سوره مؤمنون - آیه 21 جزء 18 - صفحه 343

    وَإِنَّ لَكُمۡ فِي ٱلۡأَنۡعَٰمِ لَعِبۡرَةࣰۖ نُّسۡقِيكُم مِّمَّا فِي بُطُونِهَا وَلَكُمۡ فِيهَا مَنَٰفِعُ كَثِيرَةࣱ وَمِنۡهَا تَأۡكُلُونَ

    21
تفسیر روایی
و به یقین برای شما در دام ها عبرتی است، از شیری که در شکم آنهاست به شما می نوشانیم، و در آنها برای شما سودهای فراوانی است، و از [گوشت] آنها [نیز] می خورید.
1 (مؤمنون/21)

ابنعباس ( إِذَا اسْتَقَرَّ الْعَلَفُ فِی الْکَرِشِ صَارَ أَسْفَلُهُ فَرْثاً وَ أَعْلَاهُ دَماً وَ أَوْسَطُهُ لَبَناً فَیَجْرِی الدَّمُ فِی الْعُرُوقِ وَ اللَّبَنُ فِی الضَّرْعِ وَ یَبْقَی الْفَرْثُ کَمَا هُوَ فَذَاکَ هُوَ قَوْلُهُ تَعَالَی مِنْ بَیْنِ فَرْثٍ وَ دَمٍ لَبَناً خالِصاً لَا یَشُوبُهُ الدَّمُ وَ لَا الْفَرْثُ.

ابنعبّاس ( چون علف در شکمبه‌ی حیوان جا گیرد، بخش پایینی آن سرگین، بخش بالایی آن خون و میانه‌اش شیر می‌گردد؛ خون در رگ‌ها می‌رود، شیر در پستان و سرگین همانجا می‌ماند و این است معنی کلام خداوند عزّوجلّ: از درون شکم آن‌ها، از میان غذاهای هضم‌شده و خون، شیر خالص [و گوارا به شما مینوشانیم]. (نحل/۶۶) شیرخالصی که آن را به خون و سرگین نیالود.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱۰، ص۵۲ بحارالأنوار، ج۶۳، ص۸۹