وَمَا مَنَعَ ٱلنَّاسَ أَن يُؤۡمِنُوٓاْ إِذۡ جَآءَهُمُ ٱلۡهُدَىٰ وَيَسۡتَغۡفِرُواْ رَبَّهُمۡ إِلَّآ أَن تَأۡتِيَهُمۡ سُنَّةُ ٱلۡأَوَّلِينَ أَوۡ يَأۡتِيَهُمُ ٱلۡعَذَابُ قُبُلࣰا
55وَمَا مَنَعَ ٱلنَّاسَ أَن يُؤۡمِنُوٓاْ إِذۡ جَآءَهُمُ ٱلۡهُدَىٰ وَيَسۡتَغۡفِرُواْ رَبَّهُمۡ إِلَّآ أَن تَأۡتِيَهُمۡ سُنَّةُ ٱلۡأَوَّلِينَ أَوۡ يَأۡتِيَهُمُ ٱلۡعَذَابُ قُبُلࣰا
55الرّسول ( قَالَ ابْنُ‌شِهَابٍ أَخْبَرَنِی عَلِی‌بْن‌الحُسَیْن (أَنَّ أَبَاهُ الْحُسَیْنَ‌بْنَ‌عَلِیٍّ (أَخْبَرَه أَنَّ عَلِیَّ‌بْنَ‌أَبِی‌طَالِبٍ (أَخْبَرَهُ أَنَّ النبی (طَرَقَهُ وَ فَاطِمَهًَْ (بِنْتَ رَسُولِ‌اللَّهِ (فَقَالَ أَ لَا تُصَلُّونَ فَقُلْتُ یَا رَسُولَ‌اللَّهِ (إِنَّمَا أَنْفُسُنَا بِیَدِ اللَّهِ فَإِذَا شَاءَ أَنْ یَبْعَثَنَا یَبْعَثُنَا أَیْ یُکْثِرُ اللُّطْفَ بِنَا فَانْصَرَفَ حِینَ قُلْتُ ذَلِکَ وَ لَمْ یَرْجِعْ إِلَیَّ ثُمَّ سَمِعْتُهُ وَ هُوَ مُوَلٍّ یَضْرِبُ فَخِذَیْهِ یَقُولُ وَ کانَ الْإِنْسانُ یَعْنِی عَلِیَّ‌بْنَ‌أَبِی‌طَالِبٍ (أَکْثَرَ شَیْءٍ جَدَلًا یَعْنِی مُتَکَلِّماً بِالْحَقِّ وَ الصِّدْق.
پیامبر (صلی الله علیه و آله)- امام حسین (علیه السلام) از علیّ‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام) نقل میکند که پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) شبانه نزد او و فاطمه (سلام الله علیها) آمد و فرمود: «چرا نماز نمی‌خوانید»؟ پاسخ دادم: «ای رسول خدا (صلی الله علیه و آله)! جان‌های ما به دست خداست، فَإِذَا شَاءَ أَنْ یَبْعَثَنَا یَبْعَثُنَا؛ یعنی لطف و عنایتش را به ما زیاد می کند وقتی این سخن را شنید، رفت و دیگر دراین‌باره به من چیزی نگفت؛ درحالی‌که حضرت برمی‌گشت، دست به رانش می‌زد و می‌فرمود: وَ کانَ الْإِنْسانُ یعنی علیّ‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام)، أَکْثَرَ شَیْءٍ جَدَلًا به حق و راستی سخن می‌گوید».
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۸، ص۵۱۶ بحارالأنوار، ج۴۰، ص۱۶۰/ المناقب، ج۲، ص۴۵/ البرهان
الباقر ( عَنْ جَابِرٍ قَالَ: قَالَ أَبُو جَعْفَرٍ قَالَ اللَّهُ: وَ لَقَدْ صَرَّفْنا فِی هذَا الْقُرْآنِ لِلنَّاسِ یَعْنِی لَقَدْ ذَکَرْنَا عَلِیّاً فِی کُلِ آیَهًٍْ، فَأَبَوْا وَلَایَهًَْ عَلِیٍ ف ما یَزِیدُهُمْ إِلَّا نُفُوراً.
امام باقر (علیه السلام)- جابر گوید: از امام باقر (علیه السلام) درباره‌ی آیه: وَ لَقَدْ صَرَّفْنا فِی هذَا الْقُرْآنِ لِلنَّاسِ سؤال کردم. آن بزرگوار فرمود: «یعنی نام علی (علیه السلام) را در هر آیه‌ای ذکر کردم، اما از ولایت علی (علیه السلام) ابا کردند و گریزان شدند؛ ولی [گروهی از کوردلان]، جز بر نفرتشان نمی‌افزاید. (اسراء/۴۱)».
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۸، ص۵۱۸ شواهدالتنزیل، ج۱، ص۴۵۷