سوره طه - آیه 102 جزء 16 - صفحه 319

    يَوۡمَ يُنفَخُ فِي ٱلصُّورِۚ وَنَحۡشُرُ ٱلۡمُجۡرِمِينَ يَوۡمَئِذࣲ زُرۡقࣰا

    102
تفسیر روایی
[آن] روزی که در صور دمیده می شود و گنهکاران را در آن روز، کبودچشم و نابینا محشور می کنیم.
1 (طه/102)

علی‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه)- وَ نَحْشُرُ الْمُجْرِمِینَ یَوْمَئِذٍ زُرْقاً تَکُونُ أَعْیُنُهُمْ مُزْرَقَّهًًْ لَا یَقْدِرُونَ أَنْ یَطْرِفُوهَا.

علیّ‌ّّّّبن‌ابراهیم ( وَ نَحْشُرُ المُجْرِمِینَ یَوْمَئِذٍ زُرْقًا؛ چشمانشان کبود شده است به‌حدّی که نمی‌توانند آن را بچرخانند.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۹، ص۲۸۰ بحار الأنوار، ج۷، ص۱۷۶/ القمی؛ ج۲، ص۶۴

2 (طه/102)

الصّادق (علیه السلام)- وَ یَوْمُ الْوَقْتِ الْمَعْلُومِ یَوْمَ یُنْفَخُ فِی الصُّورِ نَفْخَهًٌْ واحِدَهًٌْ فَیَمُوتُ إِبْلِیسُ مَا بَیْنَ النَّفْخَهًِْ الْأُولَی وَ الثَّانِیَهًِْ.

امام صادق ( یَوْمَ یُنْفَخُ فِی الصُّور؛ آن روزیست که بار یکم در صور دمیده شود، و ابلیس در میان دم یکم و دوّم صور بمیرد.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۹، ص۲۸۰ بحار الأنوار، ج۹۶، ص۳۲