سوره حج - آیه 12 جزء 17 - صفحه 333

    يَدۡعُواْ مِن دُونِ ٱللَّهِ مَا لَا يَضُرُّهُۥ وَمَا لَا يَنفَعُهُۥۚ ذَٰلِكَ هُوَ ٱلضَّلَٰلُ ٱلۡبَعِيدُ

    12
تفسیر روایی
چیزی را به جای خدا می پرستند که نه زیانی به آنان می رساند و نه سودی به آنان می دهد؛ این است همان گمراهی بسیار دور.
1 (حج/12)

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- یَدْعُوا مِنْ دُونِ اللهِ ما لا یَضُرُّهُ وَ ما لا یَنْفَعُهُ انْقَلَبَ مُشْرِکاً یَدْعُو غَیْرَ اللَّهِ وَ یَعْبُدُ غَیْرَهُ فَمِنْهُمْ مَنْ یَعْرِفُ وَ یَدْخُلُ الْإِیمَانُ قَلْبَهُ فَهُوَ مُؤْمِنٌ وَ یُصَدِّقُ وَ یَزُولُ عَنْ مَنْزِلَتِهِ مِنَ الشَّکِّ إِلَی الْإِیمَانِ وَ مِنْهُمْ مَنْ یَلْبَثُ عَلَی شَکِّهِ وَ مِنْهُمْ مَنْ یَنْقَلِبُ إِلَی الشِّرْکِ.

علیّ‌بن‌ابراهیم ( یَدْعُوا مِنْ دُونِ اللهِ ما لا یَضُرُّهُ وَ ما لا یَنْفَعُهُ؛ [یعنی] به شرک بازگشته و غیر خدا را می‌خواند و عبادت می‌کند؛ برخی از مشرکان هستند که [خدا را] شناخته و ایمان در دل‌هایشان راه می‌یابد، چنین کسی مؤمن است و از حالت شکّ و تردید به ایمان منتقل می‌شود؛ برخی از آنان هستند که بر شکّ خویش باقی می‌مانند؛ و برخی هم [بعد از ایمان‌آوردن] به شرک بازمی‌گردند.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۹، ص۵۹۴ بحارا لأنوار، ج۶۹، ص۹۵ / القمی، ج۲، ص۷۹