سوره طه - آیه 96 جزء 16 - صفحه 318

    قَالَ بَصُرۡتُ بِمَا لَمۡ يَبۡصُرُواْ بِهِۦ فَقَبَضۡتُ قَبۡضَةࣰ مِّنۡ أَثَرِ ٱلرَّسُولِ فَنَبَذۡتُهَا وَكَذَٰلِكَ سَوَّلَتۡ لِي نَفۡسِي

    96
تفسیر روایی
گفت: من به حقایق و اسراری آگاه شدم که آنان آگاه نشدند، پس اندکی از دانش و اسرار رسول را گرفتم و [بر اثر هواپرستی] آن را دور انداختم [و به گوساله سازی پرداختم]؛ و این گونه نفس من [آن کار بسیار خطرناک را برای گمراه کردن بنی اسرائیل] در نظرم آراست.
1 (طه/96)

علی‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه)- قالَ السَّامِرِیُّ بَصُرْتُ بِما لَمْ یَبْصُرُوا بِهِ فَقَبَضْتُ قَبْضَةً مِنْ أَثَرِ الرَّسُولِ یَعْنِی مِنْ تَحْتِ حَافِرِ رَمَکَهًِْ جَبْرَئِیلَ فِی الْبَحْرِ فَنَبَذْتُها أَیْ أَمْسَکْتُهَا وَ کَذلِکَ سَوَّلَتْ لِی نَفْسِی أَیْ زَیَّنَتْ.

علیّ‌ّّّّبن‌ابراهیم ( سپس موسی (سامری را فرا خواند و از او پرسش کرد، سامری گفت: «بَصُرْتُ بِما لَمْ یَبْصُرُوا بِهِ فَقَبَضْتُ قَبْضَةً مِنْ أَثَرِ الرَّسُولِ؛ یعنی از زیر سم اسب جبرئیل در دریا. فَنَبَذْتُها یعنی آن را برداشتم. وَ کَذلِکَ سَوَّلَتْ لی نَفْسی یعنی نفسم آن را برای من چنین زینت داد.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۹، ص۲۷۲ بحار الأنوار، ج۱۳، ص۲۰۹/ القمی؛ ج۲، ص۶۱/ قصص الأنبیاءللجزایری؛ ص۲۶۹