سوره انبیاء - آیه 32 جزء 17 - صفحه 324

    وَجَعَلۡنَا ٱلسَّمَآءَ سَقۡفࣰا مَّحۡفُوظࣰاۖ وَهُمۡ عَنۡ ءَايَٰتِهَا مُعۡرِضُونَ

    32
تفسیر روایی
و آسمان را سقفی محفوظ قرار دادیم در حالی که آنان [از تأمل و دقت در] نشانه های آن [که گواه توحید، ربوبیّت و قدرت خداست] روی گردانند.
1 (انبیاء/32)

علی‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه)- قَوْلُهُ وَ جَعَلْنَا السَّماءَ سَقْفاً مَحْفُوظاً یَعْنِی مِنَ الشَّیَاطِینِ أَیْ لَا یَسْتَرِقُونَ السَّمْعَ.

علیّ‌بن‌ابراهیم ( وَجَعَلْنَا السَّمَاء سَقْفًا مَّحْفُوظًا، منظور این است که برای محافظت از شیاطین این‌کار را انجام دادیم تا استراق سمع نکنند.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۹، ص۴۰۶ القمی، ج۲، ص۷۰/ نورالثقلین/ البرهان

2 (انبیاء/32)

أمیرالمؤمنین (علیه السلام)- فَسَوَّی مِنْهُ سَبْعَ سَمَوَاتٍ جَعَلَ سُفْلَاهُنَّ مَوْجاً مَکْفُوفاً وَ عُلْیَاهُنَ سَقْفاً مَحْفُوظاً وَ سَمْکاً مَرْفُوعا.

امام علی ( از آن هفت آسمان را پدید آورد. آسمان پایین را چون موج مهار شده، و آسمان‌های بالا را مانند سقفی استوار و بلند قرار داد.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۹، ص۴۰۶ نهج البلاغه، ص۴۱