الرّسول (صلی الله علیه و آله)- عَنْ أَبِی‌دَاوُدَ عَمَّنْ سَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) یَقُولُ: أَنَا عَبْدُ‌اللَّهِ اسْمِی أَحْمَدُ وَ أَنَا عَبْدُ‌اللَّهِ اسْمِی إِسْرَائِیلُ فَمَا أَمَرَهُ فَقَدْ أَمَرَنِی وَ مَا عَنَاهُ فَقَدْ عَنَانِی.

پیامبر ( من «عبداللَّه» و نامم «احمد» است و نیز من «عبداللَّه» و نامم [مانند حضرت یعقوب (علیه السلام)] «اسرائیل» است. خداوند هرچه به او (حضرت یعقوب (علیه السلام)) امر کرده به من نیز امر کرده و او را به هر کاری (نبوّت و هدایت امّت) که مشغول کرده مرا نیز به آن مشغول داشته است.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۳۳۴ البرهان/ بحارالأنوار، ج۲۴، ص۳۹۷

الصّادق (علیه السلام)- عَنْ مُحَمَّدِ‌بْنِ‌عَلِیٍّ عَنْ أَبِی‌عَبْدِ‌اللَّهِ قَالَ: سَأَلْتُهُ عَنْ قَوْلِهِ: یا بَنِی إِسْرائِیلَ قَالَ هِیَ خَاصَّهًٌْ بِآلِ مُحَمَّدٍ (علیهم السلام).

امام صادق (علیه السلام) از امام (علیه السلام) درباره‌ی کلام خداوند متعال: یَا بَنِی إِسْرَائِیلَ پرسیدم؛ پاسخ داد: آن، مخصوص خاندان محمّد (است.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۳۳۴ العیاشی، ج۱، ص۴۴/ البرهان/ بحارالأنوار، ج۲۴، ص۳۹۷

العسکری (علیه السلام)- أَنِّی فَضَّلْتُکُمْ عَلَی الْعالَمِینَ هُنَاکَ أَیْ فَعَلْتُهُ بِأَسْلَافِکُمْ فَضَّلْتُهُمْ دِیناً وَ دُنْیَا أَمَّا تَفْضِیلُهُمْ فِی الدِّینِ فَلِقَبُولِهِمْ وَلَایَهًَْ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) وَ عَلِیٍّ (علیه السلام) وَ آلِهِمَا الطَّیِّبِینَ (علیهم السلام) وَ أَمَّا فِی الدُّنْیَا فَبِأَنْ ظَلَّلْتُ عَلَیْهِمُ الْغَمَامَ وَ أَنْزَلْتُ عَلَیْهِمُ الْمَنَّ وَ السَّلْوَی وَ سَقَیْتُهُمْ مِنْ حَجَرٍ مَاءً عَذْباً وَ فَلَقْتُ لَهُمُ الْبَحْرَ فَأَنْجَیْتُهُمْ وَ أَغْرَقْتُ أَعْدَاءَهُمْ فِرْعَوْنَ وَ قَوْمَهُ وَ فَضَّلْتُهُمْ بِذَلِکَ عَلَی عَالَمِی زَمَانِهِمُ الَّذِینَ خَالَفُوا طَرَائِقَهُمْ وَ حَادُّوا عَنْ سَبِیلِهِمْ ثُمَّ قَالَ عَزَّوَجَلَّ لَهُمْ: فَإِذَا کُنْتُ قَدْ فَعَلْتُ هَذَا بِأَسْلَافِکُمْ فِی ذَلِکَ الزَّمَانِ لِقَبُولِهِمْ وَلَایَهًَْ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) فَبِالْأَحْرَی أَنْ أَزِیدَکُمْ فَضْلًا فِی هَذَا الزَّمَانِ إِذَا أَنْتُمْ وَفَیْتُمْ بِمَا أَخَذَ مِنَ الْعَهْدِ وَ الْمِیثَاقِ عَلَیْکُم.

امام عسکری (علیه السلام) معنیأنی فَضَّلْتُکُمْ عَلَی الْعالَمینَ اینجا آن است که: اجداد شما را هم از نظر دین و هم از نظر دنیا برتری بخشیدم. امّا برتری دینی آن‌ها به‌واسطه‌ی آن بود که ولایت حضرت محمّد (و علی (علیه السلام) و خاندان پاک آنها (علیهم السلام) را پذیرفتند و برتری آن‌ها در دنیا [نعمت‌ها و معجزات ویژه بود مانند] این که ابر را سایبان آن‌ها قراردادم؛ برای آن‌ها مرغ بریان و ترنجبین از آسمان نازل نمودم از یک سنگ آبی خوش‌گوار به آن‌ها نوشاندم؛ دریا را برای آن‌ها شکافته، نجاتشان دادم و دشمنانشان فرعون و قوم او را غرق کردم و آن‌ها را بدین وسیله بر مردم زمانشان برتری بخشیدم؛ همان کسانی‌که مخالف روش و عقیده‌ی ایشان بوده و انحراف داشتند. سپس خداوند به آن‌ها فرمود: «وقتی من در آن زمان به خاطر اینکه ولایت محمّد (را پذیرفتند، چنین کاری را در حقّشان انجام داده‌ام، پس شایسته است که اگر به عهد و میثاقی که از شما گرفته شده وفادار باشید، در این زمان به شما فضل و برتری بیشتری عطا کنم».

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۳۳۴ بحارالأنوار، ج۹، ص۳۱۰/ الإمام العسکری، ص۲۴۰؛ فیه «نبوهًْ محمدٍ» بدلٌ «ولایهًْ محمدٍ»/ البرهان

علیّ‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه)- قَوْلُهُ یَا بَنِی‌إِسْرَائِیلَ اذْکُرُوا نِعْمَتِیَ الَّتِی أَنْعَمْتُ عَلَیْکُمْ وَ أَنِّی فَضَّلْتُکُمْ عَلَی الْعالَمِینَ قَالَ لَفْظُ الْعَالَمِینَ عَامٌ وَ مَعْنَاهُ خَاصٌّ وَ إِنَّمَا فَضَّلَهُمْ عَلَی عَالَمِی زَمَانِهِمْ بِأَشْیَاءَ خَصَّهُمْ بِهَا مِثْلُ الْمَنَّ وَ السَّلْوَی وَ الْحَجَرُ الَّذِی انْفَجَرَ مِنْهُ اثْنَتا عَشْرَهًَْ عَیْناً.

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه) درآیه‌ی یا بَنِی إِسْرائِیلَ اذْکُرُوا نِعْمَتِیَ الَّتِی أَنْعَمْتُ عَلَیْکُمْ وَ أَنِّی فَضَّلْتُکُمْ عَلَی الْعالَمِینَ لفظ عالَمِینَ [این لفظ] عام ولی معنای آن خاص است پس [به این ترتیب] خداوند متعال بنی‌اسرائیل را با چیزهایی که مختصّ آنان بود مثل ترنجبین، مرغ بریان و سنگی که دوازده چشمه از آن می‌جوشید، بر مردم هم عصرشان برتری بخشید.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۳۳۶ بحارالأنوار، ج۴۳، ص۴۸