الحسن (علیه السلام)- مِنَ الْکُفْرِ بِاللَّهِ وَ بِمُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) رَسُولِهِ وَ نَبِیِّهِ وَ صَفِیِّهِ وَ بِعَلِیٍّ (علیه السلام) أَخِی نَبِیِّهِ وَ وَصِیِّهِ وَ بِالطَّاهِرِینَ مِنَ الْأَئِمَّهًِْ الْمُنْتَجَبِینَ (علیهم السلام).

امام حسن (علیه السلام) به‌واسطه‌ی کفری که قبلاً به خدا و محمّد (رسول‌خدا و نبی و برگزیده‌ی او و علی (علیه السلام)، برادر و وصیّ پیامبر (و امامان پاک و برگزیدگان الهی (علیهم السلام) ورزیده‌اند، [آرزوی مرگ نمی‌کنند].

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۵۶۰ بحارالأنوار، ج۹، ص۳۲۱/ الإمام العسکری، ص۴۴۲/ البرهان

الحسن (علیه السلام)- وَ اللهُ عَلِیمٌ بِالظَّالِمِینَ الْیَهُودِ إِنَّهُمْ لَا یَجْسُرُونَ أَنْ یَتَمَنَّوُا الْمَوْتَ لِلْکَاذِبِ لِعِلْمِهِمْ أَنَّهُمْ هُمُ الْکَاذِبُونَ وَ لِذَلِکَ أَمَرَکَ أَنْ تَبْهَرَهُمْ بِحُجَّتِکَ وَ تَأْمُرَهُمْ أَنْ یَدْعُوا عَلَی الْکَاذِبِ لِیَمْتَنِعُوا مِنَ الدُّعَاءِ وَ یَتَبَیَّنَ لِلضُّعَفَاءِ أَنَّهُمْ هُمُ الْکَاذِبُون.

امام حسن (علیه السلام) خداوند ظالمان یهودی را می‌شناسد؛ خداوند می‌داند آن‌ها جرأت ندارند برای دروغ‌گوینده آرزوی مرگ کنند چون می‌دانند خودشان دروغگو هستند. به‌همین جهت [به تو ای پیامبر (] دستور داده که ایشان را با حجّت خود مغلوب نمایی و به آن‌ها بگویی دروغگو را نفرین کنند تا از این عمل خودداری نمایند و برای ضعفا (عوام و نادانان) روشن شود که آن‌ها خود دروغگو هستند.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱، ص۵۶۰ بحارالأنوار، ج۹، ص۳۲۱/ الإمام العسکری، ص۴۴۲/ البرهان