۹۴ نورالثقلین