العسکری (علیه السلام)- فَلَمَّا ضَرَبَ اللَّهُ الْأَمْثَالَ لِلْکَافِرِینَ الْمُجَاهِدِینَ الدَّافِعِینَ لِنُبُوَّهًِْ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) وَ الْمُنَاصِبِینَ الْمُنَافِقِینَ لِرَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) الدَّافِعِینَ مَا قَالَهُ مُحَمَّدٌ (صلی الله علیه و آله) فِی أَخِیهِ عَلِیٍّ (علیه السلام) وَ الدَّافِعِینَ أَنْ یَکُونَ مَا قَالَهُ عَنِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ وَ هِیَ آیَاتُ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) وَ مُعْجِزَاتُهُ لِمُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) مُضَافَهًًْ إِلَی آیَاتِهِ الَّتِی بَیَّنَهَا لِعَلِیٍّ (علیه السلام) بِمَکَّهًَْ وَ الْمَدِینَهًِْ وَ لَمْ یَزْدَادُوا إِلَّا عُتُوّاً وَ طُغْیَاناً قَالَ اللَّهُ تَعَالَی لِمَرَدَهًِْ أَهْلِ مَکَّهًَْ وَ عُتَاهًِْ أَهْلِ الْمَدِینَهًِْ: إِنْ کُنْتُمْ فِی رَیْبٍ مِمَّا نَزَّلْنا عَلی عَبْدِنا.

امام عسکری (علیه السلام) پس از آنکه خداوند برای کافرانی که سعی در جلوگیری از گسترش دعوت حضرت محمّد (داشتند و دشمنان منافق پیامبر (، [در آیات پیشین] مثال‌هایی زد؛ همان دشمنان و منافقینی که در برابر سخنان پیامبر (درباره‌ی برادر خود علی (علیه السلام) مقاومت می‌کردند و کسانی که می‌گفتند: «آنچه محمّد (از معجزات و دلائل آورده به اضافه‌ی مطالبی که درباره‌ی برادر خود علی (علیه السلام) در مکه و مدینه گفته از جانب خدا نیست» در حالی‌که پیوسته سرکشی و طغیان آن‌ها [علی‌رغم دیدن این آیات] افزایش می‌یافت خداوند درباره‌ی کفّار مکّه و سرکشان مدینه این آیه را نازل فرمود: وَ إِنْ کُنْتُمْ فِی رَیْبٍ مِمَّا نَزَّلْنا عَلی عَبْدِنا

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۱۸۲ بحارالأنوار، ج۹، ص۱۷۵/ بحارالأنوار، ج۱۷، ص۲۱۴ و بحارالأنوار، ج۸۹، ص۲۸؛ فیهما: «مجاهرین» بدل «مجاهدین»/ الإمام العسکری، ص۱۵۱/ البرهان؛ فیه: «لمرددهًْ ... أهل المدینهًْ» محذوفٌ

العسکری (علیه السلام)- حَتَّی تَجْحَدُوا أَنْ یَکُونَ محمد (صلی الله علیه و آله) رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) وَ أَنْ یَکُونَ هَذَا الْمُنَزَّلُ عَلَیْهِ کَلَامِی ... فَإِنْ کُنْتُمْ فِی رَیْبٍ مِنْ هَذِهِ الْآیَاتِ فَأْتُوا مِنْ مِثْلِ هَذَا الرَّجُلِ بِمِثْلِ هَذَا الْکَلَامِ لِیُبَیَّنَ أَنَّهُ کَاذِبٌ لِأَنَّ کُلَّ مَا کَانَ مِنْ عِنْدِ غَیْرِ اللَّهِ فَسَیُوجَدُ لَهُ نَظِیرٌ فِی سَائِرِ خَلْقِ اللَّهِ وَ إِنْ کُنْتُمْ مَعَاشِرَ قُرَّاءِ الْکُتُبِ مِنَ الْیَهُودِ وَ النَّصَارَی فِی شَکٍّ مِمَّا جَاءَکُمْ بِهِ مُحَمَّدٌ (صلی الله علیه و آله) مِنْ شَرَائِعِهِ وَ مِنْ نَصْبِهِ أَخَاهُ سَیِّدَّ الْوَصِیِّینَ وَصِیّاً بَعْدَ أَنْ أَظْهَرَ لَکُمْ مُعْجِزَاتِهِ الَّتِی مِنْهَا أَنْ کَلَّمَتْهُ ذِرَاعٌ مَسْمُومَهًٌْ وَ نَاطَقَهُ ذِئْبٌ وَ حَنَّ إِلَیْهِ الْعُودُ وَ هُوَ عَلَی الْمِنْبَرِ وَ دَفَعَ اللَّهُ عَنْهُ السَّمَّ الَّذِی دَسَّتْهُ الْیَهُودُ فِی طَعَامِهِمْ وَ قَلَبَ عَلَیْهِمُ الْبَلَاءَ وَ أَهْلَکَهُمْ بِهِ وَ کَثَّرَ الْقَلِیلَ مِنَ الطَّعَامِ.

