العسکری (علیه السلام)- خَتَمَ اللهُ عَلی قُلُوبِهِمْ وَ عَلی سَمْعِهِمْ وَ عَلی أَبْصارِهِمْ غِشاوَةٌ وَ لَهُمْ عَذابٌ عَظِیمٌ أَیْ وَسَمَهَا بِسِمََهًًٍْ یَعْرِفُهَا مَنْ یَشَاءُ مِنْ مَلَائِکَتِهِ إِذَا نَظَرُوا إِلَیْهَا بِأَنَّهُمُ الَّذِینَ لَا یُؤْمِنُونَ وَ عَلی سَمْعِهِمْ کَذَلِکَ بِسِمَاتٍ وَ عَلی أَبْصارِهِمْ غِشاوَهًٌَْ وَ ذَلِکَ أَنَّهُمْ لَمَّا أَعْرَضُوا عَنِ النَّظَرِ فِیمَا کُلِّفُوهُ وَ قَصَّرُوا فِیمَا أُرِیدَ مِنْهُمْ وَ جَهِلُوا مَا لَزِمَهُمُ الْإِیمَانُ بِهِ فَصَارُوا کَمَنْ عَلَی عَیْنَیْهِ غِطَاءٌ لَا یُبْصِرُ مَا أَمَامَه.

امام عسکری (علیه السلام) [معنای این آیه آن است که] خداوند بر قلوب ایشان علامت و نشانه‌ای گذاشت که اگر هر یک از فرشتگانی که خود بخواهد، به آن مهر نگاه کند آن نشانه را می‌شناسد و می‌داند که ایشان از کسانی هستند که ایمان نیاورده‌اند و همین‌طور بر گوش‌های آنان نیز چنین علامت و نشانه‌هایی گذاشت و بر چشم‌هایشان هم پرده‌هایی افکند. و وقتی که آن‌ها از توجّه به آنچه موظّف به انجام آن بودند اعراض کرده، درباره‌ی آنچه از آن‌ها خواسته شده‌بود کوتاهی نموده و نسبت به چیزی که باید به آن ایمان آورند غفلت ورزیدند مثل کسی شدند که بر روی چشم‌هایش پرده‌ایست که پیش روی خود را نمی‌بیند.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۱۳۰ بحارالأنوار، ج۹، ص۱۷۴/ بحارالأنوار، ج۵، ص۲۰۰/ نورالثقلین/ الاحتجاج، ج۲، ص۴۵۵؛ فیه: «الَّذِینَ لَا یُؤْمِنُونَ ... ذَلِکَ أَنَّهُمْ» محذوفٌ/ الإمام العسکری، ص۹۸

الرّضا (علیه السلام)- عَلَی قُلُوبِ الْکُفَّار.ِ

امام رضا (علیه السلام) [مُهر] بر دل کفّار است.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۱۳۲ بحارالأنوار، ج۵، ص۱۱/ بحارالأنوار، ج۵، ص۲۰۱/ الاحتجاج، ج۲، ص۴۱۳/ عیون أخبارالرضا (ج۱، ص۱۲۳/ البرهان/ نورالثقلین

أمیرالمؤمنین (علیه السلام)- قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) لِعَلِیٍّ (علیه السلام) انْظُرْ! فَنَظَرَ إِلَی عَبْدِ‌اللَّهِ‌بْنِ‌أُبَیٍّ وَ إِلَی سَبْعَهًِْ نَفَرٍ مِنَ الْیَهُودِ فَقَالَ: قَدْ شَاهَدْتُ خَتْمَ اللهِ عَلَی قُلُوبِهِمْ وَ عَلَی سَمْعِهِمْ وَ عَلَی أَبْصَارِهِمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله): أَنْتَ یَا عَلِیُ (علیه السلام) أَفْضَلُ شُهَدَاءِ اللَّهِ فِی الْأَرْضِ بَعْدَ مُحَمَّدٍ رَسُولِ اللَّهِ. قَالَ: فَذَلِکَ قَوْلُه: خَتَمَ اللهُ عَلی قُلُوبِهِمْ وَ عَلی سَمْعِهِمْ وَ عَلی أَبْصارِهِمْ غِشاوَةٌ.

امام علی (علیه السلام) رسول‌خدا (به حضرت علی (علیه السلام) فرمود: [به این افراد] نگاه کن! علی (علیه السلام)، عبدالله‌بن‌اُبیّ و هفت تن از یهودیان را دید. و فرمود: «دیدم که خداوند بر دل و گوش و چشم‌هایشان مهر نهاده است». سپس [پیامبر (] فرمود: «ای علی (علیه السلام)! تو پس از رسول‌خدا (برترین گواهان خداوند روی زمین هستی! این همان کلام خداوند متعال است که فرمود: خَتَمَ اللهُ عَلَی قُلُوبِهمْ وَعَلَی سَمْعِهِمْ وَعَلَی أَبْصَارِهِمْ غِشَاوَةٌ».

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۱۳۲ البرهان/ الإمام العسکری، ص۱۱۱/ بحارالأنوار، ج۴۲، ص۲۹

العسکری (علیه السلام)- وَ لَهُمْ عَذابٌ عَظِیمٌ یَعْنِی فِی الْآخِرَهًِْ الْعَذَابُ الْمُعَدُّ لِلْکَافِرِینَ وَ فِی الدُّنْیَا أَیْضاً لِمَنْ یُرِیدُ أَنْ یَسْتَصْلِحَهُ بِمَا یَنْزِلُ بِهِ مِنْ عَذَابِ الِاسْتِصْلَاحِ لِیُنَبِّهَهُ لِطَاعَتِهِ وَ مِنْ عَذَابِ الِاصْطِلَامِ لِیُصَیِّرَهُ إِلَی عَدْلِهِ وَ حِکْمَتِهِ.

امام عسکری (علیه السلام) کفّار در آخرت گرفتار عذابی خواهندشد که برایشان آماده شده است و در دنیا نیز این عذاب برای کسانی خواهد بود که خدا می‌خواهد آن‌ها را به‌وسیله‌ی عذابهای بیدارکننده اصلاح کند. تا اینکه [این بندگان] با این عذاب‌های بیدارکننده متوجّه لزوم عبادت و اطاعت خدا شده و با عذاب‌های بیچاره‌کننده [ای که گرفتارش می‌شوند به خود آمده و] به مسیر حکمت و عدالت الهی بازگردند.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۱۳۲ بحارالأنوار، ج۹، ص۱۷۴/ بحارالأنوار، ج۵، ص۲۰۰/ نورالثقلین/ الاحتجاج، ج۲، ص۴۵۵؛ فیه: «الإصلاح» بدل «الإستصلاح»/ الإمام العسکری، ص۹۸