العسکری (علیه السلام)- أَقِیمُوا الصَّلاةَ بِإِتْمَامِ وُضُوئِهَا وَ تَکْبِیرَاتِهَا وَ قِیَامِهَا وَ قِرَاءَتِهَا وَ رُکُوعِهَا وَ سُجُودِهَا وَ حُدُودِهَا.

امام عسکری (علیه السلام) نماز را با وضوی کامل و با همه‌ی تکبیرها، قیام‌ها، قرائت‌ها، رکوع‌ها، سجودها و حدودش به‌پای دارید.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۶۱۰ بحارالأنوار، ج۷۱، ص۳۰۹/ الإمام العسکری، ص۵۲۰/ البرهان

الرّسول (صلی الله علیه و آله)- وَ أَیُّمَا عَبْدٍ الْتَفَتَ فِی صَلَاتِهِ، قَالَ اللَّهُ تَعَالَی: یَا عَبْدِی! إِلَی أَیْنَ تَقْصِدُ وَ مَنْ تَطْلُبُ أَ رَبّاً غَیْرِی تُرِیدُ أَوْ رَقِیباً سِوَایَ تَطْلُبُ أَوْ جَوَاداً خَلَایَ تَبْتَغِی أَنَا أَکْرَمُ الْأَکْرَمِینَ وَ أَجْوَدُ الْأَجْوَدَیْنِ، وَ أَفْضَلُ الْمُعْطِینَ، أُثِیبُکَ ثَوَاباً لَا یُحْصَی قَدْرُهُ، فَأَقْبِلْ عَلَیَّ، فَإِنِّی عَلَیْکَ مُقْبِلٌ، وَ مَلَائِکَتِی عَلَیْکَ مُقْبِلُونَ. فَإِنْ أَقْبَلَ زَالَ عَنْهُ إِثْمُ مَا کَانَ مِنْهُ، وَ إِنِ الْتَفَتَ بَعْدُ أَعَادَ اللَّهُ {لَهُ} مَقَالَتَهُ، فَإِنْ أَقْبَلَ زَالَ عَنْهُ إِثْمُ مَا کَانَ مِنْهُ، وَ إِنِ الْتَفَتَ ثَالِثَهًًْ أَعَادَ اللَّهُ لَهُ مَقَالَتَهُ، فَإِنْ أَقْبَلَ عَلَی صَلَاتِهِ غَفَرَ {اللَّهُ} لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ. وَ إِنِ الْتَفَتَ رَابِعَهًًْ أَعْرَضَ اللَّهُ عَنْهُ، وَ أَعْرَضَتِ الْمَلَائِکَهًُْ عَنْهُ، وَ یَقُولُ: وَلَّیْتُکَ یَا عَبْدِی مَا تَوَلَّیْت.

پیامبر ( هر بنده‌ای که در نماز به غیر خدا توجّه کند، خداوند به او می‌گوید: «ای بنده‌ی من! به چه‌کسی روی‌کرده‌ای و از چه‌کسی درخواست می‌کنی؟ آیا پروردگاری غیر از من می‌خواهی؟ یا رقیبی [و همراهی] جدای من در خواست می‌کنی؟ آیا بخشنده‌ای جز من را شایسته می‌دانی؟ من بزرگوارتر از هر بزرگوار و بخشنده‌تر از هر بخشنده و برترین عطا کننده هستم؛ به تو ثوابی می‌دهم که به شمار نیاید. به من روی کن که من و فرشتگانم به تو روی کرده‌ایم. پس اگر آن بنده پذیرفت و به‌سوی خدا روی آورد، خداوند گناهی که از او سرزده (غفلت ازخدا) را پاک می‌کند و اگر دوباره غفلت کرد، خداوند دوباره سخنش را برای او تکرار می‌کند. پس اگر پذیرفت [و به‌سوی خدا روی آورد] خداوند گناهی که از او سرزده (غفلت از خدا) را پاک می‌کند و اگر دوباره غفلت کرد، برای بار سوّم سخنش را برای او تکرار می‌کند. پس اگر پذیرفت [و به‌سوی نماز روی آورد] خداوند گناهی که از او سرزده [غفلت از خدا] را می‌بخشد و اگر برای چهارمین بار بی‌توجّهی کرد، خداوند و فرشتگانش از او روی برمی‌گردانند و خداوند به او می‌گوید: «وای بر تو ای بنده‌ی من! به‌خاطر آنکه [از من] روی برگرداندی»!

