فَلَمَّآ أَتَىٰهَا نُودِيَ يَٰمُوسَىٰٓ
11فَلَمَّآ أَتَىٰهَا نُودِيَ يَٰمُوسَىٰٓ
11ابنعبّاس (رحمة الله علیه)- لَمَّا تَوَجَّهَ نَحْوَ النَّارِ فَإِذَا النَّارُ فِی شَجَرَهًِْ عَنَّابٍ فَوَقَفَ مُتَعَجِّباً مِنْ حُسْنِ ضَوْءِ تِلْکَ النَّارِ وَ شِدَّهًِْ خُضْرَهًِْ تِلْکَ الشَّجَرَهًِْ فَسَمِعَ النِّدَاءَ مِنَ الشَّجَرَهًِْ یَا مُوسَی إِنِّی أَنَا رَبُّکَ.
ابنعبّاس ( هنگامیکه به آتش نگریست متوجّه شد که آتش در درخت انگور است. از زیبایی نور آتش و شدّت سبزی درخت تعجّب کرد. دراینهنگام این نداء را از درخت شنید: ای موسی من پروردگار توام. (طه/۱۲).
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۹، ص۱۸۸ بحار الأنوار، ج۱۳، ص۸۷