حَتَّىٰٓ إِذَآ أَخَذۡنَا مُتۡرَفِيهِم بِٱلۡعَذَابِ إِذَا هُمۡ يَجۡـَٔرُونَ
64حَتَّىٰٓ إِذَآ أَخَذۡنَا مُتۡرَفِيهِم بِٱلۡعَذَابِ إِذَا هُمۡ يَجۡـَٔرُونَ
64علیبنابراهیم ( حَتَّی إِذا أَخَذْنا مُتْرَفِیهِمْ أَیْ کُبَرَاءَهُمْ بِالْعَذابِ إِذا هُمْ یَجْأَرُونَ أَیْ یَضِجُّونَ فَرَدَّ اللَّهُ عَلَیْهِمْ لا تَجْأَرُوا الْیَوْمَ.
علیّبنابراهیم ( حَتَّی إِذا أَخَذْنا مُتْرَفِیهِمْ؛ یعنی وقتی بزرگانِ آنها را گرفتار عذاب کنیم، بِالْعَذابِ إِذا هُمْ یَجئَرُونَ؛ یعنی نالههای سوزناک سر میدهند. خداوند در پاسخ آنان میفرماید: لَا تجأَرُواْ الْیَوْمَ.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱۰، ص۹۰ بحارالأنوار، ج۹، ص۲۲۵/ القمی، ج۲، / البرهان