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۶۱۰ الإمام العسکری، ص۵۲۴

الرّضا (علیه السلام)- فَرَضَ زَکَاهًَْ الْفِطْرَهًِْ قَبْلَ أَنْ یَکْثُرَ الْأَمْوَالُ ... وَ إِخْرَاجُ الْفِطْرَهًِْ وَاجِبٌ عَلَی الْغَنِیِّ وَ الْفَقِیرِ وَ الْعَبْدِ وَ الْحُرِّ وَ عَلَی الذُّکْرَانِ وَ الْإِنَاثِ وَ الصَّغِیرِ وَ الْکَبِیرِ وَ الْمُنَافِقِ وَ الْمُخَالِفِ.

امام رضا (علیه السلام) [خداوند] زکات فطره را قبل از اینکه اموال [مسلمانان] زیاد شود واجب کرد ... و پرداخت فطریّه بر بی‌نیاز، نیازمند، برده، آزاده، زنان، مردان، کوچک، بزرگ، منافق و مخالف واجب است.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۶۱۰ مستدرک الوسایل، ج۷، ص۱۳۹

العسکری (علیه السلام)- وَ ما تُقَدِّمُوا لِأَنْفُسِکُمْ مِنْ خَیْرٍ مِنْ مَالٍ تُنْفِقُونَهُ فِی طَاعَهًِْ اللَّهِ فَإِنْ لَمْ یَکُنْ لَکُمْ مَالٌ فَمِنْ جَاهِکُمْ تَبْذُلُونَهُ لِإِخْوَانِکُمُ الْمُؤْمِنِینَ تَجُرُّونَ بِهِ إِلَیْهِمُ الْمَنَافِعَ وَ تَدْفَعُونَ بِهِ عَنْهُمُ الْمَضَارَّ.

امام عسکری (علیه السلام) وَ ما تُقَدِّمُوا لِأَنْفُسِکُمْ مِنْ خَیْرٍ [شامل] مالی است که در طاعت خدا انفاق می‌کنید و اگر مال نباشد از وجهه‌ی خود برای برادرانتان مایه گذارید. سودها را به سوی آن‌ها بکشانید و زیان‌ها را از آن‌ها برانید.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۶۱۲ بحارالأنوار، ج۷۱، ص۳۰۹/ الإمام العسکری، ص۵۲۰/ مستدرک الوسایل، ج۱۲، ص۴۲۷/ البرهان

العسکری (علیه السلام)- إِنَّ اللهَ بِما تَعْمَلُونَ بَصِیرٌ عَالِمٌ لَیْسَ یَخْفَی عَلَیْهِ ظَاهِرُ فِعْلٍ وَ لَا بَاطِنُ ضَمِیرٍ فَهُوَ یُجَازِیکُمْ عَلَی حَسَبِ اعْتِقَادَاتِکُمْ وَ نِیَّاتِکُمْ وَ لَیْسَ هُوَ کَمُلُوکِ الدُّنْیَا الَّذِی یلبس {یَلْتَبِسُ} عَلَی بَعْضِهِمْ فَیَنْسِبُ فِعْلَ بَعْضٍ إِلَی غَیْرِ فَاعِلِهِ وَ جِنَایَهًَْ بَعْضٍ إِلَی غَیْرِ جَانِیهِ فَیَقَعُ عِقَابُهُ وَ ثَوَابُهُ بِجَهْلِهِ بِمَا لَیْسَ عَلَیْهِ بِغَیْرِ مُسْتَحِقِّهِ.

امام عسکری (علیه السلام) ظاهر کارها و باطن افعال پنهان از او پوشیده‌نیست و به اندازه‌ی اعتقاد و نیّتتان به شما پاداش می‌دهد. او چون پادشاهان دنیا نیست که بر بعضی از آن‌ها اشتباه کند و کار یکی را به دیگری نسبت دهد و جنایتی را به کسی که مرتکب نشده ببندند و به دلیل نادانی‌اش کیفر و پاداش بر غیر مستحقّ آن بدهد.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۶۱۲ بحارالأنوار، ج۷۱، ص۳۰۹/ الإمام العسکری، ص۵۲۰/ البرهان؛ فیه: «البطن ... الظهر» بدلٌ «بفعل ... ضمیر»