وَءَامِنُواْ بِمَآ أَنزَلۡتُ مُصَدِّقࣰا لِّمَا مَعَكُمۡ وَلَا تَكُونُوٓاْ أَوَّلَ كَافِرِۭ بِهِۦۖ وَلَا تَشۡتَرُواْ بِـَٔايَٰتِي ثَمَنࣰا قَلِيلࣰا وَإِيَّٰيَ فَٱتَّقُونِ
41
وَءَامِنُواْ بِمَآ أَنزَلۡتُ مُصَدِّقࣰا لِّمَا مَعَكُمۡ وَلَا تَكُونُوٓاْ أَوَّلَ كَافِرِۭ بِهِۦۖ وَلَا تَشۡتَرُواْ بِـَٔايَٰتِي ثَمَنࣰا قَلِيلࣰا وَإِيَّٰيَ فَٱتَّقُونِ
41
العسکری (علیه السلام)- قَالَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ لِلْیَهُودِ: وَ آمِنُوا أَیُّهَا الْیَهُودُ بِما أَنْزَلْتُ عَلَی مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) مِنْ ذِکْرِ نُبُوَّتِهِ وَ أَنْبَاءِ إِمَامَهًِْ أَخِیهِ عَلِیٍّ (علیه السلام) وَ عِتْرَتِهِ الطَّاهِرِینَ (علیهم السلام).
امام عسکری (علیه السلام) خدای عزّوجلّ یهود را خطاب قرارداده و فرمود: «ای یهودیان! به آنچه بر محمّد (نازل کردم، که ذکر و یادآوری نبوّت او و اخباری از امامت برادرش علی (علیه السلام) و خاندان (علیهم السلام) اوست، ایمان بیاورید».
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۲۹۸ بحارالأنوار، ج۹، ص۱۷۸/ تأویل الآیات الظاهرهًْ، ص۵۵/ الإمام العسکری، ص۲۲۸/ البرهان/ بحارالأنوار، ج۶۴، ص۱۹
العسکری (علیه السلام)- هَؤُلَاءِ یَهُودُ الْمَدِینَهًِْ جَحَدُوا نُبُوَّهًَْ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) وَ خَانُوهُ، وَ قَالُوا: نَحْنُ نَعْلَمُ أَنَّ مُحَمَّداً (صلی الله علیه و آله) نَبِیٌّ، وَ أَنَّ عَلِیّاً (علیه السلام) وَصِیُّهُ، وَ لَکِنْ لَسْتَ أَنْتَ ذَاکَ وَ لَا هَذا وَ لَکِن یَأتِیَانِ بَعدَ وَقتِنَا هَذَا بِخَمسَمِائَهًَْ سَنَهًْ.
امام عسکری (علیه السلام) یهودیان مدینه نبوّت محمّد (را پنهان کرده و به او خیانت نموده و گفتند: «ما میدانیم که محمّد (پیامبر و علی (علیه السلام) جانشین اوست؛ و لیکن تو محمّد (نیستی و این، علی (علیه السلام) نیست. بلکه محمّد (و علی (علیه السلام) پانصد سال بعد از زمان ما میآیند».
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۲۹۸ بحارالأنوار، ج۶۶، ص۳۴۰/ بحارالأنوار، ج۹، ص۱۷۸/ تأویل الآیات الظاهرهًْ، ص۵۵ و الإمام العسکری، ص۲۲۸ و البرهان؛ فیهم: «و لکن یأتیان بعد وقتنا هذا بخمسمأته سنهًْ» محذوفٌ
الباقر (علیه السلام)- کَانَ حُیَیُّبْنُأَخْطَبَ وَ کَعْبُبْنُالْأَشْرَفِ وَ آخَرُونَ مِنَ الْیَهُود.
امام باقر (علیه السلام) حیّبناخطب و کعببناشرف و چند نفر دیگر از یهودیان، [خطاب آیه هستند].
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۲۹۸ نورالثقلین/ بحارالأنوار، ج۹، ص۶۴
العسکری (علیه السلام)- مُصَدِّقاً لِما مَعَکُمْ فَإِنَّ مَثَلَ هَذَا فِی کِتَابِکُمْ أَنَّ مُحَمَّداً (صلی الله علیه و آله) النَّبِیَّ سَیِّدُ الْأَوَّلِینَ وَ الْآخِرِینَ الْمُؤَیَّدُ بِسَیِّدِ الْوَصِیِّینَ وَ خَلِیفَهًِْ رَسُولِ رَبِّ الْعَالَمِینَ فَارُوقِ الْأُمَّهًِْ وَ بَابِ مَدِینَهًِْ الْحِکْمَهًِْ وَ وَصِیِّ رَسُولِ الرَّحْمَهًِْ.
امام عسکری (علیه السلام) مثال آن در کتاب شما (یهودیان) است که محمّد (سرور جهانیان گذشته و آینده است که او به وسیله علی (علیه السلام) مورد حمایت و تأیید قرار میگیرد؛ همان علی (علیه السلام) که سیّدالوصیّین، خلیفهی پیامبر خدای جهانآفرین (جداکنندهی حق از باطل در میان امّت، در شهر علم و حکمت و وصیّ رسول مهربانیها (است.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۳۰۰ بحارالأنوار، ج۹، ص۱۷۸/ تأویل الآیات الظاهرهًْ، ص۵۵/ الإمام العسکری، ص۲۲۸/ البرهان/ بحارالأنوار، ج۶۴، ص۱۹/ بحارالأنوار، ج۶۶، ص۳۴۰
العسکری (علیه السلام)- وَ لا تَکُونُوا أَوَّلَ کافِرٍ بِهِ یَعْنِی عَلِیّاً (علیه السلام).
