وَعَلَّمۡنَٰهُ صَنۡعَةَ لَبُوسࣲ لَّكُمۡ لِتُحۡصِنَكُم مِّنۢ بَأۡسِكُمۡۖ فَهَلۡ أَنتُمۡ شَٰكِرُونَ
80وَعَلَّمۡنَٰهُ صَنۡعَةَ لَبُوسࣲ لَّكُمۡ لِتُحۡصِنَكُم مِّنۢ بَأۡسِكُمۡۖ فَهَلۡ أَنتُمۡ شَٰكِرُونَ
80علیبنإبراهیم (رحمة الله علیه)- وَ عَلَّمْناهُ صَنْعَةَ لَبُوسٍ لَکُمْ أَیِ الزَّرَدِ.
علیّبنابراهیم ( وَ عَلَّمْنَاهُ صَنْعَةَ لَبُوسٍ لَّکُمْ؛ منظور از آن زره میباشد.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۹، ص۴۷۲ بحارا لأنوار، ج۱۴، ص۴/ القمی، ج۲، ص۷۴ و البرهان، فیهما: «الدرع» بدل «الزرد»
أمیرالمؤمنین (علیه السلام)- عَنْ أَبِیعَبْدِاللَّهِ (علیه السلام) أَنَّ أَمِیرَ الْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) قَالَ: أَوْحَی اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ إِلَی دَاوُدَ (علیه السلام) أَنَّکَ نِعْمَ الْعَبْدُ لَوْ لَا أَنَّکَ تَأْکُلُ مِنْ بَیْتِ الْمَالِ وَ لَا تَعْمَلُ بِیَدِکَ شَیْئاً قَالَ فَبَکَی دَاوُدُ (علیه السلام) أَرْبَعِینَ صَبَاحاً فَأَوْحَی اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ إِلَی الْحَدِیدِ أَنْ لِنْ لِعَبْدِی دَاوُدَ (علیه السلام) فَأَلَانَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ لَهُ الْحَدِیدَ فَکَانَ یَعْمَلُ کُلَّ یَوْمٍ دِرْعاً فَیَبِیعُهَا بِأَلْفِ دِرْهَمٍ فَعَمِلَ ثَلَاثَمِائَهًٍْ وَ سِتِّینَ دِرْعاً فَبَاعَهَا بِثَلَاثِمِائَهًٍْ وَ سِتِّینَ أَلْفاً وَ اسْتَغْنَی عَنْ بَیْتِ الْمَالِ.
امام علی ( از امام صادق (روایت است که امام علی (فرمود: «خداوند عزّوجلّ به داود (وحی کرد؛ اگر از مال بیتالمال نخوری و با دستان خود کار کنی، تو بندهی خوبی هستی. سپس داود (چهل صبح به گریه افتاد و خداوند نیز به آهن دستور داد که برای داود (نرم گردد. چنین شد که خداوند آهن را برای داود (نرم گرداند. او در هر روز زرهای میساخت و آن را به هزار درهم میفروخت. او سیصدوشصت زره ساخت و به سیصدوشصت هزار درهم فروخت و خود را از مال بیتالمال بینیاز کرد».
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۹، ص۴۷۲ الکافی، ج۵، ص۷۴ / نورالثقلین/ البرهان