العسکری (علیه السلام)- وَ إِذا تَوَلَّی عَنْکَ أَدْبَرَ سَعی فِی الْأَرْضِ لِیُفْسِدَ فِیها وَ یَعْصِیَ بِالْکُفْرِ الْمُخَالِفِ لِمَا أَظْهَرَ لَکَ وَ الظُّلْمِ الْمُبَایِنِ لِمَا وَعَدَ مِنْ نَفْسِهِ بِحَضْرَتِکَ.

امام عسکری (علیه السلام) [یعنی] همین‌که به تو پشت می‌کند شروع به گناه کفر می‌کند و برخلاف آنچه به تو می‌گفت و اظهار می‌داشت، اظهار ستمگری می‌نماید؛ دقیقاً مخالف آن حرف‌هایی که می‌زد.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۱۰۴ بحارالأنوار، ج۹، ص۱۸۸/ الإمام العسکری، ص۶۱۷

العسکری (علیه السلام)- یُهْلِکَ الْحَرْثَ بِأَنْ یُحْرِقَهُ أَوْ یُفْسِدَهُ وَ النَّسْلَ بِأَنْ یَقْتُلَ الْحَیَوَانَاتِ فَیَقْطَعَ نَسْلَهَا.

امام عسکری (علیه السلام) با به آتش کشیدن یا خراب‌نمودن کشت‌زارها باعث نابودی و از بین‌رفتن آن‌ها می‌شود؛ حیوانات را می‌کشد و نسل آن‌ها را از بین می‌برد.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۱۰۴ بحارالأنوار، ج۹، ص۱۸۸/ الإمام العسکری، ص۶۱۷

الصّادق (علیه السلام)- النَّسْلُ الْوَلَدُ وَ الْحَرْثُ الْأَرْضُ وَ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام): الْحَرْثُ الذُّرِّیَّهًُْ.

امام صادق (علیه السلام) منظور از نَسْلَ، ولد؛ و حَرْثَ، این زمین است و امام (علیه السلام) در جایی دیگر فرمود: حَرْثَ همان فرزندان است.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۱۰۴ بحارالأنوار، ج۹، ص۱۸۹/ العیاشی، ج۱، ص۱۰۰ و البرهان؛ فیهما: «و قال ابو عبدالله ... الذریّهًْ» محذوفٌ/ نورالثقلین

الکاظم (علیه السلام)- النَّسْلَ هُمُ الذُّرِّیَّهًُْ وَ الْحَرْثُ الزَّرْعُ.

امام کاظم (علیه السلام) منظور از نَسْلَ، فرزندان و منظور از حَرْثَ، کشاورزی و کشت‌وزرع است.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۱۰۴ بحارالأنوار، ج۹، ص۱۸۹/ العیاشی، ج۱، ص۱۰۰/ نورالثقلین/ البرهان

الصّادق (علیه السلام)- عَنْ بِشْرِ بْنِ مَرْوَانَ قَالَ: دَخَلْنَا عَلَی أَبِی عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) فَدَعَا بِرُطَبٍ فَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ یَرْمِی بِالنَّوَی قَالَ وَ أَمْسَکَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) یَدَهُ فَقَالَ: لَا تَفْعَلْ إِنَّ هَذَا مِنَ التَّبْذِیرِ وَ اللهُ لا یُحِبُّ الْفَسادَ.

امام صادق (علیه السلام) امام (علیه السلام) [برای پذیرایی مهمانان خود] خرمای تازه خواست. یکی از حاضران هسته را دور می‌انداخت. امام (علیه السلام) از خوردن دست کشیده و فرمود: «این کار را مکن این تبذیر است و خدا فساد را دوست ندارد.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۱۰۴ بحارالأنوار، ج۷۲، ص۳۰۳