امیرالمؤمنین (علیه السلام)- أَنَّ الرَّبِیعَ بْنَ زِیَادٍ الْحَارِثِیَّ قَالَ: یَا أَمِیرَالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام)! أَ لَا أَشْکُو إِلَیْکَ عَاصِمَ‌بْنَ‌زِیَادٍ أَخِی؟ قَالَ: مَا لَهُ؟ قَالَ: لَبِسَ الْعَبَاءَ وَ تَرَکَ الْمُلَاءَ وَ غَمَّ أَهْلَهُ وَ حَزَنَ وُلْدَهُ .فَقَالَ (علیه السلام): ادْعُوا لِی عَاصِماً. فَلَمَّا أَتَاهُ عَبَسَ فِی وَجْهِهِ وَ قَالَ: وَیْحَکَ یَا عَاصِمُ! أَ تَرَی اللَّهَ أَبَاحَ لَکَ اللَّذَّاتِ وَ هُوَ یَکْرَهُ مَا أَخَذْتَ مِنْهَا لَأَنْتَ أَهْوَنُ عَلَی اللَّهِ مِنْ ذَلِک ... إِنَّ اللَّهَ خَاطَبَ الْمُؤْمِنِینَ بِمَا خَاطَبَ بِهِ الْمُرْسَلِینَ فَقَالَ: یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا کُلُوا مِنْ طَیِّباتِ ما رَزَقْناکُمْ.

امام علی (علیه السلام) ربیع‌بن‌زیاد حارثی عرض کرد: «ای امیرالمؤمنین (علیه السلام)! شکایت برادرم، عاصم‌بن‌زیاد را به تو می‌نمایم». امام (علیه السلام) فرمود: «او را چه شده است»؟ عرض کرد: «لباس درشت بر تن کرده و جامه‌های نرم را بیرون آورده (زاهد و دنیا گریز) و زن و فرزندانش را در غم و اندوه گذاشته است». علی (علیه السلام) فرمود تا عاصم را حاضر کنند. هنگامی‌که نزد آن جناب رسید، علی (علیه السلام) در مقابل او چهره درهم کشیده و فرمود: «ای عاصم! خیال می‌کنی که خداوند لذت‌ها را برایت مباح کرده ولی تو از استفاده‌ی آن‌ها کراهت داری؟ [حکم] تو در برابر خدا پست و پایین است ... خدا مؤمنین را همچون پیامبران خطاب قرار داده و فرموده است: یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا کُلُوا مِنْ طَیِّباتِ ما رَزَقْناکُمْ.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۷۹۶ بحارالأنوار، ج۴۲، ص۱۷۳

العسکری (علیه السلام)- إِنْ کُنْتُمْ إِیَّاهُ تَعْبُدُونَ فَاشْکُرُوا نِعَمَهُ بِطَاعَهًِْ مَنْ یَأْمُرُکُمْ بِطَاعَتِهِ مِنْ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) وَ عَلِیٍّ (علیه السلام) وَ خُلَفَائِهِمَا الطَّیِّبِینَ.

امام عسکری (علیه السلام) إِنْ کُنْتُمْ إِیَّاهُ تَعْبُدُونَ پس با اطاعت از محمّد (و علی (علیه السلام) و جانشینان پاک آن‌ها که خداوند دستور اطاعتشان را به شما داده است، نعمت‌هایش را شکر کنید.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۷۹۸ بحارالأنوار، ج۲۶، ص۲۳۲/ الإمام العسکری، ص۵۸۴