امام عسکری (علیه السلام) خداوند می‌فرماید: «آیا آنقدر بر آنچه بر بنده‌ی خود نازل کرده‌ایم شکّ و تردید دارید که انکار می‌کنید که او پیامبر ماست و آنچه بر او نازل شده، کلام من است»؟! ... اگر نسبت به این آیات شک دارید از فردی مثل او سخنی شبیه قرآن و معجزات او بیاورید تا معلوم شود که آیا پیامبر (دروغ می‌گوید؟ زیرا هرچه از جانب خدا نباشد نظیرش در میان مردم پیدا خواهدشد. و اگر شما یهودیان و نصرانیان نسبت به آنچه محمّد (از شرایع آورده و نسبت به تعیین برادر خود به عنوان سرور اوصیاء شک دارید [مانند قرآن را بیاورید]؛ و این شکّ شما بعد از [دیدن] معجزاتی است که پیامبر (به شما نشان داده است! مثلاً: دست بزغاله‌ی مسموم [که به عنوان غذا و برای کشتن پیامبر (آورده بودید] که سخن گفت یا گرگی که با پیامبر (حرف زد و چوبی (ستونی) که از فراق پیامبر (وقتی او منبر را به جای آن ستون برای سخن‌گفتن برگزید ناله زد و یا آنکه خداوند شرّ سمّی را که یهودیان در غذایش ریخته‌بودند از او دفع کرد و بلا را بر مخالفین برگرداند و آن‌ها را به‌وسیله‌ی آن بلا کشت و یا آنکه غذای کم را زیاد کرد. (در این روایت نیز منظور از شک در عبارت إِن کُنتُمْ فِی رَیْبٍ شک در پیامبری حضرت رسول (و ولایت امیرالمؤمنین (علیه السلام) بیان شده است).

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۱۸۴ بحارالأنوار، ج۹، ص۱۷۵/ بحارالأنوار، ج۱۷، ص۲۱۴/ بحارالأنوار، ج۸۹، ص۲۸/ الإمام العسکری، ص۱۵۱/ البرهان

العسکری (علیه السلام)- یَا مَعَاشِرَ قُرَیْشٍ وَ الْیَهُودِ وَ یَا مَعَاشِرَ النَّوَاصِبِ الْمُنْتَحِلِینَ لِلْإِسْلَامِ الَّذِینَ هُمْ مِنْهُ بُرَآءُ وَ یَا مَعْشَرَ الْعَرَبِ الْفُصَحَاءَ الْبُلَغَاءَ ذَوِی الْأَلْسُنِ فَأْتُوا بِسُورَهًٍْ مِنْ مِثْلِهِ مِنْ مِثْلِ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) مِنْ مِثْلِ رَجُلٍ مِنْکُمْ لَا یَقْرَأُ وَ لَا یَکْتُبُ وَ لَمْ یَدْرُسْ کِتَاباً وَ لَا اخْتَلَفَ إِلَی عَالِمٍ وَ لَا تَعَلَّمَ مِنْ أَحَدٍ ... فَأْتُوا بِسُورَةٍ مِنْ مِثْلِهِ یَعْنِی مِثْلَ الْقُرْآنِ مِنَ التَّوْرَاهًِْ وَ الْإِنْجِیلِ وَ الزَّبُورِ وَ صُحُفِ إِبْرَاهِیمَ وَ الْکُتُبِ الْأَرْبَعَهًَْ عَشَرَ فَإِنَّکُمْ لَا تَجِدُونَ فِی سَائِرِ کُتُبِ اللَّهِ سُورَهًًْ کَسُورَهًٍْ مِنْ هَذَا الْقُرْآنِ وَ کَیْفَ یَکُونُ کَلَامُ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) الْمُتَقَوَّلُ أَفْضَلَ مِنْ سَائِرِ کَلَامِ اللَّهِ وَ کُتُبِهِ یَا مَعْشَرَ الْیَهُودِ وَ النَّصَارَی.

