فَجَعَلۡنَٰهَا نَكَٰلࣰا لِّمَا بَيۡنَ يَدَيۡهَا وَمَا خَلۡفَهَا وَمَوۡعِظَةࣰ لِّلۡمُتَّقِينَ
66
فَجَعَلۡنَٰهَا نَكَٰلࣰا لِّمَا بَيۡنَ يَدَيۡهَا وَمَا خَلۡفَهَا وَمَوۡعِظَةࣰ لِّلۡمُتَّقِينَ
66
العسکری (علیه السلام)- فَجَعَلْناها تِلْکَ الْمَسْخَهًَْ الَّتِی أَخْزَیْنَاهُمْ وَ لَعَنَّاهُمْ بِهَا نَکالًا.
امام عسکری (علیه السلام) [خداوند می‌فرماید]: آن [مسخ‌شدن] که به‌وسیله‌ی آن، [اصحاب سبت] را خوار و لعنت کردیم، کیفری برای ایشان بود.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۴۲۴ بحارالأنوار، ج۱۴، ص۵۶/ الإمام العسکری، ص۲۶۸
العسکری (علیه السلام)- عِقَاباً وَ رَدْعاً.
امام عسکری (علیه السلام) [منظور از نکالاً]، عقوبت و طردکردن است.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۴۲۶ بحارالأنوار، ج۱۴، ص۵۶/ الإمام العسکری، ص۲۶۸
العسکری (علیه السلام)- بَیْنَ یَدَیِ الْمَسْخَهًِْ مِنْ ذُنُوبِهِمُ الْمُوبِقَاتِ الَّتِی اسْتَحَقُّوا بِهَا الْعُقُوبَاتِ.
امام عسکری (علیه السلام) [دلیل مسخ‌شدن آنها این بود که] آنها گناهانی مرتکب شده‌بودند که مستحقّ مسخ، شده‌بودند.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۴۲۶ بحارالأنوار، ج۱۴، ص۵۶/ الإمام العسکری، ص۲۶۸
الباقر (علیه السلام)- لِمَا مَعَهَا یَنْظُرُ إِلَیْهَا مِنْ أَهْلِ الْقُرَی.
امام باقر (علیه السلام) برای هریک از آنها که به هنگام آن عقوبت، حضور داشت و به آن می‌نگریست.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۴۲۶ بحارالأنوار، ج۱۴، ص۵۵/ العیاشی، ج۱، ص۴۶/ البرهان
العسکری (علیه السلام)- لِلْقَوْمِ الَّذِینَ شَاهَدُوهُمْ بَعْدَ مَسْخِهِمْ.
امام عسکری (علیه السلام) برای قومی است که ایشان را پس از آنکه مسخ شدند، می‌نگریستند.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۴۲۶ بحارالأنوار، ج۱۴، ص۵۶/ الإمام العسکری، ص۲۶۸
ابن عباس (رحمة الله علیه)- وَ مَا خَلْفَهَا مِمَّنْ بَعْدَهَا مِنْ بَنِی‌إِسْرَائِیلَ.
ابن‌عباس (رحمة الله علیه) منظور از آن افرادی که پس از آنها می‌آیند، نوادگان و فرزندان بنی‌اسرائیل [و یهودیان] است.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۴۲۶ متشابه القرآن، ج۲، ص۲۵۹
العسکری (علیه السلام)- یَرْتَدِعُونَ عَنْ مِثْلِ أَفْعَالِهِمْ لَمَّا شَاهَدُوا مَا حَلَّ بِهِمْ مِنْ عِقَابِنَا.
امام عسکری (علیه السلام) [افراد هم‌عصر با مسخ‌شدگان و کسانی که پس از آنها آمدند]، پس از مشاهده‌ی عذابی که ما در حقّ ایشان روا دانستیم، از انجام اعمالی همانند اعمال آنها، امتناع ورزیدند.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۴۲۶ بحارالأنوار، ج۱۴، ص۵۶/ الإمام العسکری، ص۲۶۸
العسکری (علیه السلام)- الذِینَ یَتَّعِظُونَ بِهَا فَیُفَارِقُونَ الْمُخْزِیَاتِ وَ یَعِظُونَ بِهَا النَّاسَ وَ یُحَذِّرُونَهُمُ الْمُرْدِیَاتِ.
امام عسکری (علیه السلام) کسانی‌که از آن پندگرفته و از آنچه که خوارکننده است، فاصله می‌گیرند و مردم را نصیحت می‌کنند و ایشان را از آنچه که مردود است، برحذرمی‌دارند.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۴۲۶ بحارالأنوار، ج۱۴، ص۵۶/ الإمام العسکری، ص۲۶۸
الصّادق (علیه السلام)- نَحْنُ وَ لَنَا فِیهَا مَوْعِظَهًٌْ.
امام صادق (علیه السلام) منظور ماییم و برای ما نیز در آن پندی هست.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۴۲۶ بحارالأنوار، ج۱۴، ص۵۵/ العیاشی، ج۱، ص۴۶/ البرهان