سوره بقره - آیه 129 جزء 1 - صفحه 20

    رَبَّنَا وَٱبۡعَثۡ فِيهِمۡ رَسُولࣰا مِّنۡهُمۡ يَتۡلُواْ عَلَيۡهِمۡ ءَايَٰتِكَ وَيُعَلِّمُهُمُ ٱلۡكِتَٰبَ وَٱلۡحِكۡمَةَ وَيُزَكِّيهِمۡۖ إِنَّكَ أَنتَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلۡحَكِيمُ

    129

تفسیر روایی
پروردگارا! در میان آنها پیامبری از خودشان برانگیز، تا آیات تو را بر آنان بخواند، و آنها را کتاب و حکمت بیاموزد، و پاکیزه کند؛ زیرا تو توانا و حکیمی (و بر این کار، قادری)!»
1 (بقره/129)

الصّادق (علیه السلام)- قَوْلُهُ رَبَّنا وَ ابْعَثْ فِیهِمْ رَسُولًا، قَالَ الصّادق (علیه السلام): فَإِنَّهُ یَعْنِی مِنْ وُلْدِ إِسْمَاعِیلَ (علیه السلام) فَلِذَلِکَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) أَنَا دَعْوَهًُْ أَبِی إِبْرَاهِیمَ (علیه السلام).

امام صادق (علیه السلام) در تفسیر آیه‌ی: رَبَّنَا وَابْعَثْ فِیهمْ رَسُولًا مِّنْهمْ فرمود: «[منظور از آن رسول] یعنی از نسل اسماعیل (علیه السلام)» و از این رو بود که رسول‌خدا (می‌فرمود: «منظور از دعای ابراهیم (علیه السلام) من بودم».

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۶۷۶ بحارالأنوار، ج۱۲، ص۹۲/ القمی، ج۱، ص۶۲/ نورالثقلین/ البرهان

2 (بقره/129)

الرّسول (صلی الله علیه و آله)- عَنْ أَبِی أُمَامَهًَْ قَالَ: قُلْتُ یَا رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) مَا کَانَ بَدْءُ أَمْرِکَ؟ قَالَ: دَعْوَهًَْ أَبِی إِبْرَاهِیم (علیه السلام).

پیامبر ( به رسول‌خدا (عرض کردم: «ای رسول‌خدا (آغاز کار شما از چه زمانی بود»؟ فرمود: «از دعای پدرم حضرت ابراهیم (علیه السلام)».

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۶۷۶ نورالثقلین/ بحارالأنوار، ج۱۶، ص۳۲۱

3 (بقره/129)

ابن‌عباس (رحمة الله علیه)- قَالَ الْکِتَابُ الْقُرْآنُ وَ الْحِکْمَهًُْ وَلَایَهًُْ أَمِیرِ‌الْمُؤْمِنِینَ عَلِیِّ‌بْنِ‌أَبِی‌طَالِبٍ (علیه السلام).

ابن‌عباس (رحمة الله علیه) کتاب در این کلام الهی، قرآن؛ و حکمت، ولایت امیرالمؤمنین علیّ‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام) می‌باشد.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۶۷۶ بحارالأنوار، ج۳۶، ص۱۴۴