امام عسکری (علیه السلام) ای گروه‌های قریش و یهود و ای گروه مخالفین و اسلام نما که از دین مبین فاصله گرفته‌اید! و ای عرب‌زبانان فصیح، بلیغ و زبان آور! یک سوره مانند آنچه محمّد (آورده بیاورید؛ مردی که نه کتابی خوانده‌بود و نه نوشته‌بود و نه کتابی آموخته و نه با دانشمندان رفت‌وآمد داشته و نه از کسی فراگرفته‌بود. منظور از اینکه مانند آن بیاورید آن است که سوره‌ای مانند سوره‌های قرآن، از تورات، انجیل، زبور، صحف ابراهیم و کتاب‌های آسمانی چهارده‌گانه بیاورید؛ ولی شما در سایر کتاب‌های آسمانی یک سوره مانند قرآن نخواهید یافت. ای گروه‌های یهود و نصاری! چگونه ممکن است کلام محمّد (که می‌گوئید از خودش درآورده بهتر از کلام خدا و کتاب‌های خدا باشد؟!

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۱۸۴ بحارالأنوار، ج۹، ص۱۷۵/ بحارالأنوار، ج۱۷، ص۲۱۴/ بحارالأنوار، ج۸۹، ص۲۸؛ فیه: «کتب مأیه و الأربعهًْ عشر» بدلٌ «اربعهًْ عشر»/ الإمام العسکری، ص۱۵۱/ البرهان

العسکری (علیه السلام)- ثُمَّ قَالَ لِجَمَاعَتِهِمْ: وَ ادْعُوا شُهَداءَکُمْ مِنْ دُونِ اللهِ ادْعُوا أَصْنَامَکُمُ الَّتِی تَعْبُدُونَهَا أَیُّهَا الْمُشْرِکُونَ وَ ادْعُوا شَیَاطِینَکُمْ یَا أَیُّهَا النَّصَارَی وَ الْیَهُودُ وَ ادْعُوا قُرَنَاءَکُمْ مِنَ الْمُلْحِدِینَ یَا مُنَافِقِی الْمُسْلِمِینَ مِنَ النُّصَّابِ لِآلِ مُحَمَّدٍ الطَّیِّبِینَ (علیهم السلام) وَ سَائِرَ أَعْوَانِکُمْ عَلَی إِرَادَاتِکُمْ.

امام عسکری (علیه السلام) سپس به جماعت آن‌ها فرمود: وَادْعُواْ شُهَدَاءکُم مِّن دُونِ اللهِ یعنی ای مشرکان بت‌های خود را که عبادت می‌کردید دعوت کنید و ای گروه نصاری و یهود شیطان‌های خویش را نیز [که از آن‌ها تبعیّت می‌کردید] بخوانید و ای منافقینی که از میان امّت اسلام هستید ولی دشمن خاندان پاک پیامبرید، هم‌دستان خود را از [میان] کفّار که پیرویشان می‌کردید؛ هرکه را می‌خواهید از سایر یاران خود دعوت کنید!

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۱۸۶ بحارالأنوار، ج۹، ص۱۷۵/ بحارالأنوار، ج۱۷، ص۲۱۴؛ فیه: «آرایکم» بدل «إراداتکم»/ بحارالأنوار، ج۸۹، ص۲۸/ الإمام العسکری، ص۱۵۱/ البرهان

الصّادق (علیه السلام)- إِنْ کُنْتُمْ صادِقِینَ فِی عَلِیٍّ.(علیه السلام)

امام صادق (علیه السلام) اگر شما درباره‌ی علیّ‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام) صداقت پیشه هستید.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۱۸۶ بحارالأنوار، ج۳۶، ص۱۱۴

السّجّاد (علیه السلام)- إِنْ کُنْتُمْ صادِقِینَ فِی قَوْلِکُمْ إِنَّ مُحَمَّداً (صلی الله علیه و آله) تَقَوَّلَه.

امام سجّاد (علیه السلام) اگر شما در این سخن خود که می‌گویید محمّد (قرآن را از خود درآورده است، راست می‌گویید ...

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۱۸۸ بحارالأنوار، ج۱۷، ص۲۱۶/ بحارالأنوار، ج۸۹، ص۳۰/ تأویل الآیات الظاهرهًْ، ص۴۵/ الإمام العسکری، ص۲۰۰/ البرهان