العسکری (علیه السلام)- هُوَ الْقُرْآنُ الَّذِی افْتُتِحَ بالم هُوَ ذلِکَ الْکِتابُ الَّذِی أَخْبَرْتُ مُوسَی (علیه السلام) فَمَنْ بَعْدَهُ مِنَ الْأَنْبِیَاءِ فَأَخْبَرُوا بَنِی‌إِسْرَائِیلَ أَنِّی سَأُنْزِلُهُ عَلَیْکَ یَا مُحَمَّدُ (صلی الله علیه و آله).

امام عسکری (علیه السلام) ای محمّد (! آن، همان قرآنی است که با الم شروع شده است؛ آن، همان کتابی است که [نزولش] را به موسی (علیه السلام) و انبیای پس از او خبر داده‌ام. پس ایشان بنی‌اسرائیل را مطّلع کردند که آن کتاب را بر تو نازل خواهم‌کرد.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۱۱۰ بحارالأنوار، ج۱۷، ص۲۱۷/ بحارالأنوار، ج۱۰، ص۱۴/ الإمام العسکری، ص۶۲/ معانی الأخبار، ص۲۴

الصّادق (علیه السلام)- الم* ذلِکَ الْکِتابُ لا رَیْبَ فِیهِ قَالَ: کِتَابُ عَلِیٍّ (علیه السلام).

امام صادق (علیه السلام) منظور، همان قرآنیست که علی (علیه السلام) جمع‌آوری کرده است.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۱۱۰ بحارالأنوار، ج۲، ص۲۱/ العیاشی، ج۱، ص۲۵

العسکری (علیه السلام)- الکِتَابُ أَمِیرُالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام).

امام عسکری (علیه السلام) کتاب، همان امیرالمؤمنین (علیه السلام) است.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۱۱۰ بحارالأنوار، ج۴۱، ص۲۴۴/ المناقب، ج۲، ص۳۱۳/ بحارالأنوار، ج۲۴، ص۳۵۱/ تأویل الآیات الظاهرهًْ، ص۳۳

العسکری (علیه السلام)- الکِتَابُ أَمِیرُالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) وَ الْمُتَّقِینَ شِیعَتُهُ.

امام عسکری (علیه السلام) کتاب، امیرالمومنین (علیه السلام) است و متّقین، شیعیان او هستند.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۱۱۲ بحارالأنوار، ج۴۱، ص۲۴۴/ المناقب، ج۲، ص۳۱۳

الصّادق (علیه السلام)- أَنِّی سَأُنْزِلُهُ عَلَیْکَ یَا مُحَمَّدُ (صلی الله علیه و آله) لا رَیْبَ فِیهِ فَقَدْ ظَهَرَ کَمَا أَخْبَرَهُمْ بِهِ أَنْبِیَاؤُهُمْ أَنَّ مُحَمَّداً (صلی الله علیه و آله) یُنْزَلُ عَلَیْهِ کِتَابٌ مُبَارَکٌ لَا یَمْحُوهُ الْبَاطِلُ یَقْرَؤُهُ هُوَ وَ أُمَّتُهُ عَلَی سَائِرِ أَحْوَالِهِمْ ثُمَّ الْیَهُودُ یُحَرِّفُونَهُ عَنْ جِهَتِهِ وَ یَتَأَوَّلُونَهُ عَلَی غَیْرِ وَجْهِهِ وَ یَتَعَاطَوْنَ التَّوَصُّلَ إِلَی عِلْمِ مَا قَدْ طَوَاهُ اللَّهُ عَنْهُمْ مِنْ حَالِ أَجَلِ (آجَالِ) هَذِهِ الْأُمَّهًِْ وَ کَمْ مُدَّهًُْ مُلْکِه.

امام صادق (علیه السلام) هنگامی‌که خداوند حضرت محمّد (را در مکّه مبعوث کرد که بعد از آن او را به مدینه فرستاد و به این طریق او را قدرتمند نمود، قرآن را بر او نازل کرد و آغاز بزرگترین سوره‌ی آن را «الم» (در آیه‌ی الم ذلِکَ الْکِتابُ) قرار داد که یعنی این همان کتابی است که من وعده‌ی آمدن آن را به پیامبران خودم که پیش از تو آمده‌اند داده بودم، به آن‌ها وعده داده بودم که به زودی این کتاب را بر تو ای محمّد ( نازل خواهم کرد. که شکّی در آن نیست؛ همان‌طورکه پیش از این پیامبران آن‌ها (بنی‌اسرائیل) به آن‌ها خبر داده‌بودند این امر آشکار شد که یقیناً کتاب مبارکی بر محمّد (نازل می‌گردد که باطل، قادر نخواهدبود آن را از بین ببرد. او و امّتش در همه احوال آن را می‌خوانند [با این‌حال] یهود قرآن را از [معنا و] جهت خودش منحرف کرده و از آن برداشت‌های نابجا می‌کند و بسیار تلاش می‌نماید تا به علومی که خداوند از آن‌ها پوشیده داشته، دست‌یابند؛ [مانند] علم به وضعیّت آینده‌ی امّت [محمّد (] و نیز علم به مدّت ملک و اقتدار محمّد (.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۱۱۲ بحارالأنوار، ج۱۰، ص۱۴/ الإمام العسکری، ص۶۲/ معانی الأخبار، ص۲۴/ بحارالأنوار، ج۱۷، ص۲۱۷

ابن‌عباس (رحمة الله علیه)- لا رَیْبَ فِیهِ أَیْ لَا شَکَّ فِیهِ أَنَّهُ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ نَزَلَ.

