وَإِذَا طَلَّقۡتُمُ ٱلنِّسَآءَ فَبَلَغۡنَ أَجَلَهُنَّ فَلَا تَعۡضُلُوهُنَّ أَن يَنكِحۡنَ أَزۡوَٰجَهُنَّ إِذَا تَرَٰضَوۡاْ بَيۡنَهُم بِٱلۡمَعۡرُوفِۗ ذَٰلِكَ يُوعَظُ بِهِۦ مَن كَانَ مِنكُمۡ يُؤۡمِنُ بِٱللَّهِ وَٱلۡيَوۡمِ ٱلۡأٓخِرِۗ ذَٰلِكُمۡ أَزۡكَىٰ لَكُمۡ وَأَطۡهَرُۚ وَٱللَّهُ يَعۡلَمُ وَأَنتُمۡ لَا تَعۡلَمُونَ
232
علیّ‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه)- فَلَا تَعضُلُوهُنَّ اَی لَا تَحبِسُوهُنَّ.
علی‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه) فَلا تَعْضُلُوهُنَّ به معنای آن است که زنان را زندانی نکنید.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۱۹۴ البرهان/ القمی، ج۱، ص۷۶؛ فیه: «أی لا تحسبوهنّ» محذوفٌ
علیّ‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه)- إِذَا تَراضَوْا بَیْنَهُمْ بِالْمَعْرُوفِ یَعْنِی إِذَا رَضِیَتْ الْمَرْأَهًُْ بِالتَّزْوِیجِ الْحَلَالِ.
علی‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه) إِذا تَراضَوْا بَیْنَهُمْ بِالْمَعْرُوفِ یعنی هنگامی‌که زن به ازدواج حلال راضی گشت. (مادران، فرزندان خود را دوسال تمام، شیر می‌دهند. [این] برای کسی است که بخواهد دوران شیردادن را تکمیل کند. و آن‌کس که فرزند برای او متولّد شده (پدر)، باید خوراک و پوشاک مادر را به طور شایسته [در مدّت شیردادن] بپردازد. [البتّه] هیچ‌کس تکلیفی بیش از مقدار توانایی خود ندارد. [بنابراین] نباید بر مادر و فرزندش به‌خاطر یکدیگر زیانی وارد شود؛ و نه بر پدر و فرزندش [از ناحیه‌ی یکدیگر ضرری وارد آید]. و بر وارث [او نیز] لازم است مثل این کار را انجام دهد [و هزینه‌ی مادر را در
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۱۹۴ القمی، ج۱، ص۷۶/ البرهان