وَإِنَّ لَكُمۡ فِي ٱلۡأَنۡعَٰمِ لَعِبۡرَةࣰۖ نُّسۡقِيكُم مِّمَّا فِي بُطُونِهَا وَلَكُمۡ فِيهَا مَنَٰفِعُ كَثِيرَةࣱ وَمِنۡهَا تَأۡكُلُونَ
21وَإِنَّ لَكُمۡ فِي ٱلۡأَنۡعَٰمِ لَعِبۡرَةࣰۖ نُّسۡقِيكُم مِّمَّا فِي بُطُونِهَا وَلَكُمۡ فِيهَا مَنَٰفِعُ كَثِيرَةࣱ وَمِنۡهَا تَأۡكُلُونَ
21ابنعباس ( إِذَا اسْتَقَرَّ الْعَلَفُ فِی الْکَرِشِ صَارَ أَسْفَلُهُ فَرْثاً وَ أَعْلَاهُ دَماً وَ أَوْسَطُهُ لَبَناً فَیَجْرِی الدَّمُ فِی الْعُرُوقِ وَ اللَّبَنُ فِی الضَّرْعِ وَ یَبْقَی الْفَرْثُ کَمَا هُوَ فَذَاکَ هُوَ قَوْلُهُ تَعَالَی مِنْ بَیْنِ فَرْثٍ وَ دَمٍ لَبَناً خالِصاً لَا یَشُوبُهُ الدَّمُ وَ لَا الْفَرْثُ.
ابنعبّاس ( چون علف در شکمبهی حیوان جا گیرد، بخش پایینی آن سرگین، بخش بالایی آن خون و میانهاش شیر میگردد؛ خون در رگها میرود، شیر در پستان و سرگین همانجا میماند و این است معنی کلام خداوند عزّوجلّ: از درون شکم آنها، از میان غذاهای هضمشده و خون، شیر خالص [و گوارا به شما مینوشانیم]. (نحل/۶۶) شیرخالصی که آن را به خون و سرگین نیالود.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱۰، ص۵۲ بحارالأنوار، ج۶۳، ص۸۹