سوره بقره - آیه 146 جزء 2 - صفحه 23

    ٱلَّذِينَ ءَاتَيۡنَٰهُمُ ٱلۡكِتَٰبَ يَعۡرِفُونَهُۥ كَمَا يَعۡرِفُونَ أَبۡنَآءَهُمۡۖ وَإِنَّ فَرِيقࣰا مِّنۡهُمۡ لَيَكۡتُمُونَ ٱلۡحَقَّ وَهُمۡ يَعۡلَمُونَ

    146

تفسیر روایی
کسانی که کتاب آسمانی به آنان داده‌ایم، او [= پیامبر] را همچون فرزندان خود می‌شناسند؛ (ولی) جمعی از آنان، حق را آگاهانه کتمان می‌کنند!
1 (بقره/146)

الرّسول (صلی الله علیه و آله)- فَأَمَّا أَصْحَابُ الْمَشْأَمَهًِْ فَهُمُ الْیَهُودُ وَ النَّصَارَی یَقُولُ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ الَّذِینَ آتَیْناهُمُ الْکِتابَ.

پیامبر ( اصحاب مشئمه همان یهودیان و نصاری هستند که خداوند متعال در مورد آن‌ها می‌فرماید: أَلَّذینَ آتَیْناهُمُ الْکِتابَ.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۷۲۲ الکافی، ج۲، ص۲۸۱/ بحارالأنوار، ج۶۶، ص۱۷۹/ تحف العقول، ص۱۸۸/ النورالثقلین/ البرهان/ بصایرالدرجات، ج۱، ص۴۴۹

2 (بقره/146)

علیّ‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه)- الذِینَ آتَیْناهُمُ الْکِتابَ یَعنِی التُّورَاهًَْ وَ الإِنجِیلَ.

علی‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه) الَّذِینَ آتَینَاهمُ الْکِتَابَ یعنی کتاب تورات و انجیل.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۷۲۲ بحارالأنوار، ج۶۹، ص۹۲/ القمی، ج۱، ص۳۳/ النورالثقلین؛ فیه: «یعنی ... الانجیل» محذوفٌ/ البرهان

3 (بقره/146)

الرّسول (صلی الله علیه و آله)- یَعْرِفُونَ مُحَمَّداً (صلی الله علیه و آله) وَ الْوَلَایَهًَْ فِی التَّوْرَاهًِْ وَ الْإِنْجِیلِ کَمَا یَعْرِفُونَ أَبْنَاءَهُمْ فِی مَنَازِلِهِمْ.

پیامبر ( [نبوّت] محمّد (و ولایت [فرزندان او] را در تورات و انجیل می‌شناسند؛ چنانکه پسران خود را در خانه‌های خویش می‌شناسند. (یعنی دلایل نبوّت پیامبر (و ولایت فرزندان او در تورات و انجیل آمده است).

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۷۲۲ الکافی، ج۲، ص۲۸۱/ بحارالأنوار، ج۶۶، ص۱۷۹/ تحف العقول، ص۱۸۸/ النورالثقلین/ البرهان

4 (بقره/146)

الرّسول (صلی الله علیه و آله)- یَعْرِفُونَهُ کَما یَعْرِفُونَ أَبْناءَهُمْ فِی مَنَازِلِهِمْ.

پیامبر ( او را می‌شناختند؛ همان‌گونه که فرزندان خویش را در منازلشان می‌شناختند.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۷۲۲ بحارالأنوار، ج۲۵، ص۶۴/ بصایرالدرجات، ج۱، ص۴۴۹

5 (بقره/146)

الرّسول (صلی الله علیه و آله)- فَلَمَّا جَحَدُوا مَا عَرَفُوا ابْتَلَاهُمُ اللَّهُ بِذَلِکَ فَسَلَبَهُمْ رُوحَ الْإِیمَانِ وَ أَسْکَنَ أَبْدَانَهُمْ ثَلَاثَهًَْ أَرْوَاحٍ رُوحَ الْقُوَّهًِْ وَ رُوحَ الشَّهْوَهًِْ وَ رُوحَ الْبَدَنِ ثُمَّ أَضَافَهُمْ إِلَی الْأَنْعَامِ فَقَالَ: إِنْ هُمْ إِلَّا کَالْأَنْعامِ لِأَنَّ الدَّابَّهًَْ إِنَّمَا تَحْمِلُ بِرُوحِ الْقُوَّهًِْ وَ تَعْتَلِفُ بِرُوحِ الشَّهْوَهًِْ وَ تَسِیرُ بِرُوحِ الْبَدَنِ.

