الصّادق (علیه السلام)- بِحَسْبِکُمْ أَنْ تَقُولُوا مَا قُلْنَا وَ تَصْمُتُوا عَمَّا صَمَتْنَا فَإِنَّکُمْ إِذًا قُلْتُمْ مَا نَقُولُ وَ سَلَّمْتُمْ لَنَا فِیمَا سَکَتْنَا عَنْهُ فَقَدْ آمَنْتُمْ بِمِثْلِ مَا آمَنَّا وَ قَالَ اللَّهُ فَإِنْ آمَنُوا بِمِثْلِ ما آمَنْتُمْ بِهِ فَقَدِ اهْتَدَوْا.

امام صادق (علیه السلام) برای شما (مؤمنین) همین قدر کافی است که آنچه ما (اهل‌بیت (علیهم السلام)) گفته‌ایم بگویید و نسبت به آنچه ما خاموش بوده‌ایم شما نیز لب فرو بندید. پس اگر شما فقط آنچه را ما گفته‌ایم بگویید و درباره‌ی آنچه ما سکوت کرده‌ایم تسلیم باشید، مسلّماً به آنچه ما ایمان آورده‌ایم، شما نیز همانند ما ایمان آورده‌اید. خدای تعالی می‌فرماید: فَإِنْ آمَنُوا بِمِثْلِ ما آمَنْتُمْ بِهِ فَقَدِ اهْتَدَوْا.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۶۹۲ بحارالأنوار، ج۲، ص۷۷/ مستدرک الوسایل، ج۱۲، ص۲۷۷؛ فیه: «یحسبکم» بدلٌ «بحسبکم»/ الغیبهًْ للنعمانی، ص۳۵

الرّضا (علیه السلام)- یَکُفَّ عَنِ الْکَلَامِ فِی التَّوْحِیدِ وَ غَیْرِهِ وَ یُکَلِّمِ النَّاسَ بِمَا یَعْرِفُونَ وَ یَکُفَّ عَمَّا یُنْکِرُونَ ... وَ إِذَا سَأَلُوکَ عَن السَّمْعِ فَقُلْ کَمَا قَالَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ هُوَ السَّمِیعُ الْعَلِیمُ کَلِّمِ النَّاسَ بِمَا یَعْرِفُونَ.

امام رضا (علیه السلام) [امام خطاب به یکی از یارانش فرمود] تا از سخن‌گفتن در باب توحید و غیر آن بازایستد و با مردم در مورد آنچه می‌شناسند سخن بگوید و از آنچه انکار می‌نمایند و نمی‌دانند بازایستد ... و [سپس فرمود:] «چون از تو در مورد شنیدن خدا سؤال کنند چنان که خدای عزّوجلّ فرموده بگو که هُوَ السَّمِیعُ الْعَلِیمُ یعنی او است شنوای دانا؛ با مردمان چنانکه می‌شناسند، سخن بگو [با مردم به اندازه‌ی فهمشان سخن بگو]».

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۶۹۲ بحارالأنوار، ج۲، ص۶۹/ التوحید، ص ۹۵