وَإِذۡ قَالَ إِبۡرَٰهِـۧمُ رَبِّ ٱجۡعَلۡ هَٰذَا بَلَدًا ءَامِنࣰا وَٱرۡزُقۡ أَهۡلَهُۥ مِنَ ٱلثَّمَرَٰتِ مَنۡ ءَامَنَ مِنۡهُم بِٱللَّهِ وَٱلۡيَوۡمِ ٱلۡأٓخِرِۚ قَالَ وَمَن كَفَرَ فَأُمَتِّعُهُۥ قَلِيلࣰا ثُمَّ أَضۡطَرُّهُۥٓ إِلَىٰ عَذَابِ ٱلنَّارِۖ وَبِئۡسَ ٱلۡمَصِيرُ
126
الصّادق (علیه السلام)- فَقَالَ إِبْرَاهِیمُ (علیه السلام) لَمَّا فَرَغَ مِنْ بِنَاءِ الْبَیْتِ رَبِّ اجْعَلْ هذا بَلَداً آمِناً وَ ارْزُقْ أَهْلَهُ مِنَ الثَّمَراتِ مَنْ آمَنَ مِنْهُمْ بِاللهِ وَ الْیَوْمِ الْآخِرِ.
امام صادق (علیه السلام) ابراهیم (علیه السلام) وقتی کار بازسازی خانه‌ی خدا را به پایان برد فرمود: رَبِّ اجْعَلْ هذا بَلَداً آمِناً وَ ارْزُقْ أَهْلَهُ مِنَ الثَّمَراتِ مَنْ آمَنَ مِنْهُمْ بِاللهِ وَ الْیَوْمِ الْآخِرِ.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۶۶۴ بحارالأنوار، ج۱۲، ص۹۹/ بحارالأنوار، ج۹۶، ص۳۸/ القمی، ج۱، ص۶۲/ قصص الأنبیاءللجزایری، ص۱۲۲/ النورالثقلین
ابن‌عباس (رحمة الله علیه)- رَبِّ اجْعَلْ هَذَا أَی مَکَّهًَْ بَلَداً آمِناً أَیْ ذَا أَمِنَ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ (رحمة الله علیه): یُرِیدُ لَا یُصَادَ طَیْرُهُ وَ لَا یَقْطَعُ شَجَرُهُ وَ لَا یُخْتَلَی خَلَاهُ.
ابن‌عباس (رحمة الله علیه) پروردگارا این [مکّه] را شهری امن یعنی دارای امنیّت قرار بده. [قصد ابراهیم (علیه السلام)، از امنیّت، آن بود که] می‌خواست پرنده آنجا صید نشده، درختش قطع نگشته و علفش چیده‌نشود.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۶۶۴ بحارالأنوار، ج۱۲، ص۸۵/ النورالثقلین؛ فیه: «رب اجعل هذا ای مکهًْ بلداً آمناً ای ذا امناً» محذوفٌ
الصّادق (علیه السلام)- سَأَلَ عَبْدُ‌اللَّهِ‌بْنُ‌سِنَانٍ أَبَاعَبْدِ‌اللَّهِ (علیه السلام) عَنْ قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ‌وَ‌جَلَ وَ مَنْ دَخَلَهُ کانَ آمِناً قَالَ: مَنْ دَخَلَ الْحَرَمَ مُسْتَجِیراً بِهِ فَهُوَ آمِنٌ مِنْ سَخَطِ اللَّهِ عَزَّ‌وَ‌جَلَّ وَ مَا دَخَلَ مِنَ الْوَحْشِ وَ الطَّیْرِ کَانَ آمِناً مِنْ أَنْ یُهَاجَ أَوْ یُؤْذَی حَتَّی یَخْرُجَ مِنَ الْحَرَم.
امام صادق (علیه السلام) هر بشری به حرم خدا درآید و در آنجا پناه بگیرد، از خشم خدا در أمان خواهدبود. و هر حیوان وحشی و یا پرنده‌ی آسمانی به حرم خدا آید، در امان خواهدبود که او را رم نداده و آزار نکنند تا آن هنگام که از حرم خدا بیرون شود.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۶۶۴ من لایحضره الفقیه، ج۲، ص۲۵۱/ النورالثقلین
الصّادق (علیه السلام)- مِنْ ثَمَرَاتِ الْقُلُوبِ أَیْ حَبِّبْهُمْ إِلَی النَّاسِ لِیَنْتَابُوا إِلَیْهِمْ وَ یَعُودُوا إِلَیْهِ.