پیامبر ( و چون این‌ها (یهود و نصاری) آنچه را شناختند (پیامبر () انکار کردند، خداوند به این بلا گرفتارشان کرد و روح ایمان را از آن‌ها گرفت و تنها سه روح را در پیکرشان جای داد: روح قوّت، روح شهوت و روح بدن. و آن‌ها را [در مقام مقایسه] به گروه چهارپایان اضافه کرده و فرمود: «آنها مانند چهارپایان هستند» زیرا چهارپایان به کمک روح قوّت، بار می‌کشند؛ به مدد روح شهوت، علف می‌خورند و به سبب روح بدن، حرکت می‌کنند.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۷۲۲ الکافی، ج۲، ص۲۸۱/ بحارالأنوار، ج۲۵، ص۶۴؛ فیه: «ثم أضافهم ... تسیر البدن» محذوفٌ/ تحف العقول، ص۱۸۸/ البرهان/ بصایرالدرجات، ج۱، ص۴۴۹

6 (بقره/146)

الباقر (علیه السلام)- عَرَفُوا رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) وَ الْوَصِیَّ مِنْ بَعْدِهِ وَ کَتَمُوا مَا عَرَفُوا مِنَ الْحَقِّ بَغْیاً وَ حَسَداً فَسَلَبَهُمْ رُوحَ الْإِیمَانِ وَ جَعَلَ لَهُمْ ثَلَاثَهًَْ أَرْوَاحٍ رُوحَ الْقُوَّهًِْ وَ رُوحَ الشَّهْوَهًِْ وَ رُوحَ الْبَدَنِ ثُمَّ أَضَافَهُمْ إِلَی الْأَنْعَامِ فَقَالَ إِنْ هُمْ إِلَّا کَالْأَنْعامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ سَبِیلًا لِأَنَّ الدَّابَّهًَْ إِنَّمَا تَحْمِلُ بِرُوحِ الْقُوَّهًِْ وَ تَعْتَلِفُ بِرُوحِ الشَّهْوَهًِْ وَ تَسِیرُ بِرُوحِ الْبَدَنِ.

امام باقر (علیه السلام) آن‌ها رسول‌خدا (را شناخته و به وصیّ او معرفت پیدا کردند؛ ولی از روی حسد و ستم حق را منکر شدند [پس] خداوند هم روح ایمان را از آن‌ها سلب کرد و [تنها] سه روحِ قوّت، شهوت و بدن را در آن‌ها باقی‌گذاشت. و آن‌ها را [در مقام مقایسه] به گروه چهارپایان اضافه کرد و فرمود: آنان فقط همچون چهارپایانند، بلکه گمراهترند. (فرقان/۴۴) زیرا چهارپایان به‌واسطه‌ی روح قوّت بار می‌کشند؛ به کمک روح شهوت، علف می‌خورند و به مدد روح بدن حرکت می‌کنند.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۷۲۲ بحارالأنوار، ج۶۶، ص۱۹۱/ بصایرالدرجات، ج۱، ص۴۴۷

7 (بقره/146)

علیّ‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه)- یَعْرِفُونَهُ یَعْنِی رَسُولَ اللهِ (صلی الله علیه و آله) کَما یَعْرِفُونَ أَبْناءَهُمْ لِأَنَّ اللَّهَ عَزَِوَجَلَّ قَدْ أَنْزَلَ عَلَیْهِمْ فِی التَّوْرَاهًِْ وَ الزَّبُورِ وَ الْإِنْجِیلِ صِفَهًَْ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) وَ صِفَهًَْ أَصْحَابِهِ وَ مَبْعَثَهُ وَ هِجْرَتَهُ.

علی‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه) رسول‌خدا (را می‌شناسند همان‌گونه که فرزندان خود را می‌شناسند؛ زیرا خداوند عزّوجلّ در تورات و انجیل و زبور، [آیاتی در] توصیف محمّد (اصحاب او و هجرت و بعثتش بر آنان نازل کرده است.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۷۲۴ بحارالأنوار، ج۶۹، ص۹۲/ القمی، ج۱، ص۳۳/ النورالثقلین/ البرهان؛ فیه «و مبعثه» محذوفٌ

8 (بقره/146)

الرّسول (صلی الله علیه و آله)- وَ هُمْ یَعْلَمُونَ الْحَقُّ مِنْ رَبِّکَ أَنَّکَ ألرّسول إِلَیْهِمْ.

پیامبر ( در صورتی که حقیقتِ امر، نزد آن‌ها (یهودیان و نصاری) روشن است، و می‌دانند [اوامر پیامبر (] حق و از جانب خداست و نیز می‌دانند تو رسول او هستی.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۷۲۴ الکافی، ج۲، ص۲۸۱/ بحارالأنوار، ج۶۶، ص۱۷۹/ تحف العقول، ص۱۸۸؛ فیه «إنک الرسول الیهم» محذوفٌ/ النورالثقلین/ البرهان