وَجَعَلۡنَا ٱبۡنَ مَرۡيَمَ وَأُمَّهُۥٓ ءَايَةࣰ وَءَاوَيۡنَٰهُمَآ إِلَىٰ رَبۡوَةࣲ ذَاتِ قَرَارࣲ وَمَعِينࣲ
50وَجَعَلۡنَا ٱبۡنَ مَرۡيَمَ وَأُمَّهُۥٓ ءَايَةࣰ وَءَاوَيۡنَٰهُمَآ إِلَىٰ رَبۡوَةࣲ ذَاتِ قَرَارࣲ وَمَعِينࣲ
50الصّادق ( آیَةً یَعْنِی حُجَّهًًْ.
امام صادق ( آیَةً؛ یعنی حجّت [قراردادن].
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱۰، ص۷۲ بحارالأنوار، ج۵۲، ص۱۲۴/ البرهان
الصّادق ( الرَّبْوَةُ نَجَفُ الْکُوفَهًِْ وَ الْمَعِینُ الْفُرَاتُ.
امام صادق ( مقصود از الرَّبْوَةُ؛ شهر نجف کوفه و مقصود از الْمَعِینُ؛ فرات است.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱۰، ص۷۲ تهذیب الأحکام، ج۶، ص۳۸/ بحارالأنوار، ج۱۴، ص۲۱۷/ کامل الزیارات، ص۴۷/ کتاب المزار، ص۱۶/ وسایل الشیعهًْ، ج۱۴، ص۴۰۵/ مستدرک الوسایل، ج۱۷، ص۲۲/ البرهان
أمیرالمؤمنین ( الرَّبْوَةُ الْکُوفَهًُْ وَ الْقَرَارُ الْمَسْجِدُ وَ الْمَعِینُ الْفُرَاتُ.
امام علی ( منظور از الرَّبْوَةُ؛ شهر کوفه است؛ و مقصود از الْقَرَارُ؛ مسجد کوفه و مقصود از الْمَعِینُ؛ فرات است.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱۰، ص۷۲ بحارالأنوار، ج۱۴، ص۲۳۹/ معانی الأخبار، ص۳۷۳/ وسایل الشیعهًْ، ج۱۴، ص۳۶۱/ البرهان
الباقر ( الْقَرَارُ مَسْجِدُ الْکُوفَهًِْ وَ الْمَعِینُ الْفُرَاتُ.
امام باقر ( مقصود از قرار؛ مسجد کوفه و مقصود از معین؛ فرات است.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱۰، ص۷۲ نورالثقلین/ بحارالأنوار، ج۱۴، ص۲۳۲
علیبنابراهیم ( الرَّبْوَةُ الْحِیرَهًُْ وَ ذَاتُ قَرَارٍ وَ مَعِینٍ الْکُوفَهًُْ.
علیّبنابراهیم ( منظور از الرَّبْوَةُ، شهر حیره است و منظور از ذات قرار و معین شهر کوفه است.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱۰، ص۷۲ بحارالأنوار، ج۱۴، ص۲۳۹/ القمی، ج۲، ص۹۱/ نورالثقلین/ البرهان
الصّادق ( أَنَّ بِقَاعَ الْأَرْضِ تَفَاخَرَتْ فَفَخَرَتِ الْکَعْبَهًُْ عَلَی الْبُقْعَهًِْ بِکَرْبَلَاءَ فَأَوْحَی اللَّهُ إِلَیْهَا اسْکُتِی وَ لَا تَفْخَرِی عَلَیْهَا فَإِنَّهَا الْبُقْعَهًُْ الْمُبَارَکَهًُْ الَّتِی نُودِیَ مِنْهَا مُوسَی (مِنَ الشَّجَرَهًِْ وَ إِنَّهَا الرَّبْوَهًُْ الَّتِی آوَیْتُ إِلَیْهَا مَرْیَمَ (وَ الْمَسِیحَ وَ إِنَّ الدَّالِیَهًَْ الَّتِی غُسِلَ فِیهَا رَأْسُ الْحُسَیْنِ (فِیهَا وَ فِیهَا غَسَلَتْ مَرْیَمُ (عِیسَی (وَ اغْتَسَلَتْ لِوِلَادَتِهَا.
امام صادق ( تمام اماکن روی زمین بر یکدیگر فخر میکردند. از جمله کعبه در مسجدالحرام بر زمین کربلا فخر نمود؛ خداوند وحی فرستاد که ای کعبه ساکت باش! و بر کربلا فخر مفروش! زیرا کربلا بقعه مبارکی است که در آنجا از جانب خداوند بهوسیلهی درخت به موسیبنعمران (وحی شد، همان تلّی است که مریم (و عیسی ([در آن] منزل کردند و محلّی است که سر حسین (را در آن شستشو دادند، مریم ((پس از ولادت عیسی () عیسی (را شست و خودش هم بعد از ولادت وی غسل نمود».
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱۰، ص۷۲ بحارالأنوار، ج۱۴، ص۲۴۰
ابنعباس ( الْقَرَارُ الْمَکَانُ الْمُطْمَئِنُّ الَّذِی یَسْتَقِرُّ فِیهِ الْمَاءُ وَ یُقَالُ لِلرَّوْضَهًِْ الْمُنْخَفِضَهًِْ: الْقَرَارَهًُْ.
ابنعبّاس ( قرار مکان آرامی است که در آن آب میایستد و به باغی که پایین و ثابت است [نیز] گفته شده است.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱۰، ص۷۴ سعدالسعود، ص۲۷۷