وَمَآ أَنفَقۡتُم مِّن نَّفَقَةٍ أَوۡ نَذَرۡتُم مِّن نَّذۡرࣲ فَإِنَّ ٱللَّهَ يَعۡلَمُهُۥۗ وَمَا لِلظَّٰلِمِينَ مِنۡ أَنصَارٍ
270
وَمَآ أَنفَقۡتُم مِّن نَّفَقَةٍ أَوۡ نَذَرۡتُم مِّن نَّذۡرࣲ فَإِنَّ ٱللَّهَ يَعۡلَمُهُۥۗ وَمَا لِلظَّٰلِمِينَ مِنۡ أَنصَارٍ
270
الباقر (علیه السلام)- عَنْ یُونس بْن ظِبیَان قال: سَأَلْتُ أَبَا جَعْفَرٍ (علیه السلام) عَنْ قَوْلِ اللَّهِ وَ ما لِلظَّالِمِینَ مِنْ أَنْصارٍ قَالَ مَا لَهُمْ مِنْ أَئِمَّهًٍْ یُسَمُّونَهُمْ بِأَسْمَائِهِمْ.
امام باقر (علیه السلام) ازیونس‌بن‌ظبیان نقل شده است: از امام باقر (علیه السلام) تفسیر آیه‌ی: وَ ما لِلظَّالِمِینَ مِنْ أَنْصارٍ را پرسید. امام (علیه السلام) فرمود: آنها (ظالمان) امامان و [و پیشوایانی] ندارند که نام آنها را بخوانند [و با تمسّک به آنان هدایت‌یافته و نجات یابند].
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۳۷۲ بحارالأنوار، ج۲۴، ص۲۶۸