سوره طه - آیه 22 جزء 16 - صفحه 313

    وَٱضۡمُمۡ يَدَكَ إِلَىٰ جَنَاحِكَ تَخۡرُجۡ بَيۡضَآءَ مِنۡ غَيۡرِ سُوٓءٍ ءَايَةً أُخۡرَىٰ

    22
تفسیر روایی
و دستت را در گریبانت کن تا بدون هیچ عیبی [چون برص و پیسی] سفید و درخشان بیرون آید، [آن] معجزه ای دیگر است.
1 (طه/22)

الباقر (علیه السلام)- قَالَ عَزَّ‌وَ‌جَلَّ فِی قِصَّهًِْ مُوسَی (علیه السلام) أَدْخِلْ یَدَکَ فِی جَیْبِکَ تَخْرُجْ بَیْضاءَ مِنْ غَیْرِ سُوءٍ یَعْنِی مِنْ غَیْرِ مَرَض.

امام باقر ( أَدْخِلْ یَدَکَ فِی جَیْبِکَ تَخْرُجْ بَیْضاءَ مِنْ غَیْرِ سُوءٍ؛ یعنی بی‌مرض.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۹، ص۲۰۰ بحار الأنوار، ج۹۰، ص۱۴۳ / نورالثقلین/ البرهان؛ «برص» بدل «مرض»

2 (طه/22)

الباقر (علیه السلام)- أَنَّ مُوسَی (علیه السلام) کَانَ شَدِیدَ السُّمْرَهًِْ فَأَخْرَجَ یَدَهُ مِنْ جَیْبِهِ فَأَضَاءَتْ لَهُ الدُّنْیَا.

امام باقر ( موسی (بسیار گندمگون بود، پس دستش را از گریبانش بیرون آورد و دنیا را برایش نورانی و روشن کرد.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۹، ص۲۰۰ القمی، ج۲، ص۱۴۰ / البرهان