حُنَفَآءَ لِلَّهِ غَيۡرَ مُشۡرِكِينَ بِهِۦۚ وَمَن يُشۡرِكۡ بِٱللَّهِ فَكَأَنَّمَا خَرَّ مِنَ ٱلسَّمَآءِ فَتَخۡطَفُهُ ٱلطَّيۡرُ أَوۡ تَهۡوِي بِهِ ٱلرِّيحُ فِي مَكَانࣲ سَحِيقࣲ
31حُنَفَآءَ لِلَّهِ غَيۡرَ مُشۡرِكِينَ بِهِۦۚ وَمَن يُشۡرِكۡ بِٱللَّهِ فَكَأَنَّمَا خَرَّ مِنَ ٱلسَّمَآءِ فَتَخۡطَفُهُ ٱلطَّيۡرُ أَوۡ تَهۡوِي بِهِ ٱلرِّيحُ فِي مَكَانࣲ سَحِيقࣲ
31الباقر (علیه السلام)- عَنْ زُرَارَهًْ عَنْ أَبِیجَعْفَرٍ (علیه السلام) قَالَ سَأَلْتُهُ عَنْ قَوْلِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ حُنَفاءَ للهِ غَیْرَ مُشْرِکِینَ بِهِ قَالَ الْحَنِیفِیَّهًُْ مِنَ الْفِطْرَهًِْ الَّتِی فَطَرَ اللَّهُ النَّاسَ عَلَیْهَا لَا تَبْدِیلَ لِخَلْقِ اللهِ قَالَ فَطَرَهُمْ عَلَی الْمَعْرِفَهًِْ بِه.
امام باقر ( زراره گوید: «از امام باقر (دربارهی این سخن خداوند عزّوجلّ [که میفرماید:] حُنَفاءَ لِلهِ غَیْرَ مُشْرِکِینَ بِهِ پرسیدم». حضرت فرمود: «حنیفیّه (آئین حضرت ابراهیم () همان فطرت یگانهپرستی است که خداوند، انسانها را بر آن آفریده؛ دگرگونی در آفرینش الهی نیست. (روم/۳۰) خدا انسانها را بر معرفت خود، هستی داده است».
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۹، ص۶۵۴ الکافی، ج۲، ص۱۲/ بحارا لأنوار، ج۶۴، ص۱۳۵/ التوحید، ص۳۳۰/ المحاسن، ج۱، ص۲۴۱؛ «فطر الله الخلق» بدل «لاتبدیل لخلق الله قال فطرهم»/ نورالثقلین/ البرهان
علیّبنابراهیم (رحمة الله علیه)- وَ قَوْلُهُ حُنَفاءَ لِلهِ أَیْ طَاهِرِینَِ وَ قَوْلُهُ فِی مَکانٍ سَحِیقٍ أَیْ بَعِیدٍ.
علیّبنابراهیم ( حُنَفاءَ لِلهِ؛ یعنی [در حالیکه] پاک و پاکیزه هستید؛ فِی مَکَانٍ سَحِیقٍ؛ یعنی [در جایی] دور دست.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۹، ص۶۵۴ القمی، ج۲، ص۸۴