امیرالمؤمنین (علیه السلام)- فَقَالَ لَهُ الْأَشْعَثُ إِنَّا لِلهِ وَ إِنَّا إِلَیْهِ راجِعُونَ فَقَالَ أَمِیرُالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) أَ تَدْرِی مَا تَأْوِیلُهَا؟ فَقَالَ لَهُ الْأَشْعَثُ: أَنْتَ غَایَهًُْ الْعِلْمِ وَ مُنْتَهَاهُ. فَقَالَ: أَمَّا قَوْلُکَ إِنَّا لِلهِ فَإِقْرَارٌ مِنْکَ بِالْمُلْکِ وَ أَمَّا قَوْلُکَ وَ إِنَّا إِلَیْهِ راجِعُونَ فَإِقْرَارٌ مِنْکَ بِالْهَلَاکِ.

امام علی (علیه السلام) اشعث به امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) گفت: «إِنَّا لِلّه وَإِنَّا إِلَیه رَاجِعونَ» حضرت به او فرمود: «آیا تأویل این آیه را می‌دانی»؟ اشعث عرض کرد: «تو غایت و نهایت دانش هستی». امام (علیه السلام) به او فرمود: «اینکه گفتی إِنَّا لِلّه، اقرار تو به فرمانروایی خدا است و امّا اینکه گفتی: إِنَّا إِلَیه رَاجِعون اقرار تو به فناپذیربودن [خودت] است».

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۷۴۴ بحارالأنوار، ج۴۲، ص۱۵۹/ بحارالأنوار، ج۷۵، ص۴۷/ نهج البلاغهًْ، ص۴۸۵ و تأویل الآیات الظاهرهًْ، ص۸۷؛ فیهما: «بتفاوت یسیر»/ نورالثقلین/ البرهان

الرّسول (صلی الله علیه و آله)- أَرْبَعٌ مَنْ کُنَّ فِیهِ کَانَ فِی نُورِ اللَّهِ الْأَعْظَمِ ... مَنْ إِذَا أَصَابَتْهُ مُصِیبَهًٌْ قَالَ إِنَّا لِلهِ وَ إِنَّا إِلَیْهِ راجِعُونَ.

پیامبر ( هرکس چهار صفت در او باشد در پرتو فروزان خدا قرار می‌گیرد ... آن کس که چون مصیبتی به او رسد گوید: إِنَّا لِلهِ وَ إِنَّا إِلَیْهِ راجِعُونَ.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۷۴۴ بحارالأنوار، ج۶، ص۲۱/ بحارالأنوار، ج۹۰، ص۲۱۳/ بحارالأنوار، ج۹۰، ص۲۸۰/ العیاشی، ج۱، ص۶۹/ بحارالأنوار، ج۷۹، ص۱۴۵/ وسایل الشیعه، ج۳، ص۲۴۸/ البرهان

الباقر (علیه السلام)- مَا مِنْ عَبْدٍ یُصَابُ بِمُصِیبَهًٍْ فَیَسْتَرْجِعُ عِنْدَ ذِکْرِهِ الْمُصِیبَهًَْ وَ یَصْبِرُ حِینَ تَفْجَأُهُ إِلَّا غَفَرَ اللَّهُ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ وَ کُلَّمَا ذَکَرَ مُصِیبَتَهُ فَاسْتَرْجَعَ عِنْدَ ذِکْرِ الْمُصِیبَهًِْ غَفَرَ اللَّهُ لَهُ کُلَّ ذَنْبٍ اکْتَسَبَ فِیمَا بَیْنَهُمَا.

امام باقر (علیه السلام) هر مؤمنی که عزیز خود را از دست بدهد ولی صبور و شکیبا باشد و به یاد عزیز از دست‌رفته‌اش بگوید: إِنَّا لِلهِ وَ إِنَّا إِلَیْهِ راجِعُونَ خداوند، گناهان گذشته او را می‌آمرزد؛ و هرگاه که یاد مصیبتی بیفتد و استرجاع کند، خداوند تمام گناهانی را که او در این فاصله مرتکب شده می‌بخشد.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۷۴۶ الکافی، ج۳، ص۲۲۴/ نورالثقلین

أمیرالمؤمنین (علیه السلام)- مَنِ اسْتَرْجَعَ عِنْدَ الْمُصِیبَهًِْ جَبَرَ اللَّهُ مُصِیبَتَهُ وَ أَحْسَنَ عُقْبَاهُ وَ جَعَلَ لَهُ خَلَفاً صَالِحاً یَرْضَاه.

امام علی (علیه السلام) کسی‌که هنگام مصیبت آیه‌ی إِنَّا لِلهِ وَ إِنَّا إِلَیْهِ راجِعُونَ را بخواند، خداوند مصیبت او را جبران کرده، آخرتش را نیکو گردانده و برای او جانشینی شایسته و مورد پسند او قرار می‌دهد.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۷۴۶ مستدرک الوسایل، ج۲، ص۴۰۳/ نورالثقلین

الهادی (علیه السلام)- عَنْ هَارُونَ‌بْنِ‌الْفَضْلِ قَالَ: رَأَیْتُ أَبَاالْحَسَنِ عَلِیَّ‌بْنَ‌مُحَمَّدٍ (علیه السلام) فِی الْیَوْمِ الَّذِی تُوُفِّیَ فِیهِ أَبُوجَعْفَرٍ (علیه السلام) فَقَالَ: إِنَّا لِلهِ وَ إِنَّا إِلَیْهِ راجِعُونَ مَضَی أَبُوجَعْفَرٍ (علیه السلام) فَقِیلَ لَهُ: وَ کَیْفَ عَرَفْتَ؟ قَالَ: لِأَنَّهُ تَدَاخَلَنِی ذِلَّهًٌْ لِلَّهِ لَمْ أَکُنْ أَعْرِفُهَا.

امام هادی (علیه السلام) هارون‌بن‌فضل نقل کرده است] امام هادی (علیه السلام) را در همان روز رحلت امام جواد (علیه السلام)، ملاقات کردم؛ فرمود: «إِنَّا لِلهِ وَ إِنَّا إِلَیْهِ راجِعُونَ حضرت ابوجعفر (علیه السلام) از دنیا رفت». عرض‌کردم: «از کجا فهمیدید»؟ فرمود: «چون یک نوع کوچکی و ضعفی در خود احساس کردم که برایم سابقه نداشت».

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۷۴۶ الکافی، ج۱، ص۳۸۱/ نورالثقلین