مَا قَدَرُواْ ٱللَّهَ حَقَّ قَدۡرِهِۦٓۚ إِنَّ ٱللَّهَ لَقَوِيٌّ عَزِيزٌ
74مَا قَدَرُواْ ٱللَّهَ حَقَّ قَدۡرِهِۦٓۚ إِنَّ ٱللَّهَ لَقَوِيٌّ عَزِيزٌ
74الصّادق (علیه السلام)- ما قَدَرُوا اللهَ حَقَّ قَدْرِهِ؛ أَیْ مَا عَظَّمُوهُ حَقَّ تَعْظِیمِهِ أَوْ مَا عَرَفُوهُ حَقَّ مَعْرِفَتِهِ حَیْثُ أَشْرَکُوا بِهِ وَ سَمَّوْا بِاسْمِهِ مَا هُوَ أَبْعَدُ الْأَشْیَاءِ عَنْهُ مُنَاسَبَهًًْ.
امام صادق ( وَ ما قَدَرُوا اللهَ حَقَّ قَدْرِهِ؛ یعنی خداوند را آنچنانکه باید بزرگ بدارند، بزرگنداشتند؛ یا آنچنانکه باید او را بشناسند، نشناختند؛ از اینرو برای او شریک قرار دادند و چیزیکه کمترین تناسب و سنخیّتی با خدا ندارد (یعنی بُت) را خدا نامیدند.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۹، ص۷۲۴ بحارا لأنوار، ج۶۱، ص۳۱۰