ابن‌عباس (رحمة الله علیه) هیچ شکّی نیست که آن (قرآن) از جانب خداوند متعال نازل شده است.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۱۱۲ بحارالأنوار، ج۳۵، ص۳۹۷/ المناقب، ج۳، ص۸۲

العسکری (علیه السلام)- فَذَلِکَ مَا قَالَ اللَّهُ تَعَالَی لا رَیْبَ فِیهِ أَنَّهُ کَمَا قَالَ محمد (صلی الله علیه و آله) وَ وَصِیُّ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) عَنْ قَوْلِ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) عَنْ قَوْلِ رَبِّ الْعَالَمِینَ.

امام عسکری (علیه السلام) هیچ شکّی در آن نیست که این کتاب همان‌طوریست که محمّد (گفته است و همان‌طوریست که جانشین پیامبر (، (علی (علیه السلام)) به نقل از پیامبر (که ایشان نیز از خداوند جهانیان نقل کرده است (و پیامبر (و جانشینان او از خود چیزی به آن نیافزوده‌اند.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۱۱۲ بحارالأنوار، ج۱۰، ص۸۹/ الإمام العسکری، ص۶۲/ معانی الأخبار، ص۲۴/ بحارالأنوار، ج۱۷، ص۲۱۷

العسکری (علیه السلام)- بَیَانٌ مِنَ الضَّلَالَهًِْ.

امام عسکری (علیه السلام) روشنگر و نگهدارنده از گمراهی است.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۱۱۲ بحارالأنوار، ج۱۷، ص۲۱۷/ بحارالأنوار، ج۱۰، ص۱۴/ الإمام العسکری، ص۶۲/ معانی الأخبار، ص۲۴

ابن‌عباس (رحمة الله علیه)- بَیَاناً وَ نُوراً.

ابن‌عباس (رحمة الله علیه) روشنگر و نور است.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۱۱۴ شواهدالتنزیل، ج۱، ص۸۶

ابن‌عباس (رحمة الله علیه)- تِبْیَاناً وَ نَذِیراً.

ابن‌عباس (رحمة الله علیه) روشنگر و بیمدهنده است.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۱۱۴ بحارالأنوار، ج۳۵، ص۳۹۷/ المناقب، ج۳، ص۸۲

الصّادق (علیه السلام)- هُدیً لِلْمُتَّقِینَ قَالَ بَیَانٌ لِشِیعَتِنَا.

امام صادق (علیه السلام) روشنگر و هدایتگری [فقط] برای شیعیان ماست.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۱۱۴ مستدرک الوسایل، ج۱۲، ص۲۹۶/ بحارالأنوار، ج۲، ص۶۴

ابن‌عباس (رحمة الله علیه)- لِلْمُتَّقِینَ عَلِیُّ‌بْنُ‌أَبِی‌طَالِبٍ (علیه السلام) الَّذِی لَمْ یُشْرِکْ بِاللَّهِ طَرْفَهًَْ عَیْنٍ وَ أَخْلَصَ لِلَّهِ الْعِبَادَهًَْ یُبْعَثُ إِلَی الْجَنَّهًِْ بِغَیْرِ حِسَابٍ هُوَ وَ شِیعَتُهُ.

ابن‌عباس (رحمة الله علیه) منظور؛ علیّ‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام) است؛ همان کسی‌که به اندازه‌ی چشم بر هم زدنی به خداوند شرک‌نورزید و او را خالصانه عبادت کرد؛ در روز قیامت شیعیانش به همراه او، بی‌حساب وارد بهشت می‌شوند.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۱۱۴ بحارالأنوار، ج۳۵، ص۳۹۷/ المناقب، ج۳، ص۸۲

العسکری (علیه السلام)- بیانٌ و شفاءٌ لِلْمُتَّقِینَ مِنْ شِیعَهًِْ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) وَ عَلِیٍّ (علیه السلام) إِنَّهُمُ اتَّقَوْا أَنْوَاعَ الْکُفْرِ فَتَرَکُوهَا وَ اتَّقَوْا أَنْوَاعَ الذُّنُوبِ الْمُوبِقَاتِ فَرَفَضُوهَا وَ اتَّقَوْا إِظْهَارَ أَسْرَارِ اللَّهِ تَعَالَی وَ أَسْرَارِ أَزْکِیَاءِ عِبَادِهِ الْأَوْصِیَاءِ بَعْدَ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) فَکَتَمُوهَا وَ اتَّقَوْا سَتْرَ الْعُلُومِ عَنْ أَهْلِهَا الْمُسْتَحِقِّینَ لَهَا وَ فِیهِمْ نَشَرُوهَا.

امام عسکری [قرآن] روشنگر و درمانگری برای پرهیزگارانی است که از شیعیان و پیروان محمّد (و علی (علیه السلام) هستند؛ ایشان از انواع کفر پرهیزکرده و آن‌ها را [به‌کلّی] ترک کرده‌اند و از انواع گناهان [کبیره‌ی] مهلک پرهیز کرده و آن‌ها را به کناری نهاده‌اند؛ از آشکارنمودن اسرار خدا و اسرار اولیاء خدا و اوصیای حضرت محمّد (پرهیزکرده و آن‌ها را پنهان نموده‌اند و از اینکه علوم را از شایستگان آن پنهان دارند، خودداری کرده و آن علوم را بین ایشان منتشر کرده‌اند.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۱۱۴ مستدرک الوسایل، ج۱۲، ص۲۹۶/ بحارالأنوار، ج۲، ص۶۴؛ فیه: «قال بیان و شفاء للمتّقین» زیادهًٌْ