امام عسکری (علیه السلام) از جمله اوّلین کسانی که به او کفر میورزند، نباشید؛ منظور به علی (علیه السلام) است.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۳۰۰ بحارالأنوار، ج۳۶، ص۹۷/ العیاشی، ج ۱، ص۴۲
العسکری (علیه السلام)- وَ لا تَشْتَرُوا بِآیاتِی الْمُنَزَّلَهًِْ بِنُبُوَّهًِْ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) وَ إِمَامَهًِْ عَلِیٍّ (علیه السلام) وَ الطَّیِّبِینَ مِنْ عِتْرَتِهِ ثَمَناً قَلِیلًا بِأَنْ تَجْحَدُوا نُبُوَّهًَْ النَّبِیِّ (صلی الله علیه و آله) وَ إِمَامَهًَْ الْإِمَامِ (علیه السلام) تَعْتَاضُوا مِنْهَا عَرَضَ الدُّنْیَا فَإِنَّ ذَلِکَ وَ إِنْ کَثُرَ فَإِلَی نَفَادٍ أَوْ خَسَارٍ وَ بَوَارٍ.
امام عسکری (علیه السلام) [منظور خدا آن است که] آیات مرا که دربارهی نبوّت محمّد (امامت علی (علیه السلام) و فرزندان پاک و طاهرش نازل کردم، به بهای بیارزش دنیا نفروشید به طوریکه منکر نبوّت پیامبر (و امامت امام (علیه السلام) شوید تا بوسلیهی آن دنیای بیارزش را به دست آورده باشید که هر چقدر زیاد هم باشد، فانی زیانبار، و نابودشدنی است.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۳۰۰ بحارالأنوار، ج۹، ص۱۷۸/ تأویل الآیات الظاهرهًْ، ص۵۵؛ فیه: «عوض الدّنیا» بدل «عرض الدّنیا»/ الإمام العسکری، ص۲۲۸/ البرهان/ بحارالأنوار، ج۶۴، ص۱۹؛ بتفاوت یسیر
الباقر (علیه السلام)- کَانَ حُیَیُّبْنُأَخْطَبَ وَ کَعْبُبْنُالْأَشْرَفِ وَ آخَرُونَ مِنَ الْیَهُودِ لَهُمْ مَأْکَلَهًٌْ عَلَی الْیَهُودِ فِی کُلِّ سَنَهًٍْ فَکَرِهُوا بُطْلَانَهَا بِأَمْرِ النَّبِیِّ (صلی الله علیه و آله) فَحَرَّفُوا لِذَلِکَ آیَاتٍ مِنَ التَّوْرَاهًِْ فِیهَا صِفَتُهُ وَ ذِکْرُهُ فَذَلِکَ الثَّمَنُ الَّذِی أُرِیدُ فِی الْآیَهًْ.
امام باقر (علیه السلام) حیّبناخطب و کعببناشرف و چند نفر دیگر از یهود که هرساله از یهود مقرّری دریافت مینمودند نمیخواستند با اعتراف به نبوّت حضرت محمّد (مقرّری خود را از بین ببرند؛ بههمین جهت آیاتی که در تورات دربارهی مشخّصات پیامبراکرم (بوده تغییر دادند و این تفسیر آن ثمن و قیمتی است که در آیه به آن اشاره شده است.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۳۰۰ نورالثقلین/ بحارالأنوار، ج۹، ص۶۴
العسکری (علیه السلام)- وَ إِیَّایَ فَاتَّقُونِ فِی کِتْمَانِ أَمْرِ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) وَ أَمْرِ وَصِیِّهِ فَإِنَّکُمْ إِنْ تَتَّقُوا لَمْ تَقْدَحُوا فِی نُبُوَّهًِْ النَّبِیِّ وَ لَا فِی وَصِیَّهًِْ الْوَصِیِّ بَلْ حُجَجُ اللَّهِ عَلَیْکُمْ قَائِمَهًٌْ وَ بَرَاهِینُهُ لِذَلِکَ وَاضِحَهًٌْ وَ قَدْ قَطَعَتْ مَعَاذِیرَکُمْ وَ أَبْطَلَتْ تَمْوِیهَکُمْ.
امام عسکری (علیه السلام) در مورد کتمان امر محمّد (و امر وصیّ او از [عذاب] خداوند بترسید. اگر پرهیزگار میبودید در مورد نبوّت او و امامت وصیّش اشکالتراشی نمیکردید. حجّتهای خدا بر شما تمام شده و دلائل واضحی در این مورد برای شما فرستاده شده است بهطوری که بهانهای باقی نمانده و دیگر جای باطلشمردن [و شک در باطلبودن پیامبر] نیست.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۳۰۰ بحارالأنوار، ج۹، ص۱۷۸/ تأویل الآیات الظاهرهًْ، ص۵۵/ الإمام العسکری، ص۲۲۸/ البرهان