امام صادق (علیه السلام) منظور ابراهیم (علیه السلام) از ثمرات، ثمرات قلبی [و روانی] بود یعنی این که مردم را دوستدار آنان قراردهد تا مردم نزد آنان، بسیار رفت‌وآمد کنند و [به مکّه] بازگردند.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۶۶۴ بحارالأنوار، ج۱۲، ص۹۹/ البرهان؛ فیه: «لیثوبوا الیهم» بدلٌ «لینتابوا الیهمو یعود الیه»/ بحارالأنوار، ج۹۶، ص۳۸/ القمی، ج۱، ص۶۲/ قصص الأنبیاءللجزایری، ص۱۲۲؛ فیه: «لینتابوا الیه» محذوفٌ/ النورالثقلین
السّجّاد (علیه السلام)- أَ مَا تَسْمَعُ لِقَوْلِ إِبْرَاهِیمَ (علیه السلام) رَبِّ اجْعَلْ هذا بَلَداً آمِناً وَ ارْزُقْ أَهْلَهُ مِنَ الثَّمَراتِ مَنْ آمَنَ مِنْهُمْ بِاللهِ قَالَ: إِیَّانَا عَنَی وَ أَوْلِیَاءَهُ وَ شِیعَتَهُ وَ شِیعَهًَْ وَصِیِّهِ.
امام سجاد (علیه السلام) مگر گفتار ابراهیم (علیه السلام) را نشنیده‌ای: رَبِّ اجْعَلْ هذا بَلَداً آمِناً وَ ارْزُقْ أَهْلَهُ مِنَ الثَّمَراتِ مَنْ آمَنَ مِنْهُمْ بِاللهِ فرمود: «منظورش ما و اولیاء (علیهم السلام) و پیروان پیامبر (و شیعیان وصیّش است».
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۶۶۴ بحارالأنوار، ج۲۴، ص۲۰۴/ العیاشی، ج۲، ص۱۶۴/ بحارالأنوار، ج۹۶، ص۸۴/ العیاشی، ج۱، ص۵۹و النورالثقلین و البرهان؛ فیه: «و شیعته» محذوفٌ
علیّ‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه)- دَعَا إِبْرَاهِیمُ (علیه السلام) رَبَّهُ أَنْ یَرْزُقَ مَنْ آمَنَ بِهِ.
علی‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه) ابراهیم (علیه السلام) دعا نمود و از پروردگارش خواست تا هرکس که ایمان آورد را روزی دهد.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۶۶۴ بحارالأنوار، ج۱۲، ص۹۲/ القمی، ج۱، ص۵۹/ البرهان
الرّسول (صلی الله علیه و آله)- {عَنْ جَبْرَئِیلَ عَنْ مِیکَائِیلَ عَنْ إِسْرَافِیلَ عَنِ اللَّهِ جَلَّ جَلَالُهُ أَنَّهُ قَال:} أَنَا خَلَقْتُ الْخَلْقَ بِقُدْرَتِی فَاخْتَرْتُ مِنْهُمْ مَنْ شِئْتُ مِنْ أَنْبِیَائِی وَ اخْتَرْتُ مِنْ جَمِیعِهِمْ مُحَمَّداً (صلی الله علیه و آله) حَبِیباً وَ خَلِیلًا وَ صَفِیّاً فَبَعَثْتُهُ رَسُولًا إِلَی خَلْقِی وَ اصْطَفَیْتُ لَهُ عَلِیّاً (علیه السلام) فَجَعَلْتُهُ ... بَیْتِیَ الَّذِی مَنْ دَخَلَهُ کَانَ آمِناً مِنْ نَارِی.
پیامبر ( در حدیث قدسی آمده است: «خلق را آفریدم و هرکه را خواستم از میان آنها به پیامبری برگزیدم و از میان آنها «محمّد (» را دوست و حبیب و برگزیده‌ی خود قرار دادم؛ او را به‌سوی خلق خود مبعوث نموده و علی (علیه السلام) را برای او برگزیدم ... و او را [به منزله‌ی] خانه‌ی خود قرار دادم که هرکه وارد آن شود از آتشم در امان است».
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۶۶۶ بحارالأنوار، ج۳۸، ص۹۸
السّجّاد (علیه السلام)- قَالَ: عَنَی بِذَلِکَ مَنْ جَحَدَ وَصِیَّهُ وَ لَمْ یَتَّبِعْهُ مِنْ أُمَّتِهِ وَ کَذَلِکَ وَ اللَّهِ حَالُ هَذِهِ الْأُمَّهًِْ.
امام سجاد (علیه السلام) کسانی منظور هستند که منکر وصیّ پیامبرند و از او پیروی نمی‌کنند و به خدا قسم! حال این امّت، در حال حاضر همین است (مخالفت با علی (علیه السلام) می‌کنند).
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۶۶۶ بحارالأنوار، ج۲۴، ص۲۰۴/ العیاشی، ج۲، ص۱۶۴/ العیاشی، ج۲، ص۱۶۴/ بحارالأنوار، ج۹۶، ص۸۴؛ فیه: «و بیس المصیر» زیادهًْ/ العیاشی، ج۱، ص۵۹/ النورالثقلین/ البرهان
علیّ‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه)- وَ مَنْ کَفَرَ أَیْضاً أَرْزُقُهُ فَأُمَتِّعُهُ قَلِیلًا ثُمَّ أَضْطَرُّهُ إِلی عَذابِ النَّارِ.
علی‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه) به کافر نیز روزی می‌دهم. امّا فَأُمَتِّعُه قَلِیلًا ثُمَّ أَضْطَرُّه إِلَی عَذَابِ النَّارِ.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۶۶۶ بحارالأنوار، ج۱۲، ص۹۲/ القمی، ج۱، ص۵۹/ البرهان